Κυριακή, 24 Σεπτεμβρίου 2017

ΕΝΑΣ ΚΕΡΚΥΡΑΙΟΣ ΗΡΩΑΣ του Νικόλα Κουλούρη

Ο ΚΕΡΚΥΡΑΙΟΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΕΣΩΣΕ ΑΠΟ ΤΗ ΣΦΑΓΗ 6.000 ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ.
Λίγοι νεώτεροι Κερκυραίοι θα γνωρίζουν τον Συνταγματάρχη Δημήτρη Θεοτόκη που το καλοκαίρι του 1922 κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Καταστροφής κατόρθωσε να διασώσει και να διαπορθμεύσει στη Μυτιλήνη άθικτη τη Μονάδα του και συνάμα να σώσει 6.000 σχεδόν Έλληνες και Αρμένιους που απειλούνταν από το τούρκικο μαχαίρι των επελαυνόντων τούρκων Τσετών.
Ο Συνταγματάρχης Δημήτριος Θεοτόκης εκείνο το μοιραίο καλοκαίρι του 1922 βρέθηκε να διοικεί την 15η Μεραρχία ή Ανεξάρτητη Μεραρχία με δύναμη 7.000 ανδρών περίπου. Η κατάρρευση του μετώπου τον βρήκε στη περιοχή Κιουτάχειας-Σειντή Γαζή σε βάθος 600 χιλιομέτρων από την ακτή του Αιγαίου. Η κατάρρευση του μετώπου και η ασύντακτη υποχώρηση του ελληνικού στρατού άρχισε ουσιαστικά την 17 Αυγούστου του 1922.
Από την 17η Αυγούστου ο ασύρματος της Μεραρχίας δεν ήταν δυνατόν να συνδεθεί με γειτονικές Μεραρχίες ή την έδρα της Στρατιάς στη Σμύρνη. Βαθμίαια διαπιστώθηκε ότι η Ανεξάρτητη Μεραρχία είχε κυκλωθεί σχεδόν από όλες τις πλευρές. Στις 19 Αυγούστου το πρωί ελληνικό αεροπλάνο ρίχνει στις θέσεις της Μεραρχίας σφραγισμένο κιβώτιο που μέσα βρίσκονται πληροφορίες για τη δεινή θέση που έχει περιέλθει κυκλωμένη από παντού και χωρίς ελπίδα ενίσχυσης και υποστήριξης. Επιπλέον δίνονται εντολές να κατευθυνθεί στα παράλια προκειμένου να διασωθεί.
Από εκείνη τη μέρα αρχίζει μια πορεία 600 χιλιομέτρων προς δυσμάς δίνοντας μάχες προς όλες τις κατευθύνσεις ανοίγοντας διάδρομο κυριολεκτικά ανάμεσα στον εχθρό,αλλά διατηρώντας τη συνοχή της. Το ηθικό των αξιωματικών και στρατιωτών κρατήθηκε πάντα σε υψηλό επίπεδο χωρίς να παρατηρηθεί καμία λιποψυχία κάτω από τη στιβαρή διοίκηση του κερκυραίου συνταγματάρχη Δημήτρη Θεοτόκη. Επιπλέον από τις ελληνικά χωριά και τις πόλεις που περνούσαν οι κάτοικοι ακολούθησαν τους άνδρες της Μεραρχίας προκειμένου να αποφύγουν το μαχαίρι και τη κρεμάλα των επελαυνόντων Τούρκων.
Τελικά την 30η Αυγούστου 1922 φθάνουν στη παραλία Δικέλη στα Μικρασιατικά παράλια με ελάχιστες απώλειες προστατεύοντας 6.000 πρόσφυγες. Μέχρι το απόγευμα της 1ης Σεπτεμβρίου έχει διαπεραιωθεί στη Μυτιλήνη το σύνολο των στρατιωτών και των προσφύγων.
Επειδή η διαδρομή που ακολούθησε η μεραρχία ήταν περίπου ίδια με αυτήν που ακολούθησαν οι 13.000 Έλληνες μισθοφόροι υπο τον Ξενοφώντα το 401π.χ επανερχόμενοι από την ασιατική ενδοχώρα μέσα από ένα αφιλόξενο περιβάλον,ο άθλος της μεραρχίας του Θεοτόκη ονομάσθηκε η ΚΑΘΟΔΟΣ ΤΩΝ ΝΕΩΤΕΡΩΝ ΜΥΡΙΩΝ.
Προς τιμήν του αείμνηστου Δημήτριου Θεοτόκη έχει δοθεί σε στρατόπεδο στον Άγιο Ιωάννη στη Κέρκυρα το όνομά του.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:
Ιστορία του Ελληνικού Έθνους-Ακαδημία Αθηνών
Πολιτική Ιστορία της Συγχρόνου Ελλάδος-Σπύρου Μαρκεζίνη-Αθήνα 1972
Ανεξάρτητος Μεραρχία-Δημήτριου Αμπελά –Αθήνα 1937

Σάββατο, 23 Σεπτεμβρίου 2017

Η ΗΓΕΣΙΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ ΚΥΘΗΡΩΝ ΠΡΟΚΑΛΕΙ

Απόλυτος σεβασμός στην Παναγία
Ανυπακοή σε όσους Την προσβάλλουν με χουντικές ανακοινώσεις!!!
Δυστυχώς η ηγεσία της Μητρόπολης Κυθήρων πολιτεύεται και μάλιστα θυμήθηκε το χουντικό κατάπτυστο τρίπτυχο « Πατρίς Θρησκεία Οικογένεια » .
Τολμάει η σύναξη του κλήρου της Μητρόπολης Κυθήρων, να βγάζει ένα πολιτικό μανιφέστο ενάντια στην κυβέρνηση!
Τολμάει να γράφει ότι δεν θα υποδεχτεί ούτε υπουργό, ούτε εκπρόσωπο της Βουλής!
Αυτά να λέγατε αν είχατε φιλότιμο στους χουντικούς που αιμακύλιζαν επί 7 χρόνια την Πατρίδα μας!
Τότε όμως είχατε βγάλει το σκασμό!
Πραγματικά το μεγάλο λάθος της κυβέρνησης  ΣΥΡΙΖΑ , είναι που δεν κατήργησε τις μισές από τις υπάρχουσες 95 Μητροπόλεις!!!
ΝΑΙ Καλά διαβάσατε!!
95 Μητροπόλεις για να βολεύουμε ημέτερους.
Να υπαχθεί άμεσα η Μητρόπολη Κυθήρων , στην Μητρόπολη Σπάρτης παρεούλα με την Μητρόπολη Μάνης(Γύθειο), πολλά σας έχουμε μαζέψει και σας ανεχόμαστε τόσα χρόνια!
Μητρόπολη Ναυπάκτου... Μητρόπολη Καλαβρύτων με τον ανεκδιήγητο Αμβρόσιο...
Τι γίνεται ρε;;;
Θα πληρώνουμε πολλούς μισθούς Μητροπολιτών;
Πότε θα βάλει η Κυβέρνηση όριο ηλικίας στους άγιους πατέρες;
Σηκωτούς τους βγάζουν από τις Μητροπόλεις μπας και χάσει το σόϊ τους τον μισθό και τα συμπαρομαρτούντα!
Στον απλό Κυθήριο πατριώτη και πατριώτισσα ευχόμαστε χρόνια πολλά και να έχουμε την ευλογία της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας, τον κλήρο και τον δεσπότη τον παραδίδουμε στην Δημοκρατική κρίση του Λαού!

Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017

ΓΑΪΔΑΡΟΥ ΕΓΚΩΜΙΟΝ της Ελένης Χάρου

Στη δεκαετία του '50 δίπλα στην παλιά γέφυρα της Αγγλοκρατίας στον Ποταμό (φωτο Μανώλης Σοφιός)
ΓΑΪΔΑΡΟΥ ΕΓΚΩΜΙΟΝ ΑΠΟ ΜΙΑ ΤΣΙΡΙΓΩΤΙΣΣΑ
Τα παλιά τα χρόνια οι περισσότερες Κυθηραϊκές οικογένειες διέθεταν 1 ή και 2 γαϊδουράκια, τα οποία ήσαν τόσο πολύτιμα, ώστε με μεγάλη δυσκολία δανείζονταν. 
Να σκεφθούμε ότι για αιώνες το γαϊδουράκι ήταν ο αχώριστος σύντροφος της αγροτικής οικογένειας.
 Η προσφορά του στην αγροτική οικονομία είναι ανυπολόγιστη. 
Πρώτα πρώτα χρησιμοποιήθηκε σαν μεταφορικό μέσον στην εργασία, στο σχολείο για τους μαθητές, στα πανηγύρια, στις χαρές και τις λύπες, στις συναναστροφές. Κουβάλησε εμπορεύματα, γραμματόπηρες (ταχυδρομικούς σάκους) ελιές, αγροτικά προϊόντα, οικοδομικά υλικά για να γίνουν οι δρόμοι, οι ναοί, τα σχολεία, τα γεφύρια, τα κάστρα κ.τ.λ., μας βόηθησε στο όργωμα και στο αλώνισμα, στα παλιά λιτριβιδεία γύριζε την πέτρα, στα πηγάδια γύριζε το μάγγανο, τι να πρωτοθυμηθεί κανείς. 
Μέχρι το γάλα του χρησιμοποιούσαν τα παλιά χρόνια σαν πολύτιμο φάρμακο για τον κοκκύτη και το έδιναν και στα μωρά που πέθαινε η μητέρα τους, λόγω της μεγάλης θρεπτικής αξίας του. 
-Στην αρχαιότητα οι άνθρωποι αγαπούσαν πολύ το γάιδαρο και το θεωρούσαν ζώο ιερό.
 Πίστευαν ότι, όταν κάποιος γάιδαρος γκάριζε πριν τη μάχη, ήταν καλό σημάδι και οι θεοί τους προειδοποιούσαν για τη νίκη. 
Κάποτε λοιπόν ο Φωκίωνας ετοιμαζόταν να επιτεθεί στους Μακεδόνες του Φιλίππου με σχετικά λίγους στρατιώτες. Επειδή δεν ήταν βέβαιος για τη νίκη, αποφάσισε να αναβάλει, μέχρι να έρθει βοήθεια από την Αθήνα. Πάνω στην ώρα που ήταν έτοιμος να διατάξει υποχώρηση των στρατιωτών του, άκουσε το γκάρισμα ενός γαϊδάρου.
 Έξαλλος από ενθουσιασμό ο Φωκίωνας φώναξε:
 «Κατά φωνή κι ο γάιδαρος!»    και διέταξε αμέσως να αρχίσει η επίθεση. Ο Φωκίωνας νίκησε και από τότε έμεινε στην ιστορία η φράση.
Σημείωση ιστολογίου:
Ο Φωκίων (402 - 317 π.Χ.) ήταν πολιτικός και στρατηγός της αρχαίας Αθήνας.
Θεωρούνταν ο χρηστότερος δημόσιος άνδρας της εποχής του, δίκαιος, έντιμος, γενναίος και αφιλοκερδής. Το μόνο του μειονέκτημα ήταν η αντιδημοτικότητά του. Αυτό δεν εμπόδισε να εκλεγεί 45 φορές στρατηγός, πράγμα πρωτοφανές στην Αθήνα. Ούτε και το ότι ήταν εκ των ηγετών της φιλομακεδονικής παράταξης, τον εμπόδισε να πολεμήσει κατά των Μακεδόνων σε αρκετές περιπτώσεις.
Στα 84 του χρόνια ο Φωκίων, θύμα των μεταξύ των Διαδόχων* διαμαχών, της κυριαρχίας των δημαγωγών και της επιπολαιότητας των Αθηναίων, καταδικάστηκε σε θάνατο για προδοσία και ήπιε το κώνειο. Λαμπρή του εικόνα διέσωσε ο Πλούταρχος.
*Διάδοχοι λέγονταν οι στρατηγοί του Μεγάλου Αλεξάνδρου που μετά τον θάνατό του,διαμοίρασαν τις κατακτήσεις του

Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

Ο ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ ΚΙ Ο ΡΩΣΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ



« Εστούμπωσε η ζγόρνα,
πομπάρισε ο πύργος νερά,
πέσανε τ' απάσβεστα και
γιόμισε ρουβινάτσα
το κοντούτο »
(εκδοχή Σπ.Παγκράτη)

« Έβρεξε πολύ και μπουκώσανε οι σγόρνες.
Πομπάρανε οι πύργοι και πέσανε τα ρουβινάτσα »
(εκδοχή Θόδωρου Μεταλληνού)

- Οι δύο αυτές εκδοχές αναφέρονται όπως μας πληροφορεί ο Θ.Μεταλληνός, στην επίσκεψη του ρώσου Προέδρου Γιέλτσιν το 1994 στο νησί της Κέρκυρας και αποτελούν απάντηση του τότε αντιδημάρχου Γιοχάλα στο ερώτημα του προέδρου,γιατί τα σπίτια της Κέρκυρας έχουν χρώμα γκρίζο και είναι χωρίς σοβάδες.
Βέβαια υπήρξε πλήρης αδυναμία της ξεναγού να μεταφράσει την κορφιάτικη απάντηση!

Πηγή: η σελίδα στο διαδίκτυο του Σπ.Παγκράτη

-πληροφορία του ιστολογίου Επτανήσου: σγόρνα=υδρορροή,
ρουβινάτσα=μπάζα , κοντούτο=υπόνομος

ΕΡΕΙΚΟΥΣΑ ΤΟ ΒΟΡΕΙΟΤΕΡΟ ΑΚΡΟ ΤΟΥ ΙΟΝΙΟΥ ΤΟΞΟΥ

Ακούνε πολλές φορές οι ελλαδίτες την προσφώνηση του Μητροπολίτη Κερκύρας ως Μητροπολίτης Κερκύρας , Παξών και Διαποντίων νήσων. Διερωτώνται ποιά είναι αυτά τα διαπόντια νησιά.
Κατά βάση είναι τρία με κατοίκους και εννέα ακατοίκητα. 
- Οι Οθωνοί είναι το μεγαλύτερο με περίπου πεντακόσιους πενήντα κατοίκους και αποτελεί το δυτικότερο άκρο της ελληνικής επικράτειας. Αλλοτε ήταν η έδρα του πάλαι ποτέ Δήμου Διαποντίων Νήσων.
- Το Μαθράκι έχει περί τους τριακόσιους κατοίκους
και τέλος
- Η Ερείκουσα με πεντακόσιους κατοίκους που αποτελεί και το βορειότερο άκρο του Ιονίου τόξου με νοτιότερο τα Αντικύθηρα.Σε παλιούς χάρτες την συναντάμε με το όνομα Μα(ε)ρλέρα (ίσως από το ιταλικό mare). Άλλοι αναφέρουν ότι το σημερινό όνομά της,οφείλεται στα ρείκια(καλλούνες) που φύονται στο έδαφός της, με σημαντικές θεραπευτικές ιδιότητες στο ουροποιητικό σύστημα.
Στην Ερείκουσα εξορίστηκε ο μεγάλος ριζοσπάστης της Κεφαλονιάς Ιωσήφ Μομφεράτος όπου παρέμεινε επί πεντέμιση χρόνια.
Θα ήταν μεγάλη παράλειψη να μην αναφέρουμε τον ήρωα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, τον Ερεικουσιώτη Χριστόφορο Μητσιάλη που έχασε τη ζωή του στο υποβρύχιο ''Λάμπρος Κατσώνης'' όταν αυτό βυθίστηκε στις 14 Σεπτέμβρη του 1943 στη Σκιάθο.
Οι Ερεικουσιώτες ήσαν ναυτικός λαός που δυστυχώς δεν συνεργάζονταν μεταξύ τους για να δημιουργήσουν μια ισχυρή ναυτική παρουσία.
Οι Ερεικουσιώτες όμως σαν ναυτικός λαός διαφέρουν λόγω επαγγέλματος από τους γείτονες Κορφιάτες.
Έχουν πιο ανοιχτούς ορίζοντες σαν αυτούς που όργωναν με τα πλεούμενά τους. Έτσι στην διάρκεια της Κατοχής συλλογικά όλοι οι κάτοικοι με επικεφαλής τον πατέρα Ανδρόνικο, έκρυψαν τον εβραίο 
Σάββα και τις τρείς κόρες του που είχαν διαφύγει από το κολαστήριο της Κέρκυρας.
Στις 30 Ιουνίου 2015 στο τοπικό μουσείο το Ίδρυμα Wallenberg τοποθέτησε αναμνηστική πλάκα και ανακήρυξε το ηρωικό νησί σαν House of Life.
το γραμματόσημο με το οποίο τίμησε το κράτος του Ισραήλ
την Ερείκουσα
Τέλος το νησί έχει δύο εκκλησίες, τον Άγιο Νικόλαο και την Αγία Τριάδα που χτίστηκε το 1906 και έχει χαρακτηριστικό σκαλιστό πέτρινο καμπαναριό και αγιογραφία του Φώτη Κόντογλου που υπάρχει στην δεύτερη.

