Σάββατο, 4 Νοεμβρίου 2017

ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ Ο ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΗΣ του Γ.Σκλαβούνου


Κοινωνικός Απελευθερωτής ή Υπηρέτης του Τσάρου και της Τάξης του ο Καποδίστριας;;;

Επειδή την απάντηση την έχει δώσει ο ίδιος με λόγο κρυστάλλινα σαφή, θα παραθέσω τον λόγο του. Επειδή την κριτική που έκανε στον Βενετσιάνικο δεσποτισμό την επανέλαβε σκληρότερη και για τον Ελλαδικό δεσποτισμό ας του επιτρέψουμε...επί τέλους... να μιλήσει ...
«… Μόνον ολίγοι τινές απατώνται, νομίζοντες, ότι τα χρήματα ταύτα (βοηθήματα Ρωσσίας και Γαλλίας) είναι δι’ αυτούς και μέλλωσι να πάθωσι ότι και αι λίραι του δανείου.

 Ότι μεν κλέπτουσι παντού, όπου διοίκησις υπάρχει, είναι αναμφίβολον. Αλλά δεν ευρίσκεται τόπος εις εμέ γνωστός, όπου πλησίον των κλεπτών να υφίστανται χιλιάδες και χιλιάδες οικογενειών αγαίων, ανεστίων, και καταπείνων, καθώς εν Ελλάδι.
 Στοχασθήτε, δεσπότη μου, ότι αι άθλιαι αυταί οικογένειαι πάσχουσιν εξ αιτίας των κλεπτιστάτων αρχόντων, υπουργών τε και καπιτάνων, και ενθαρρύνατέ με, αν δύνασθε, να είμαι συγκαταβατικός προς μίαν δράκα ανθρωπαρίων μεταλλοθέων, επ’ ουδενί των οποίων όμως ουδέ κατέστησα την βαρείαν χείρα της δικαιοσύνης, ουδέ καταστήσω, αρκούμενος να τους γνωρίσω καλώς και να τους παραδώσω ποτέ ει χρεία, εις τας αράς του λαού.
 χρήσιμο γλωσσάρι
 μεταλλοθέων = αυτών που έχουν για Θεό τα μέταλλα
κλεπτιστάτων αρχόντων =πολυκλεφτών αρχόντων
 αγαίων = ακτημόνων
ανεστίων=αστέγων
καταπείνων=πολύ πεινασμένων

Παρασκευή, 3 Νοεμβρίου 2017

André Ravéreau ο αρχιτέκτων της Κεφαλονιάς μετά τους σεισμούς

Κάποιες φορές είναι σίγουρο ότι το σύμπαν συνωμοτεί, για να φωτίσει τον δρόμο προς την ανάδειξη ξεχασμένων πτυχών ιστορίας.
Μια χαλαρή στιγμή μεταξύ τυρού & οίνου, όπως και μια κουβέντα με τον Γιάγκο Μεταξά, γύρω από τους σεισμούς και τα επακόλουθα γεγονότα του 1953 – 55, μας οδήγησαν σε απίστευτα στοιχεία. Πριν όμως ξεδιπλώσουμε την ιστορία μας, θα θέλαμε ως ομάδα, ως Πολιτιστικός, Ιστορικός & Λαογραφικός σύλλογος «Το Ριφόρτσο», αλλά και ως Κεφαλονίτες, να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στον André Ravéreau, έναν φίλο του νησιού που εργάσθηκε στην δύσκολη περίοδο μετά τους σεισμούς του 1953 και ο οποίος έφυγε πριν από λίγες μέρες από την ζωή, σε ηλικία 98 ετών. Επίσης να εκφράσουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στην κόρη του, Maya Ravéreau.
Ο André Ravéreau γεννήθηκε στις 27 Ιουλίου του 1919 στη πόλη Limoges. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, φοίτησε στην Σχολή Καλών τεχνών στο Παρίσι μεταξύ των ετών 1946 – 1950 και ήταν μαθητής του Auguste Perret. Πριν από την αποφοίτησή του, μετέβη στην Αλγερία και ανακάλυψε την κοιλάδα Ghardaia M'Zab, όπου εντυπωσιάσθηκε από την παραδοσιακή της αρχιτεκτονική. Μια από τις πρώτες του δουλειές, ήταν η συμμετοχή του στις εργασίες ανοικοδόμησης των χωριών Αγία Ευφημία & Λακήθρα, τα οποία υιοθετήθηκαν από την Γαλλική κυβέρνηση το 1954. Η αποστολή του André, μαζί με άλλους αρχιτέκτονες και μηχανικούς, πραγματοποιήθηκε το 1954 – 56, με ένα μικρό διάλειμμα το 1955, όπου τότε μετέβη στο Αλγέρι. Ήταν ο σχεδιαστής των νέων σπιτιών, της εκκλησίας και των σχολείων αυτών των χωριών. Επίσης εργάσθηκε και στην ανοικοδόμηση της Γαλλικής σχολής Alliance Française d'Argostoli.
Για να μπορεί να έχει καλύτερη επικοινωνία με τους κατοίκους και τις τότε τοπικές αρχές, ζήτησε από το Γαλλικό προξενείο της Αθήνας, να του στείλουν έναν μεταφραστή. Πράγματι, οι εν Αθήναις γαλλικές αρχές, τον έφεραν σε επαφή με την Manuelle Roche, η οποία είχε μεταβεί εθελοντικά στην Κεφαλονιά και μιλούσε ελληνικά. Η Manuelle, ήταν και η μελλοντική σύζυγος του André, σύμμαχος του, πάντα στη ζωή και στα έργα του. Η παρουσία της, διευκόλυνε τις σχέσεις με τους ντόπιους. Η μητέρα και η γιαγιά της, είχαν γεννηθεί στην Ελλάδα και είχαν παντρευτεί στην Αθήνα, όπου είχαν εγκατασταθεί.Ο παππούς και ο προπάππους της, λεγόντουσαν Isanove και D'Arrigo και ήταν και οι δύο, μηχανικοί των γαλλικών μεταλλείων. Η Manuelle ήταν μέλος, μιας διεθνούς ομάδας ανασυγκρότησης, που τότε, είχε έρθει να συνδράμει τα νησιά μας. 
Το γαλλικό κλιμάκιο, εργάσθηκε με ζήλο στην ανοικοδόμηση, ενώ ο André Ravéreau και η συνοδός του – μεταφράστρια, δεν άργησαν να “ενταχθούν” στην τοπική κοινότητα. Γευμάτιζαν πολλές φορές στην ταβέρνα του Μενέλαου Αποστολάτου, η οποία αμέσως μετά τους σεισμούς, ήταν στην Σισσιώτισα στο Αργοστόλι, τριγύριζαν το νησί με το DCV αυτοκίνητό τους και θαύμαζαν τις παραλίες, ενώ η Manuelle ως φωτογράφος , έκανε πρακτική φωτογραφίζοντας πολλά τοπία. (Κάποιες από αυτές τις φωτογραφίες , θα προσπαθήσουμε εν καιρώ, να δούμε , με την συνδρομή της κας Maya Ravéreau). Απέκτησαν φιλίες με πολλές οικογένειες στο νησί, όπως εκείνης του Όθωνα Μεταξά και θα πρέπει να πούμε, ότι είναι αρκετοί οι κάτοικοι που τους θυμούνται. Η διαμονή στο νησί είχε μαγέψει και σημαδέψει την ζωή του André και της Manuelle, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η κόρη τους Maya. Συνεργάσθηκαν με Έλληνες που είχαν έρθει στο νησί , δουλεύοντας στην ανοικοδόμηση και συχνά στις μετέπειτα αφηγήσεις τους, αλλά και σε έγγραφες δημοσιεύσεις τους, ανέφεραν το όνομα του Αργύρη Ρεντζέπη.