Πηγές: 
-το ιστολόγιο LiapadesCorfu.blogspot.gr και συγκεκριμένα τον ιστορικό Δημήτρη Ρεπούλιο
-οι ισραηλίτες φίλοι της Επτανήσου που πάντα μας πληροφορούν με εγκυρότητα σε θέματα διώξεων των εβραίων

Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017

Ο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΒΑΛΛΕΤΑΙ ΠΑΝΤΑΧΟΘΕΝ του Γ.Σκλαβούνου

Για τον Βασιλιά της Αγγλίας Γεώργιο τον Δ' και τον Καγκελάριο της Αυστρίας Μέτερνιχ, επαναστάτης και  επικίνδυνος για ολόκληρη την Ευρώπη ο Καποδίστριας.
Για μερικούς ''ημέτερους'' ο Καποδίστριας παραμένει εκφραστής της πεφωτισμένης δεσποτείας,του Τσαρικού απολυταρχισμού και αντίθετος με το 21.
Γιατί άραγε;
Ας δούμε τις σχετικές μαρτυρίες:
Ο Μέτερνιχ προς τον Αρμοστή των Ιονίων, Μέτλαντ Πασά,όταν ο Καποδίστριας απομακρύνθηκε από το Ρώσικο Υπουργείο Εξωτερικών : 

« Λοιπόν στρατηγέ μου,η αρχή του κακού εξεριζώθη. Ο κόμης Καποδίστριας ετάφη δια το υπόλοιπον της ζωής του. Θα ζήσετε ησύχως εν Επτανήσω και η Ευρώπη θα έχει απαλλαγεί των μεγάλων κινδύνων δι' ων την ηπείλει η επιρροή του ανδρός τούτου» (Δεσποτόπουλος Ο Κυβερνήτης Ι.Καποδίστριας και η απελευθέρωση της Ελλάδος σελ, 42).
Ο Γεώργιος ο Δ' της Αγγλίας στον Ρώσο πρέσβη στο Λονδίνο,Λιέβιν:

«Μαθαίνω ότι έχετε τον Καποδίστριαν .Γιγνώσκετε την γνώμην μου περί αυτού.Δεν μετεβλήθη.Δεν αγαπώ τους επαναστάτες.Τους αποτροπιάζομαι. Τα περί τούτου αισθήματα μου είναι ακλόνητα» (Τρικούπης Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως Τόμ 4,σελ234)...

Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

ΛΙΘΟΒΟΛΙΣΜΟΙ ΣΤΑ ΚΥΘΗΡΑ της Ελένης Χάρου

Ο λιθοβολισμός είναι μια πανάρχαια συνήθεια. 
Είναι έκφραση λαϊκής οργής και αντεκδίκησης και τον συνήθιζαν πολύ οι Εβραίοι.
 Θα αναφέρω δύο περιστατικά από την ιστορία των Κυθήρων. 
-Το πρώτο συνέβη πριν από 1000 χρόνια, κατά τη Βυζαντινή περίοδο. Μετά την απομάκρυνση των Σαρακηνών από τα Κύθηρα, σ’ένα ύψωμα στα βόρεια του νησιού, στον άγιο Γιώργη στην Κολοκυθιά, κοντά στην Αγία Πελαγία, είχε δημιουργηθεί ένας συνοικισμός με εποίκους από την απέναντι Πελοποννησιακή ακτή. Εξέλεξαν ένα τοπικό άρχοντα για να τους διοικήσει, ο οποίος σύντομα εξελίχθηκε σε τυραννίσκο. Οι έποικοι πήγαν στο δεσπότη της Σπάρτης και ζήτησαν βοήθεια. 
Εκείνος πήρε 3 πέτρες και τις έδωσε στους εποίκους λέγοντάς τους πως αυτή είναι η βοήθεια που τους δίνει.
 Όταν γύρισαν στα Κύθηρα, χρησιμοποίησαν τις πέτρες για να απαλλαγούν από τον τυραννίσκο.

-Το δεύτερο περιστατικό συνέβη στη γιορτή του οσίου Θεοδώρου το 1799.
 Ήταν τότε τα Κύθηρα στην κατοχή των Ρωσσοτούρκων, σε μια ρευστή πολιτική κατάσταση και οι Κυθήριοι δεν πειθαρχούσαν στις διαταγές τους και υπήρχε ένας επαναστατικός αναβρασμός, και μια αντιπαλότητα μεταξύ των αρχόντων και των χωρικών.
 Έτσι στο πανηγύρι του οσίου Θεοδώρου οι αγανακτισμένοι χωρικοί λιθοβόλησαν τους αδελφούς Τζαννέτο και Παναγιωτάκη Κασιμάτηδες από την άρχουσα τάξη.
 H αφορμή εδόθη με την προσβολή που έκαμαν οι Κασιμάτηδες στον ιερέα κατά τη λιτανεία.

Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

Η αλήθεια για την καταγωγή της οικογένειας Καποδίστρια

...Την ιστορία των Καποδίστρια έχουμε υποχρέωση όλοι να την ξαναγράψουμε.."Κωνσταντίνος Καραμούτσος (1941--4/11/2011../.Συνέντευξη του στο Α.Π.Ε.© 2010 ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ – ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ.26/9/2010)<<Μόνιμη εγκατάσταση της οικογένειας των προγόνων του Ιωάννη Καποδίστρια στο χωριό Μελίκια της περιοχής Λευκίμμη στη Νότια Κέρκυρα προ του 1488 προκύπτει, σύμφωνα με ερευνητή, από αρχειακά έγγραφα που έρχονται τώρα στο φως. Τα σχετικά στοιχεία, τα οποία θέτουν υπό αίρεση την κρατούσα πεποίθηση ότι η οικογένεια του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας εγκαταστάθηκε στην πόλη της Κέρκυρας τον 14ο αιώνα, προερχόμενη από τις δαλματικές ακτές της Αδριατικής, πρόκειται να παρουσιαστούν στη διάρκεια ημερίδας μνήμης και τιμής στον Ιωάννη Καποδίστρια, που θα πραγματοποιηθεί στην Κέρκυρα το Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου καθώς τις επόμενες ημέρες συμπληρώνονται 159 χρόνια από τη δολοφονία του. Την ημερίδα συνδιοργανώνουν στην αίθουσα τελετών της Ιονίου Ακαδημίας (Καποδιστρίου 1) το Κέντρο Unesco του Ιονίου και πολλοί τοπικοί φορείς, συμπεριλαμβανομένων του Ιονίου Πανεπιστημίου και της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων. «Οι Καποδίστρια ξεκίνησαν τη λαμπρή πορεία τους loco e fuoco (τόπω και εστία) από τη Λευκίμμη της Κέρκυρας» ανέφερε, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο ερευνητής-συγγραφέας Κων. Καραμούτσος, ο οποίος θα παρουσιάσει στην ημερίδα εισήγηση με θέμα «Οι κερκυραϊκές ρίζες της οικογένειας Καποδίστρια». Οπως τονίζει, νοταριακή (συμβολαιογραφική) πράξη του νοτάριου Ιωαννίκιου Αλεξόπουλου και άλλα επίσημα έγγραφα που εντοπίστηκαν στα Αρχεία του Νομού Κέρκυρας / Γενικά Αρχεία του Κράτους πιστοποιούν ότι η οικογένεια Καποδίστρια κατοικούσε στο χωριό Μελίκια προ του 1488. «Την ιστορία των Καποδίστρια έχουμε όλοι υποχρέωση να την ξαναγράψουμε», επισημαίνει. Συμβολαιογραφικές πράξεις του 1546 και του 1555, που δεν ήταν ως τώρα γνωστές, είτε συντάχθηκαν «έσωθεν οσπιτίου της κυράτζας λένας της καβουδίστρενας εις το χορίον των μεληκήον εις τον οίκον όπερ κατική εις το χορίον των μεληκήον» (Μελίκια), είτε αφορούσαν αγαθά της οικογένειας στο ίδιο χωριό. Από διασταύρωση των αναφερομένων σε αυτές στοιχείων προκύπτει ότι ένας από τους γιους της «κυράτζας λένας της καβουδίστρενας», ονόματι Βεττούρος, ήταν ο πατέρας τεσσάρων Καποδίστρια που αποβλήθηκαν το 1610 από τις τάξεις των Κερκυραίων Ευγενών (Libro d’ Oro), εξαιτίας αναφοράς κατοίκου των Μελικίων, ονόματι Ανδρέας Πανδής, ότι δεν κατοικούσαν στην πόλη της Κέρκυρας, όπως επέτασσαν οι σχετικοί Κανονισμοί. Στην ιταλικά γραμμένη απόφαση αποβολής των Καποδίστρια, αυτοί αναφέρονται ως «Cavodistra». Έτερος εγγονός της Λένας Καβουδίστρενας, ονόματι Αλβίζε (Αλιβίζης), αδελφός των αποβληθέντων, απέκτησε γιο που έγινε βαρόνος σε άλλη περιοχή του νησιού, αλλά σε εντοπισθείσα έντυπη έκθεση της ιστορίας της οικογένειας για δικαστική χρήση δηλώνεται ως τόπος καταγωγής ή και κατοικίας το χωριό Μελίκια και παρέχονται στοιχεία που οδηγούν στο συμπέρασμα ότι «ο Κυβερνήτης κατάγεται από αυτόν τον οικογενειακό κλάδο της Λευκίμμης, όγδοης πριν από αυτόν γενιάς». Προς επίρρωσιν των συμπερασμάτων των σχετικών ερευνών ο συγγραφέας-ερευνητής θα παρουσιάσει στην ημερίδα «οικογενειακό δένδρο» του Κυβερνήτη, καθώς και γενεαλογικό σχήμα, αρχόμενο από το 1440, από κείμενο του πατέρα του Κυβερνήτη, Αντώνιου – Μαρία Βιάρου Καποδίστρια, γραμμένο το 1775. Οι αποβληθέντες το 1610 από το Σώμα των Κερκυραίων Ευγενών ευγενείς-μέλη της οικογένειας «Cavodistra» απέκτησαν κατοικία το 1611 στο σημερινό προάστιο Γαρίτσα της πόλης της Κέρκυρας, στην οποία γεννήθηκε ο Κυβερνήτης το 1776 και 12 ημέρες μετά τη γέννησή του βαπτίσθηκε Ιωάννης από τον ιερέα Άγγελο Γονέμη, αδελφό της μητέρας του, αναφερόμενος ως «παιδίον αρσενικόν του Ευγ(εν)ούς Αντονίου Καβουδήτρα». Πέραν της επωνυμικής αναφοράς Καβουδήτρα, σε σχετικά συμβολαιογραφικά και ληξιαρχικά έγγραφα των προηγούμενων αιώνων η οικογένεια Καποδίστρια αναφερόταν επίσης ως Καβουδίστρα ή Καβοδίστρα στα ελληνικά και Caodistria, Cavo d’ Istria, d’ Cav d’ Istria, De Caodistria και Cavod’ Istria στα ιταλικά. Για τη μόνιμη εγκατάσταση των Καποδίστρια προ του 1488 στο χωριό Μελίκια της περιοχής Λευκίμμη στη Νότια Κέρκυρα ο ερευνητής-συγγραφέας Κων. Καραμούτσος είναι κατηγορηματικός, προσθέτοντας ότι το κεφάλαιο της δαλματικής γεωγραφικής καταγωγής τους «περιβάλλεται από μια ανθεκτική αχλύ επτά αιώνων» και ότι οι έρευνες για την πλήρη διακρίβωση της ιστορίας της οικογένειας συνεχίζονται. Αίτημα του Κέντρου Unesco του Ιονίου είναι να συγκεντρωθούν στην Κέρκυρα όλα τα κατάλοιπα Αρχείων που αναφέρονται στον Ιωάννη Καποδίστρια. Στους εισηγητές της ημερίδας μνήμης και τιμής στον πρώτο Κυβερνήτη της χώρας περιλαμβάνεται, μεταξύ άλλων, ο ακαδημαϊκός Κων. Δεσποτόπουλος.>>...Στοιχεία απο την έρευνα του αείμνηστου Κ.Καραμούτσου θα τεθούν στη διάθεση των ενδιαφερομένων...

Επιμέλεια ανάρτησης: Γεώργιος Σκλαβούνος εκ Κερκύρας ορμώμενος

Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

ΘΙΑΚΙΑ ΠΑΡΟΙΜΙΑ του Σπ. Αρσένη


« Κάνει παπά να κουρλαθεί

διάκο να βάλει φέσι »

Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2017

ΛΑΟΠΛΑΝΟΙ του Ανδρέα Λασκαράτου



« Δεν ημπορώ να ναναρίσω την κοινωνία μας ,
   
με το ναρκωτικό νανάρισμα των λαοπλάνων»


-Από το βιβλίο του Ανδρέα Λασκαράτου:

''Τα μυστήρια της Κεφαλονιάς''

ΣΧΟΛΕΙΟ ΕΡΕΙΚΟΥΣΑΣ ΤΕΛΟΣ

Ήρθε λοιπόν η εποχή που δεν έχει ούτε παιδιά μεταναστών το Δημοτικό Σχολείο της Ερείκουσας!
Έτσι εφέτος το σχολείο του βορειότερου άκρου του Ιονίου τόξου, θα παραμείνει κλειστό.
Η δωρεά του Ανδρέα Συγγρού μετά από 100 χρόνια θα φαντάζει σαν στοιχειωμένος πύργος, ένας από τους πολλούς της Πατρίδας μας.
Δυστυχώς κανείς δεν θέλει να εφαρμόσει πολιτική εσωτερικής μετανάστευσης για τις αδύναμες κοινωνικές ομάδες.
Είχα ζήσει κάτι παρόμοιο, ακριβώς πριν 32 χρόνια,όταν υπηρετούσα, στο αγροτικό ιατρείο της ορεινής Ναυπακτίας.
 Το 1985 έδωσε τα τελευταία ενδεικτικά ο δάσκαλος στο πετρόκτιστο αρχοντικό Δημοτικό Σχολείο , κι αυτό δωρεά του Ανδρέα Συγγρού!

Σάββατο, 9 Σεπτεμβρίου 2017

ΤΟ ΘΙΑΚΟ ΚΡΑΣΙ της Κατερίνας Γρηγορίου


Το θιακό κρασί Ρομπόλα, κουφάκι, κοζανίτης, σουλτανίνα, λιανορώγι, ραζακί, δύβρωμος, αμυγδάλι κα άλλα. Οι ποικιλίες αυτές ευδοκιμούσαν κυρίως στο Σκίνο, στη Λούτσα, στου Καβαλίνη, στο Θεολόγο, στα Χερουλάκια, στη Λεύκη και στην Κολιερή και είναι μερικές από αυτές που «ευθύνονται» για το γλυκόπιοτο κρασί που παράγει ο τόπος μας. Σήμερα, η παραγωγή είναι ελάχιστη σε σχέση με το παρελθόν. Οι αμπελώνες στην πλειοψηφία τους, έχουν χαθεί. Ωστόσο, κάποιοι συμπατριώτες επιμένουν και το αποτέλεσμα τους δικαιώνει, αφού το θιακό κρασί είναι κατά κοινή ομολογία εξαιρετικό και όλοι απολαμβάνουμε σε κάθε ευκαιρία ένα ποτηράκι ή… και παραπάνω, αν μάλιστα η ομήγυρη πιάσει το τραγούδι. Οι ερασιτέχνες, «Masters of Wine» της παρέας μάλιστα, αποφαίνονται εάν το συγκεκριμένο πρόκειται για «διαμάντι» (ανόθευτο και πρώτης ποιότητας) ή σε περίπτωση νοθείας με …ξενόφερτο λόγω έλλειψης, ο «επιστημονικός όρος» χαρακτηρισμού του, είναι «τζορτζολιός!» Όμως, πίσω από την απόλαυση που μας προσφέρει ένα καλό κρασί, κρύβεται πολλή κούραση και πολύ μεράκι και το να πετύχεις το «διαμάντι» είναι πραγματική επιστήμη! Καλόπιοτο το νιό κρασί!!