Ο André πάντα έλεγε ότι στην Κεφαλονιά «ανακάλυψε την αρχιτεκτονική….». Ας δούμε πως περιγράφει την δουλειά του στο νησί : «Λίγο μετά την αποφοίτησή μου, διορίστηκα από το Υπουργείο Εξωτερικών για να ανοικοδομήσω δύο χωριά στην Κεφαλονιά, καθώς και ένα κτίριο για τη Γαλλική σχολή στην πρωτεύουσα του νησιού, το Αργοστόλι. Εκείνη την εποχή, η αρχιτεκτονική θεωρήθηκε πολύ δεδομένη , δεν μου δόθηκε η δυνατότητα μελέτης στο χώρο και συνειδητοποίησα τα σκίτσα της στέγασης, στο Παρίσι. Καθώς αυτή ήταν μια τεράστια ανακατασκευή, το πρόγραμμα στέγασης ήταν σχετικά μικρό. Επομένως, είχα προγραμματίσει δυνατότητες εκ των υστέρων επέκτασης και πρότεινα σπίτια με κεκλιμένες στέγες, τα οποία θα μπορούσαν να μπολιαστούν με επέκταση σε τρεις πλευρές. Αν και τα σχέδια ήταν έτοιμα, η εταιρεία συμφώνησε να κάνει παραλλαγές, ανάλογα με την κατάσταση, αλλάζοντας τη θέση των θυρών και των παραθύρων. Έτσι φτάσαμε σε οκτώ παραλλαγές. Μου ζητήθηκε επίσης, να σχεδιάσω δύο εκκλησίες και δύο σχολεία. Οι εκκλησίες ακολούθησαν την εκκλησιαστική παράδοση του νησιού. Τα σχέδια των σχολείων επίσης ήταν πολύ απλά. Για μοναδική διακόσμηση, οι σκάλες των κλιμακωτών σκαλοπατιών, ήταν καλυμμένες με πολύχρωμα κεραμικά. Η περιοχή που προοριζόταν για την ίδρυση της Alliance Française, στο Αργοστόλι, είχε θέα σε δύο πλαϊνούς δρόμους. ….»
Μετά την Κεφαλονιά, εργάσθηκε στην Γαλλία , αλλά και στην Αλγερία, όπου επέστρεψε στο M'Zab το 1959 και ανέδειξε την παραδοσιακή αρχιτεκτονική της Αλγερίας και ιδιαίτερα εκείνη των περιοχών Mzab και La Casba. Το 1965, διορίστηκε αρχιτέκτονας ιστορικών μνημείων στην Αλγερία. Το 1981, δημοσίευσε ένα βιβλίο όπου συγκέντρωσε ένα σύνολο σημαντικών κειμένων για αρχιτέκτονες των επόμενων γενεών, με φωτογραφίες της συντρόφου του Manuelle Roche: «Το M'Zab, ένα μάθημα στην αρχιτεκτονική». 
Το βιβλίο αυτό παρουσιάσθηκε μαζί με τον Αιγύπτιο Hassen Fathy, το αιγυπτιακό alter ego του. 
Οι δύο άνδρες βραβεύθηκαν με το περίφημο βραβείο του Aga Khan. Το 1982, η κοιλάδα M'Zab γράφτηκε, κατά κύριο λόγο χάρη στον Ravéreau , στον κατάλογο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Επέστρεψε στην Γαλλία το 2006 , ενώ το 2012 τιμήθηκε από την Αλγερία με το παράσημο του Εθνικού Τάγματος της Αξίας. 
Το 2013 , επισκέφθηκε την Κεφαλονιά. 
Επίσης την χρονιά αυτή, παρουσίασε μια εργασία του , με τον τίτλο «Modernités plurielles » στις συλλογές του Centre Pompidou. Με πλήθος δημοσιεύσεων και εκθέσεων, αναδείχθηκε σε έναν από τους σημαντικότερους Γάλλους αρχιτέκτονες του δεύτερου μισού του εικοστού αιώνα. Πέθανε στις 12 Οκτωβρίου 2017 στο Aubenas (Ardèche) , σε ηλικία 98 ετών. Η  Manuelle Ravereau - Roche, το 1971, εξέδωσε ένα μυθιστόρημα με τον τίτλο «Σεισμός», όπου περιγράφει τις αναμνήσεις της , από την περίοδο που έμεινε στην Κεφαλονιά. Η Manuelle απεβίωσε στις 23 Απριλίου 2010 .
André & Manuelle Ravéreau καλό ταξίδι. Η Κεφαλονιά δεν ξεχνάει και σας λέει ένα μεγάλο MERCI BEAUCOUP .
Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε την επίτιμη πρόξενο της Γαλλίας στην Κεφαλονιά, κυρία Εμμανουέλλα Σιναγκρά, για την επικοινωνία που είχε με την Mme Maya Ravéreau, κόρη του εκλιπόντος André και για τα στοιχεία που μας διέθεσε. Επίσης θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον Γιάγκο Μεταξά, γιατί από την δική του κουβέντα στην χαλαρή μας συνάντηση, ξεκίνησε το ξεδίπλωμα της ιστορίας που διαβάσατε. 
Οι φωτογραφίες, αναρτώνται με την άδεια της Mme Maya Ravéreau και αποτελούν τμήμα του αρχείου της.