Τετάρτη, 6 Σεπτεμβρίου 2017

12 ΜΑΪΟΥ 1797 Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΑΛΗΝΟΤΑΤΗΣ

Θα είμαι ο Αττίλας για την Βενετία, υπόσχεται ο Βοναπάρτης τον Απρίλη του 1797.
Τι είχε κάνει η Βενετία για να έχει τραβήξει την οργή του γάλλου στρατηγού;
Μέχρι τότε η Γαληνοτάτη Δημοκρατία του Αγίου Μάρκου, υποχωρούσε για να αποφύγει την σύγκρουση. Μάλιστα δέχτηκε να απελάσει από τα εδάφη της τον μικρότερο αδελφό του καρατομηθέντος τελευταίου γάλλου βασιλιά Λουδοβίκου 16ου, που είχε καταφύγει στην Βερόνα. 
Δυστυχώς οι γάλλοι κατασκεύασαν μια δικαιολογία όταν οι κάτοικοι της Βερόνας ξεσηκώθηκαν ενάντια στα γαλλικά στρατεύματα και έσφαξαν μέσα στο τοπικό νοσοκομείο 400 στρατιώτες, ενώ σκότωσαν ένα γάλλο καπετάνιο που προσέγγισε στην πόλη της Βενετίας με το πλοίο του.
Η σφαγή αυτή ονομάστηκε βερονέζικο Πάσχα από τους γάλλους για να διεκτραγωδήσουν το γεγονός αυτό, 
Paques veronaises...
Έτσι λοιπόν ο Βοναπάρτης απειλεί ευθέως την εμπορική αυτή Δημοκρατία που έχει κλείσει 1100 χρόνια !!!  ύπαρξης και έχει 120 δόγηδες από το 697 με πρώτο δόγη τον Paoluccio Anafesto φτάνοντας στα 1797 με τον τελευταίο τον Ludovico Manin.
Έτσι το μεγάλο συμβούλιο στις 12 Μαϊου 1797 με 512 ψήφους υπέρ, 20 κατά και 5 αποχές, αποφασίζει να παραδώσει αμαχητί τα πάντα. Προέβη με άλλα λόγια στην μεγάλη μητροκτονία gran matricio, έγιναν δηλαδή μητραλοίες κατά την έκφραση του Ippolito Nievo.
Βέβαια η μοίρα της Ενετικής Δημοκρατίας, είχε κριθεί μυστικά στο Λεομπέν/Leoben της Αυστρίας, στις 18 Απριλίου και έτσι με την συνθήκη του Campo Formio στις 18 Οκτωβρίου 1797, δόθηκε στην Αυστρία και οι γάλλοι πήραν την Λομβαρδία και τις Κάτω Χώρες. Στα νησιά μας, άρχισε η γαλλική κατοχή με τα θετικά και τα αρνητικά της.
Ναπολέων και Μανίν


το τελευταίο Μεγάλο Συμβούλιο
πίνακας του Francesco Jacovacci 1884
Roma,Galleria Nazionale d' Arte Moderna

Τρίτη, 5 Σεπτεμβρίου 2017

ΑΓΙΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΚΑΙ ΖΑΚΥΝΘΟΣ του Διον.Φλεμοτόμου


Γνωστή από πολύ παλιά η λατρεία του Αγίου Ζαχαρία, 

πατέρα του Βαπτιστή Ιωάννη, 

που  γιορτάζει στις 5 Σεπτεμβρίου στη Ζάκυνθο. 

Εκκλησία του υπάρχει στις Βαρρές στο παλιό αρχοντικό της 


οικογένειας Καρρέρ. 

Από αυτήν η περιοχή ονομάζεται Ζαχαράδο (1493). 

Επίσης άλλη μία βρίσκεται στο Μπελούσι. 

Πολλά και τα ονόματα Ζαχαρίας και Ζαχαρούλα στο Τζάντε. 

Τετάρτη, 30 Αυγούστου 2017

Η ΕΝΤΙΜΟΤΗΣ ΤΟΥ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ του Διον.Βίτσου

«Ο μόνος αντίπαλος που δύσκολα ηττάται είναι ο απόλυτα 

έντιμος άνθρωπος, και τέτοιος είναι ο Καποδίστριας»!


ΜΕΤΤΕΡΝΙΧ προς ΔΩΡΟΘΕΑ ΦΟΝ ΛΙΒΕΝ










Τρίτη, 29 Αυγούστου 2017

ΟΞΩ ΟΙ ΡΑΤΣΙΣΤΕΣ ΑΠ΄ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

Πριν λίγες μέρες ανακοινώθηκαν οι βάσεις εισαγωγής στα ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας 2017. Μία μαθήτρια από την Ιθάκη, συγκέντρωσε τα περισσότερα μόρια σε ολόκληρο το νομό Κεφαλληνίας καταφέρνοντας να περάσει στην Ιατρική Πατρών. Για το πώς έφτασε στην επιτυχία της αυτή, μίλησε στα Κεφαλονίτικα Νέα δείχνοντας ότι είναι ένα κορίτσι που μπορεί να απογείωσε τους βαθμούς της στις Πανελλαδικές, παραμένει όμως… προσγειωμένο πατώντας πολύ γερά στα πόδια της.
Η Τζένη Κέντρο, είναι μια μαθήτρια που γεννήθηκε στην Αλβανία αλλά ζει από 3 χρονών στο Βαθύ της Ιθάκης. Κατάφερε να συγκεντρώσει 19032 μόρια και να γίνει η μαθήτρια με την υψηλότερη βαθμολογία σε ολόκληρο τον νομό Κεφαλονιάς, όπως επίσης και η μοναδική που κατάφερε να περάσει σε Ιατρική σχολή από την Κεφαλονιά και την Ιθάκη.
«Η Γ' Λυκείου ήταν χρονιά… επαναλήψεων»
Τη ρωτήσαμε να μας αποκαλύψει το μυστικό της επιτυχίας της και εκείνη απάντησε, χωρίς περιστροφές, ότι ήταν η οργανωμένη και συστηματική δουλειά.
«Στη Β' Λυκείου ίσως διάβαζα περισσότερο από φέτος. Προσπάθησα να βγάλω όσο γίνεται περισσότερη ύλη της Γ' Λυκείου ώστε να μπορέσω να αφιερωθώ φέτος στις επαναλήψεις», είπε η Τζένη.
– «Και την ύλη της Β' Λυκείου πότε την έβγαλες;», τη ρωτήσαμε.
– «Ταυτόχρονα με την ύλη της Γ’», απάντησε εκείνη γελώντας, δείχνοντας ότι είχε από νωρίς αποφασίσει για το πώς θα δουλέψει προκειμένου να πετύχει το στόχο της. Γι’ αυτό το λόγο, όπως είπε και η ίδια, δυσκολεύτηκε περισσότερο στην Β', από την Γ' Λυκείου, ενώ όσο περνούσε ο καιρός αισθανόταν όλο και πιο σίγουρη, όλο και λιγότερο αγχωμένη. «Το καλοκαίρι, μετά την Β' Λυκείου, συνέχισα το διάβασμα, και τα Χριστούγεννα είχαν σχεδόν τελειώσει όλη την ύλη ώστε να μπορέσω ν’ αρχίσω επαναλήψεις».