Ορέστης Καππάτος




Παρασκευή, 27 Οκτωβρίου 2017

ΘΑΝΑΤΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΖΑΚΥΝΘΟΥ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΖΑΚΥΝΘΟΥ
Την Δευτέρα 23.10.17 εισήχθη στην Παιδιατρική Κλινική του Γ.Ν.Ζακύνθου, παιδί θήλυ ηλικίας 2.5 ετών, μετά από παραπομπή ιδιώτη παιδίατρου, με κλινική εικόνα ιογενούς γαστρεντετερίτιδος. Κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του παρέμενε σε καλή κλινική κατάσταση.

 Τη νύχτα μεταξύ της 26ης και 27ης Οκτωβρίου παρουσίασε αιφνίδια επιδείνωση και γι αυτό το λόγο ζητήθηκε η αεροδιακομιδή του σε ΜΕΘ Παίδων. Παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες του ιατρικού και του νοσηλευτικού προσωπικού του Γ.Ν.Ζακύνθου καθώς και του προσωπικού του ΕΚΑΒ, που το διακόμισαν στην Πάτρα, το παιδί δυστυχώς κατέληξε.
Εκ μέρους όλου του προσωπικού του Νοσοκομείου, η Διοίκηση εκφράζει την οδύνη της για την απώλεια του παιδιού και τη συμπαράσταση στους οικείους του.