Κι όλα αυτά ενώ παράλληλα εργαζόταν κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Τόσο φέτος, όσο και πέρσι…
Απόσπασμα από το αφιέρωμα του ithacanews.gr

Δευτέρα, 28 Αυγούστου 2017

ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΕΛΑ ΕΚ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ

Στόχος της Επτανήσου Πολιτείας ήταν και είναι η ευαισθητοποίηση των μελών της  για διάφορα θέματα που άπτονται του Επτανησιακού Πολιτισμού και φυσικά να μπορεί κάποιος να ψάξει στην συνέχεια για περαιτέρω στοιχεία.
Συνήθως όπως ξέρετε δίνουμε την καταγωγή κάποιων, βάσει του πατέρα , αγνοώντας την καθοριστική παρουσία της μάνας! 
Η μάνα όμως χτίζει τα θεμέλια του χαρακτήρα ενός παιδιού. Οι πατεράδες δίνουμε το επίθετο, όμως η εν γένει πορεία είναι βαθειά επηρεασμένη από τις διδαχές της μητέρας.
Έτσι λοιπόν ο μακεδονομάχος Παύλος Μελάς και τα αδέρφια του, είναι και Κεφαλονίτες αφού εκτός από παιδιά του Μιχαήλ Μελά, είναι και παιδιά της Κεφαλονίτισσας Ελένης Βουτσινά!
Ο Μιχαήλ Μελάς που διετέλεσε Δήμαρχος Αθηναίων με τις ηπειρώτικες ρίζες από το Πωγώνι και η Ελένη , το γένος Τυπάλδου Βουτσινά δημιουργούν μια οικογένεια με επτά παιδιά. Η Ελένη είναι κόρη εύπορου κεφαλονίτη εμπόρου από την Οδησσό.
Έχουμε λοιπόν την Άννα που παντρεύτηκε τον μεγαλοτσιφλικά Απόστολο Παπαδόπουλο(10.000  στρέμματα στις Ροβιές Ευβοίας) που αφιέρωσε όλη τη ζωή της σαν εθελόντρια νοσοκόμα στους πολέμους της Πατρίδας, τον Παύλο-τον γνωστόΜακεδονομάχο-που παντρεύεται την Ναταλία  Δραγούμη κόρη του μετέπειτα πρωθυπουργού Στέφανου Δραγούμη και αδελφή του Ίωνα Δραγούμη που δολοφονήθηκε από τους βενιζελικούς, τον Λέοντα που παντρεύτηκε την Ανδρομάχη κόρη του αρχαιολόγου Ερρίκου Σλήμαν ,τον Κωνσταντίνο πρώτο στρατιωτικό διοικητή Μυτιλήνης,τον Βασίλειο που παντρεύτηκε την Ελένη κόρη του στρατηγού Αλέξανδρου Σούτσου,τον Γεώργιο ιδιαίτερο γραμματέα του βασιλιά Κωνσταντίνου Α'  που μετέπειτα όμως προσχώρησε στο στρατόπεδο της Εθνικής Άμυνας και την Μαρία.
Ο Μιχαήλ Μελάς με τον γιό του, Παύλο

Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

...μετά ήρθε ο Αύγουστος του '53... της Κατερίνας Γρηγορίου*


«Τα παραδοσιακά κτίσματα της Ιθάκης είναι ένα μείγμα πολλών επιρροών τόσο από τους κατά καιρούς κατακτητές του νησιού όσο και από τις ιστορικές και περιβαλλοντολογικές συνθήκες....
Στους οικισμούς, τα σπίτια απέχουν το ένα από το άλλο αρκετά ή είναι κτισμένα δίπλα δίπλα και έχουν έντονο αμυντικό χαρακτήρα, (λίγα ανοίγματα).

Είναι κτισμένα με πέτρα και ξύλο, μπαλκόνια δεν υπήρχαν για τον φόβο των πειρατών και είναι μονώροφα ή διώροφα, αποτελούμενα από το κυρίως κτίσμα και τις αποθήκες του.


Η είσοδος, στη μεγαλύτερη πλευρά του σπιτιού κοιτάζει κατά κανόνα την ανατολή. Μόνο μετά την εξάλειψη της πειρατείας άρχισαν να χτίζονται μπαλκόνια, ενώ στοιχεία νεοκλασικισμού χρησιμοποιήθηκαν κατά την Αγγλοκρατία. Τα περισσότερα σπίτια χτίζονται αυτή την περίοδο σε σχήμα Γ ή Π και τα χρώματα που κυριαρχούν είναι η ώχρα, το κόκκινο και το άσπρο. Τα αρχοντικά διακοσμούνται περίτεχνα μέσα και έξω, με ιονικά κιονόκρανα και στοιχεία τόσο νεοκλασικής όσο και αναγεννησιακής μορφής....»
Η φύση δεν ησυχάζει, δεν δαμάζεται, δεν υποκύπτει σε καμία ανθρώπινη δύναμη, όσο κι αν ματαίως προσπαθούμε.
Σιγά σιγά, υπομονετικά, χωρίς να πάρουμε χαμπάρι, θα κερδίσει πάλι το χώρο της.
Έρχονται όμως και οι στιγμές, που λες ότι έχασε πια την υπομονή της με τις τόσες πληγές που της ανοίξαμε.
Και τότε, σε ένα λεπτό, μπορεί να αφανίσει τα ανθρώπινα έργα, μικρά ή μεγάλα!
Αυτές είναι από τις σπάνιες στιγμές που βγαίνουμε από την πλάνη μας, ότι είμαστε τα αφεντικά πάνω σε αυτόν τον πλανήτη!
Ο σεισμός που έπληξε τη Λευκάδα το πρωί της 17ης Νοεμβρίου 2015, άφησε σημαντικές υλικές ζημιές και στην Ιθάκη, αν και τουλάχιστον, δεν θρηνήσαμε ανθρώπινες ζωές, όπως συνέβη δυστυχώς στο γειτονικό μας νησί.
Στους παλαιότερους, οι μνήμες από τους καταστροφικότερους σεισμούς στη νεότερη ιστορία του νησιού μας, αυτούς του '53 επανήλθαν.
Οι τρείς μεγάλοι σεισμοί εκείνου του Αυγούστου, με ένταση 6,4 ο πρώτος, 6,8 ο δεύτερος και 7,2 ο τρίτος, ο οποίος αποτελείωσε Ζάκυνθο, Κεφαλονιά και Ιθάκη, άφησαν πίσω τους μόνο συντρίμμια, 455 νεκρούς, 912 τραυματίες και 12 αγνοούμενους.
27.659 κτήρια κατέρρευσαν και πάνω από 2.000 έπαθαν σοβαρές ζημιές.
Πολιτισμός αιώνων, και στα τρία νησιά, μετατράπηκε σε λίγες μέρες, σε σωρό ερειπίων.
Μέσα στο τεράστιο για τα δεδομένα των νησιών μας, μεταναστευτικό κύμα που ακολούθησε, η Ιθάκη σχεδόν ερήμωσε.
(Και ίσως να είναι αυτό το μεγαλύτερο πλήγμα που κατάφερε ο Εγκέλαδος, αφού το πληρώνουμε ακόμη και σήμερα. Δυστυχώς, ποτέ δεν κατάφεραν να δημιουργηθούν από καμία κυβέρνηση, οι απαραίτητες οικονομικές δομές που θα κρατούσαν τον κόσμο στον τόπο του. Αν και αυτό δεν συνέβη μόνο στην Ιθάκη. Είναι μια από τις μεγάλες πληγές όλης της Ελλάδας).
Για όσους έμειναν πίσω, σιγά - σιγά η ζωή ξανάρχισε να βρίσκει το ρυθμό της ανάμεσα στα ερείπια που απομακρύνονταν. Ο τόπος με αργά και δύσκολα βήματα, με τον καιρό, ήρθε και ξαναζωντάνεψε.
Παρόλο που ένα κομμάτι της Επτανησιακής μας ταυτότητας χάθηκε για πάντα με την αναγκαστική κατεδάφιση πολλών οικημάτων ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής, οι φιλότιμες προσπάθειες του κόσμου, κατάφεραν να διασώσουν πολλά στοιχεία της.
Σε αυτό συνετέλεσε βέβαια αργότερα και ο χαρακτηρισμός (το 1978) των οικισμών μας ως παραδοσιακών, που έθεσε συγκεκριμένους κανόνες δόμησης με βάση τη διατήρηση και τον σεβασμό σε κάθε στοιχείο της παράδοσης.
Δυστυχώς, όμως, πολλά πανέμορφα παραδοσιακά σπίτια, έκλεισαν και ερήμωσαν για πάντα και σιγά σιγά σκορπίζουνε στο πέρασμα του χρόνου που αποτελείωσε την καταστροφή...
Σήμερα, ποιός δεν σταματάει, περνοδιαβαίνοντας τις γειτονιές, να θαυμάσει με θλίψη όμως πια, τα απομεινάρια από πολλά όμορφα αρχοντόσπιτα, ψηλοτάβανα, με τα μεγάλα παράθυρα και τις ψηλές τους πόρτες!
Ατσούπια κομμένα στα δύο, που αντιστέκονται ακόμα! Παλιοί σιδερένιοι μεντεσέδες που παλεύουν να κρατήσουν ξεχαρβαλωμένα παράθυρα! Πέτρινες σκάλες γερμένες, μπαλκόνια ετοιμόρροπα με σκουριασμένα δαντελωτά κάγκελα!
Πολύτιμο κάθε τί που στάθηκε όρθιο στο χρόνο!
Αλλά, για πόσο ακόμα θα αντιστέκεται χωρίς τη δική μας βοήθεια;
O άνθρωπος εξελίσσεται, προοδεύει.
H τάση μας για το νέο, το μοντέρνο, το εξελιγμένο, και οι ανάγκες που ολοένα “γεννά” ο σύγχρονος τρόπος ζωής, πολύ φοβάμαι ότι σιγά-σιγά θα επιφέρουν τις αλλαγές εκείνες που θα αλλοιώσουν τελικά το ιδιαίτερο χρώμα του νησιού μας.
Σήμερα, έχουμε πια τη συνείδηση και την παιδεία να πολεμήσουμε αυτή την προοπτική.
Πρέπει να γίνει μεγαλύτερη προσπάθεια στο να προσαρμόσουμε και να “παντρέψουμε” την παράδοσή μας με τις σημερινές μας ανάγκες, για να μπορέσουμε να περισώσουμε ότι σώζεται.
Το να παραμείνουν βέβαια τα σπίτια μας παραδοσιακά δεν σημαίνει ότι δεν μπορούν να έχουν κάθε άνεση και κυρίως να είναι όσο το δυνατόν πιο ασφαλή γίνεται.
Σήμερα, με τα νέα υλικά, με τις νέες τεχνολογίες που εξελίσσονται διαρκώς, η αρχιτεκτονική, διαθέτει πάμπολλες λύσεις για κάθε κονδύλι, για κάθε γούστο, για κάθε ιδιαίτερη περίπτωση. Και σίγουρα έχει τρόπους να “δένει” κάθε νέα ιδέα με τις παλαιότερες.
Λίγο πολύ, όλοι γνωρίζουμε πόσο κόπο, χρόνο και χρήμα χρειάζεται ένα παλιό σπίτι για να συντηρηθεί, και είναι άξιοι συγχαρητηρίων οι συμπατριώτες μας που καταφέρνουν μέχρι σήμερα να διατηρούν τα σπίτια τους όπως ήταν.
Παρ' όλα αυτά, με κάθε νέο σεισμό, με τη χρήση, με τον χρόνο, επέρχεται και η φθορά και ότι χάνεται δεν αντικαθίσταται..
Όσο για τα λιγοστά εναπομείναντα μνημεία μας, τους μύλους, τα ξωκκλήσια μας, τα καμπαναριά μας, εκεί, τα τελευταία χρόνια, γίνεται μια προσπάθεια αποκατάστασης ή κάποιας συντήρησης, αλλά με την υψηλή σεισμικότητα της περιοχής, ποιός μπορεί να εγγυηθεί το μέλλον τους;
Η εποχή είναι δύσκολη, οι ανάγκες άλλες…
Πρέπει όμως να αναλογιστούμε τις επιπτώσεις στην κοινωνία μας, από τον αφανισμό των τελευταίων πολιτιστικών μας στοιχείων. Γιατί ο τόπος που χάνει τη συνοχή με την ιστορία του και τις ρίζες του, είναι καταδικασμένος να χάσει τη μνήμη του και κατ' επέκταση την ταυτότητά του.
Κι εμείς έχουμε διπλό το τεράστιο χρέος να μην τη χάσουμε, μια που είμαστε διπλά “ευλογημένοι” ως Επτανήσιοι, με μια ταυτότητα που γράφει πάνω της και Ελλάδα και ΙΘΑΚΗ.


*η Κατερίνα Γρηγορίου είναι Γ.Γ. Επτανησιακής Συνομοσπονδίας Πρόεδρος ΔΣ Ένωσης Απανταχού Ιθακησίων
** στοιχεία έχουν για την αρχιτεκτονική έχουν παρθεί από το site ionion.com

Τετάρτη, 9 Αυγούστου 2017

Η ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ 1716 του Νικόλα Κουλούρη


Η ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ
ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ ΥΠΟ ΤΩΝ ΟΘΩΜΑΝΩΝ ΤΟ 1716 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΗ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ 
Οι Αρχές του Πολέμου (δηλαδή οι αρχές που διέπουν κάθε στρατιωτική επιχείρηση αλλά και σε αρκετές περιπτώσεις και μία επιχείρηση στο διπλωματικό ή επιχειρηματικό στίβο) έχουν διαχρονική ισχύ. Ισχύουν από τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα όσο και αν η τεχνολογία έχει συμβάλλει τα μέγιστα στην εξέλιξη των οπλικών και επικοινωνιακών συστημάτων.
ΓΕΝΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΚΑΛOΚΑΙΡΙΟΥ ΤΟΥ 1716
Η Βενετία εκείνη την εποχή παρά τα σημάδια της παρακμής που άρχιζε να εμφανίζει μετά τον 6ο Βενετοτουρκικό πόλεμο(πέρας πολέμου τον Ιανουάριο 1699) την απώλεια του Κρήτης(1669) και τη δύσκολη κατάσταση που είχε περιέλθει με την απώλεια των Τήνου, Αίγινας, Μοριά, Κυθήρων, Λευκάδος(καλοκαίρι-φθινόπωρο 1715), διατηρούσε ακόμα τη κυριαρχία της στο Ιόνιο. Τη κυριαρχία της αυτήν την στήριζε στο στόλο της και στη προωθημένη ναυτική βάση της Κέρκυρας. Την εξασφάλιση της Κέρκυρας και την αποτροπή οιασδήποτε απειλής τουρκικής απόβασης και διαπόρθμευσης την στήριζε στην απόλυτη υπεροχή που μπορούσε να επιτύχει ο στόλος της στο κανάλι της Κέρκυρας. Σε αναφορά του Σχολεμβούργο προς τον Γενικό Προβλέπτη της Θάλασσας και τη Βενετική Γερουσία για τη οικτρή κατάσταση που βρήκε στη Κέρκυρα κατά την πρώτη επιθεώρηση στα στρατεύματα και στις οχυρώσεις που πραγματοποίησε στο τέλος Φεβρουαρίου 1716 του απάντησαν… <<…ότι στην ερχόμενη πολεμική περίοδο θα ήταν τόσο ισχυροί κατά θάλασσα που θα μπορούσαν να ανατρέψουν τα σχέδια του εχθρού, κρατώ­ντας τον μακρυά από την Κέρκυρα…>> (Reflexions στο Γ.Αθανάσαινα-Το Ασέδιο των Κορυφών σελ 105). Και όμως, την 05 Ιουλίου 1716 oι Βενετοί αιφνιδιάσθηκαν και παρολίγο να διαψευσθούν τραγικά.
ΚΡΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
Την 05 Ιουλίου 1716 ο Οθωμανικός στόλος μπαίνει στο κανάλι της Κέρκυρας από το στενό της Κασσιόπης. Οι Βενετοί υπέστησαν τακτικό (τοπικό) αιφνιδιασμό. Έναν ανάλογο αιφνιδιασμό υπέστησαν και οι Ιταλοί πάλι στη Κέρκυρα το μεσονύκτιο της 23/24 Σεπτεμβρίου 1943 από το Απόσπασμα Ντίτμαν της γερμανικής Μεραρχίας Εντελβάις στη λίμνη των Κορισσίων. Με μία διαφορά. Οι Ιταλοί κυριολεκτικά παρέλυσαν, οι Βενετοί αντέδρασαν. Από την άλλη οι Γερμανοί επιτυγχάνοντας αεροπορική υπεροχή κινήθηκαν δραστήρια, οι Τούρκοι εβράδυναν. 
Η απόβαση και διαπόρθμευση των Οθωμανών γίνεται στις παραλίες Ύψου-Δαφνίλα και Κοντόκαλι-Γουβιών μέσα σε κλίμα πανικού και απελπισίας του άμαχου πληθυσμού της Χώρας και της υπαίθρου που εντείνεται από την απόφαση των Ενετών να αποχωρήσει από το κανάλι της Κέρκυρας η Λιανή Ναυτική Αρμάδα (κωπήλατα πλοία) και μέσω του στενού της Λευκίμμης να διαρρεύσει δυτικά της Κέρκυρας. Εκείνες τις κρίσιμες στιγμές η Βενετία είχε τη τύχη να έχει στην υπηρεσία της δύο ικανούς και καταξιωμένους ηγέτες όπως αποδείχθηκε μετά. Τον Σάξωνα Στρατάρχη Σχολεμβούργο αρχηγό των χερσαίων δυνάμεων της Γαληνοτάτης που στη διάρκεια της πολιορκίας είχε μετατραπεί σε τακτικό (τοπικό) διοικητή της φρουράς Κέρκυρας και τον Αντιναύαρχο Μάρκο Κορνέρ ως διοικητή της Βαριάς Ναυτικής Αρμάδας (ιστιοφόρα πλοία). Ο Κορνέρ την 08 Ιουλίου με μια δυναμική ενέργεια διασπά το ναυτικό αποκλεισμό στο στενό της Κασσιόπης(ναυμαχία της Κασσιόπης) και βάζει τις βάσεις για την μετέπειτα επιτυχία του Σχολεμβούργου επιτυγχάνοντας βασικά δύο πλεονεκτήματα. Αφ΄ενός μεν την ασφάλεια των πλευρών και των νώτων της Χώρας από τη μεριά της θάλασσας, αφ΄ετέρου δε τη τήρηση ανοικτού του στενού της Λευκίμμης. Το νησί της Κέρκυρας μέχρι το τέλος της πολιορκίας δεν υπέστη ναυτικό αποκλεισμό που αποτελεί το κλειδί της επιτυχίας προκειμένου να πετύχει μια αποβατική επιχείρηση. Ο Σχολεμβούργος εκείνες τις πρώτες δύσκολες μέρες του πανικού και της απελπισίας στήριξε τη πλάτη του πάνω στον Αντιναύαρχο Κορνέρ και έριξε όλο το βάρος του στο μέτωπο της ξηράς. 