Ο Καποδίστριας για την Βενετοκρατία, τον δεσποτισμό της και τον δεσποτισμό. ..(Από παλιότερη ανάρτηση μετά από επίμονη απαίτηση φίλων)
"Τα Επτάνησα ανήκαν στη Βενετική αριστοκρατία. Κατόπιν περιήλθαν στην κυριότητα της Γαλλικής Δημοκρατίας. Το 1800 δε, αποκαταστάθηκαν σε κράτος ελεύθερο και ανεξάρτητο. Ο σύγχρονος πολιτισμός του επτανησιακού λαού είναι το αποτέλεσμα της ανατροφής που δέχθηκε κάτω από τη βενετική διακυβέρνηση και των μεταβολών που ενεργήθηκαν στην ηθική του κατάσταση από το γαλλικό καθεστώς, από το πνεύμα του αιώνα μας και από την εξύψωσή του στο αξίωμα ελεύθερου και ανεξάρτητου λαού.
Περί της βενετικής διακυβέρνησης
Η βενετική πολιτεία κυβερνούσε τα Επτάνησα με το «σύστημα» της διαφθοράς. Οι αντιπρόσωποί της εκλέγονταν από την τάξη των Βενετών αρχόντων, που ήταν η περισσότερο άθλια εξαιτίας της αμάθειας της και η περισσότερο διεφθαρμένη εξαιτίας της ανηθικότητας και ελεεινότητας της. Η δύναμη της κυβέρνησης αυτής συνίστατο στην επίβουλη «τέχνη» να υποθάλπει τις προκαταλήψεις των ευγενών και να τις θέτει σε αντιπαράθεση προς τις αξιώσεις της αστικής τάξης και των νόμιμων δικαιωμάτων του λαού.
Τα χρήματα, που οι αντιπρόσωποι αυτοί συσσώρευαν σε βάρος των κομμάτων τα οποία βρίσκονταν σε ηθική διαμάχη στις πόλεις και συμπλέκονταν στην ύπαιθρο, πολλαπλασίαζαν τα ελατήρια αυτής της ολέθριας δύναμης και καθιστούσαν συστηματική τη διαφθορά του τόπου. Η πολιτεία της Βενετίας φοβούνταν την ανωτερότητα του φυσικού χαρίσματος των ατόμων. Προσπαθούσε να το καταβάλει με την αμάθεια. Η βενετική Γερουσία δεν επέτρεψε ποτέ τη σύσταση δημοσίων σχολείων στα Επτάνησα. Οι Επτανήσιοι όφειλαν να πηγαίνουν στην πρωτεύουσά της, στο Πανεπιστήμιο της Πάδουας, για να μορφωθούν αλλά μέσα από ένα μακιαβελικό προνόμιο μπορούσαν να αποκτήσουν διπλώματα της επιστήμης του Δικαίου και σε όλες τις Σχολές ,δίχως να είναι υποχρεωμένοι να διατρέξουν προηγούμενα κανονικές σπουδές στις ακαδημίες. Αυτό το είδος του δεσποτισμού εφαρμοζόμενο σε όλους τους κλάδους της κυβερνητικής διαχείρισης καθ υπέβαλε ανθρώπους και περιουσίες στην εξουσία της αδυναμίας και της άγνοιας".....(Αρχείον Ι. Καποδίστρια, τομ. Ε’ σ. 96-107.) Από Υπόμνημα με παρατηρήσεις πάνω στην εσωτερική κατάσταση των Ιονίων Νησιών.Παρίσι 10/22 Νοέμβ 1815.

Πέμπτη, 19 Οκτωβρίου 2017

ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΑΣ επιμέλεια Διον.Φωκά

Νοσταλγώντας τα περασμένα: Το παλιό πανηγύρι του Αγίου μας
Έχασε και το πανηγύρι τ΄Αγίου μας την παλιά γραφικότητα του, την ομορφιά του και το αξέχαστο μεγαλείο του!..
Ένα αυτοκίνητο σήμερα μας παίρνει από το Αργοστόλι και μέσα σε σύννεφα σκόνης μας φέρνει μέσα σε μισή ώρα στην Ιερά Του Μονή. Ενώ...Άλλοτε...!Άλλοτε!..
Κλείστε για λίγο τα μάτια σας, φίλοι μου και παρακολουθήσετε το όμορφο φιλμ της φαντασίας που πρόκειται να σας προβάλω.
Μέρες πριν από τη Γιορτή του και από όλη σχεδόν την Ελλάδα φτάνανε στην ιερά Του Μονή οι πιστοί, φέρνοντας μαζί τους και τους αρρώστους τους για να Του ζητήσουν την ίαση και θεραπεία τους.
Τα κελιά δεν φτάνανε να τους χωρέσουν και καταυλίζανε ολόγυρα από το Μοναστήρι μέσα σε σκηνές, αντίσκηνα και κάτω από κουβέρτες, που παρουσίαζαν τον ιερό Κάμπο Του μ' ένα φανταχτερό φτωχικό μεγαλείο, μέσα από το οποίο απόπνεε η πίστη και η ευλάβεια. Και τη παραμονή του πανηγυριού από όλες τις πόλεις και τα χωριά του νησιού μας, μ' άμαξες, μ' άλογα, με μουλάρια, με γαϊδουράκια και οι πιο πολλοί ποδαρόδρομο, ξεκινούσαν δια το ιερό Ασκητήριο Του των Ομαλών, για ν' αποτείσουνε προς τον Άγιο του Νησιού μας Προστάτη, τον οφειλόμενο φόρο της ευλάβειας και να Του ζητήσουνε τη βοήθεια Του.
Κι ήταν γραφικό, επιβλητικό και πραγματικά θεαματικά όμορφο να στέκεσαι όξου από την εκκλησία της Σισσιώτισσας εκεί στην αρχή της Αργοστολιώτικης Γέφυρας και να βλέπεις τους προσκυνητές που ξεκινούσανε από τ ' Αργοστόλι.
Όλες οι καρότσες του Βάραγκα, του Μπαμπάουλα, του Κάρμενου, Μπονίκου, του Μαραβέγια και λουλουδοστόλιστες κουβαλούσανε νύχτα και μέρα τους πιστούς εις Χάρι Του. Φαρακλάδες, Ραζάδες, Βαλσαμάδες, Φραγκάδες και άλλοι αγωγιάτες από τα γύρω χωριά, με τσι γιακέτες τσους....αλασκάγια, αλαφάτσα φορεμένα τα μπερετόνια τους, με γαρύφαλλο στο αφτί, το άσπρο τσου πουκάμισο και το κόκκινο τους ζωνάρι νοικιάσανε τ' άλογα, τα μουλάρια και τα γαϊδούρια τσου στους προσκυνητές της γιορτής.
Αλλά εκείνο που ήταν το πιο συγκινητικό και θεαματικό ήταν οι ταμένοι και οι ταμένες.
Κάμε μου Άγιε Γεράσιμε μου, το παιδί μου καλά έλεγε η πονεμένη η μάνα και θάρτουμε με τον πατέρα του με τα γόνατα να Σε προσκηνύσουμε στο πανηγύρι. Και τη παραμονή ή ανήμερα του Αγίου μας, εκτελούσανε την προς τον αφέντη μας υπόσχεση τους. Κι έβλεπες ανηφορίζοντας προς το για όλους μας παρήγορο κι ελπιδοφόρο Ιερό Μοναστήρι Του, εκατοντάδες γυναίκες και άνδρες να ανηφορίζουνε σερνόμενοι από ευλάβεια σα τα φίδια στα χώματα και στις πέτρες του ατελείωτου δρόμου. Άλλους με τη πατούσα κι άλλους κρατώντας ολόσωμες λαμπάδες στο μπόι τους. Θέαμα μοναδικό που δεν θα το ξαναδώ εις τα μάτια μου! Με τις όμορφες εκείνες και ρομαντικές μας καρότσες με τα πολύχρωμα φορέματα και για τον ήλιο ομπρέλες, με λουλούδια, αρτοκλασίες που οι γυναίκες κουβαλούσανε στα κεφάλια τους προ παντός δε με πίστη κι ευλάβεια προς τον Προστάτη μας, κι όχι με χαχανητά κι....έρωτες όπως πάνε στα πανηγύρια Του, οι περισσότερες και οι περισσότεροι....δυστυχώς τώρα.
Δημοσιεύτηκε τον Αύγουστο του 1958 στην εφημερίδα "Ο Φανός της Κεφαλονιάς"

Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου 2017

Ο ΜΠΟΛΙΒΑΡ ΚΑΙ Ο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ του Γ. Σκλαβούνου

 Η διανομή της γης στους ακτήμονες...