Οι Οθωμανοί σχεδόν ανενόχλητοι αποβιβάζονται. Αφού ασφαλίσουν τη περίμετρο σε όλη τη Κεντρική Κέρκυρα (circonvallazione κατά την ορολογία της τότε εποχής) προελαύνουν στη κατεύθυνση Γουβιά- Κοντόκαλι- Ποταμός- Μαντούκι ανατρέποντας τις βενετικές μικροαντιστάσεις και εγκαθιστούν προωθημένα τμήματα (χαρακώματα) στη γραμμή Κεφαλομάντουκο - Αγία Ελεούσα –Κογεβίνα - Κουλίνα με σκοπό τον αποκλεισμό της Χώρας (controvallazione κατά την ορολογία της εποχής). Συγχρόνως δουλεύουν εντατικά ανοίγοντας δρομολόγια για τη προώθηση του πυροβολικού και της επιμελητείας τους. Ο Σχολεμβούργος με παντελή έλλειψη ταχυκίνητου ιππικού και με τις δυνάμεις να του διατίθενται στάγδην (ποτέ δεν τις είχε διαθέσιμες εν τόπω και χρόνω το σύνολο των 4000 έως 5000 που αναφέρουν κάποιοι) και να αξιολογούνται από τον ίδιο στο 50% μόνο ως αξιόμαχες, αποφάσισε να επιβραδύνει αρχικά τον εχθρό στη προωθημένη αλλά ανοχύρωτη γραμμή λόφος Αβράμη- προάστιο Σαρόκο- λόφος Σωτήρα. <<…Οι στρατιώτες ήταν όλοι κι όλοι 3097, από τους οποίους μόνο οι 2245 θεωρούνταν κατάλληλοι για υπηρεσία, και σ' αυτούς τους τελευταίους περιλαμβάνονταν και μερικές εκατοντάδες εξασθενημένοι καθώς και πολλοί νέοι στρατιώτες που δεν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν παρά σαν φρουρά σε κάποια από τις πύλες της πόλης, ώστε τελικά δεν απέμεναν ούτε 1500 αξιόμαχοι άνδρες…>>(εκτίμηση κατάστασης προσωπικού από τον Σχολεμβούργο την 06 Ιουλίου 1716 - journal mss Cicogna στο Γ.Αθανάσαινα-Το Ασέδιο των Κορυφών σελ 275). Παρά τις αντίθετες εισηγήσεις στο πολεμικό συμβούλιο (Consulta) να εγκαταλείψει τα προωθημένα οχυρά και να αμυνθεί στους προμαχώνες ή ακόμα και στα Φρούρια και παρά το πανικό και την απογοήτευση που επικρατούσε, αποφασίζει να δώσει τον αγώνα εμπρός σε διαδοχικές γραμμές για κατατριβή και εξασθένηση των Τούρκων και τελικά δικαιώνεται.
Την 19 Αυγούστου 1716 όταν οι Τούρκοι διαρρηγνύουν την οχυρωμένη τοποθεσία στο κερατοειδές του Σκάρπωνα και στο μεσοτείχισμα του Αγίου Αντωνίου έχουν φθάσει συγχρόνως και στο ναδίρ της μαχητικής τους ισχύος. Εκείνη την οριακή στιγμή με μία θυελλώδη αντεπίθεση στην οποία συμμετέχει και η κερκυραϊκή Σινιορία ο κλήρος και ο λαός που μπορεί να κρατήσει όπλο (Λαυρέντιου Βροκίνη- Περί των ετησίως τελουμένων εν Κερκύρα λιτανειών του Αγίου Σπυρίδωνος και της εν έτει 1716 πολιορκίας της Κερκύρας-Κέρκυρα 1909),ο Σχολεμβούργος καταστρέφει ολοσχερώς την εισχωρήσασα δύναμη και διαλύει οριστικά την ελπίδα των Τούρκων για κατάληψη των Κορυφών. Οι Οθωμανοί από τη πλευρά τους βλέποντας το μάταιο του αγώνα με όλα τα τακτικά πλεονεκτήματα να στρέφονται υπέρ των Βενετών, το Φθινόπωρο να πλησιάζει, να απομειώνεται το προσωπικό χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα και στο Αυστροτουρκικό μέτωπο (Πετροβαραντίν) να γνωρίζουν συντριπτική ήττα από τον Ευγένιο της Σαβοίας, αποφασίζουν να αποχωρήσουν από τη Κέρκυρα.
Η αδράνεια των Βενετών θα επιτρέψει την απαγκίστρωση και αποχώρηση των εν διαλύσει ευρισκομένων οθωμανικών στρατευμάτων και την αποχώρηση του στόλου τους χωρίς να ριφθεί ούτε ένας πυροβολισμός εκ μέρους του βενετικού στόλου. Ο Γενικός Προβλέπτης της Θάλασσας και Στρατηγικός Διοικητής Ιονίου Πελάγους Αρχιναύαρχος Ανδρέα Πιζάνι (είχε υπο τις διαταγές του όλο το στόλο και τον Σχολεμβούργο με όλες τις επίγειες δυνάμεις) αποδείχθηκε άτολμος και κατώτερος των περιστάσεων. Ο βενετικός στόλος (βαριά αρμάδα, λιανή αρμάδα και άλλα 19 συμμαχικά πλοία) που συγκεντρώθηκε στη Κέρκυρα από την 18 Ιουλίου δεν προέβει σε καμία σοβαρή επιθετική ενέργεια ούτε κατά τη διάρκεια της συνεχούς διαπόρθμευσης ούτε κατά τη διάρκεια της αποχώρησης. Έτσι χάθηκε η ευκαιρία για μία στρατηγική νίκη των Βενετών ιδίως στην εν αταξία αποχώρησή των Οθωμανών. <<Εν τούτοις ούτε η βαριά ούτε η λιανή αρμάδα μας εκμεταλλεύτηκαν αυτή την ημέρα, ούτε τον ευνοϊκό άνεμο ούτε τη σύγχυση στην οποία βρίσκονταν οι Τούρκοι εξαιτίας της βιαστικής αποχώρησης τους από το νησί….. Ίσως για πολύ καιρό δεν θα ξαναβρεθεί παρόμοια ευκαιρία να κατaστραφεί ένας ολόκληρος στόλος σ' ένα κανάλι….>>(απολογισμός Σχολεμβούργου- journal mss Cicogna στο Γ.Αθανάσαινα-Το Ασέδιο των Κορυφών σελ 466).
ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
<<Στο πόλεμο είναι κανόνας ότι κερδίζει αυτός που κάνει τα λιγότερα λάθη...>>
Ναπολεων Βοναπάρτης (1769-1821)