Ο Καποδίστριας προβλέπει την αντικατάστασή του ή και το θάνατό του... καλεί λοιπόν τους συννελληνες να... προφτάσουν.

...(αφιερώνεται σε κάποιους που συνεχίζουν το έργο της δολοφονίας απαξιώνοντας την παράδοσή του.)
..."ήτον τέλη Ιουνίου του 1831 και ο κυβερνήτης Καποδίστριας επροσκάλεσε διαφόρους γερουσιαστάς εις την οικίαν του. Επήγαμεν, ( εκρατούσε μιαν εφημερίδα εις το χέρι του) μας είπε « η ανάγνωσις αυτής της εφημερίδος είναι αφορμή που σας προσκάλεσα . Διαβάζω ότι ο στρατηγός Μπολιβάρ ,πρόεδρος της Κολουμβίας εις την Αμερικήν,διατάττει την διανομήν της Εθνικής γης εις τους πολίτας και εγώ σας έδωσα ένα σχέδιον διανομής. Αργοπορείτε βλέπω να γνωμοδοτήσετε. Ίσως δεν σας αρέσει. Αρχίζει απο τους μικρούς η διανομή,του σχεδίου μου.
Θα έλθει έπειτα και η αράδα των μεγάλων.
 Γρηγορείτε .
 Άλλος θα έλθει, βασιλόπαιδο,να σας διοικήσει,με τον οποίον δεν θα έχετε ούτε την ευκολίαν της γλώσσης,ούτε να ανοίγετε την θύραν του δωματίου του όταν θέλετε. Εγώ επιθυμώ να σας παραδώσω εις αυτόν ως λογικά όντα,ελευθέρους,με την ενδυμασίαν της ιδιοκτησίας. Προσέχετε, μην ελθήτε καμμίαν αυγήν και με ευρήτε κρύο κουφάρι εις την κλίνην μου. Άλλο δε σας λέγω». 
( Τερτσέτη άπαντα)

Κυριακή, 8 Οκτωβρίου 2017

ΖΗΤΩ Η ΖΩΗ του Γιώργη Δρυμωνιάτη (Κύθηρα)

Και τι πως πέρασ’ η φωτιά ‘πό πάνω μας;
Εμείς κρατήσαμε στο χώμα την ψυχή μας
και με το πρώτο δάκρυ τ’ ουρανού
και με το πρώτο χαϊδολόγημα του Ήλιου
νικήσαμε με το απαλό του κάλλους μας
το χρώμα της ελπίδας,
νικήσαμε ολοσχερώς
τη θεοσκότεινη μαυρίλα των ανθρώπων.
Εμείς, όσο θα βρέχει γνήσια βροχή
κανέναν θάνατο ποτέ,
κανέναν δεν θα φοβηθούμε!

-Δυο μήνες σήμερα ακριβώς από την ήμερα που καιγόταν το νησί μου, και τα κυκλάμινα νικήσαν την μαυρίλα και φωνάζουν θριαμβικά: «Ζήτω η ζωή!»
Φωτο δική μου το απόγευμα 7/10/2017. Στο βάθος μεγαλοπρεπής ο μικρός Δρυμώνας μου

Πέμπτη, 5 Οκτωβρίου 2017

Η ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ του Διον. Σπύρου Μπούζου

Δημαρχείο Αργοστολιού (φωτό Δ.Σ.Μπούζου)
« Ξένε διαβάτη που περνάς τι θέλεις από μένα;

Εγώ είμαι κτίσμα ξακουστό, στον κόσμο μόνο ένα

με ξέρουν ούλοι στο νησί!!! για πες μας και για σένα.

Για μένα...; Για μένα τι να πω;

Εγώ είμαι ο ξένος, απ'εδώ, στον κόσμο ο κανένας

και αν τώρα σε θωρώ με φώτα πλουμισμένο...

συμπάθα με μα...το φεγγάρι ακολουθώ, να! αυτό εκεί...

που βρίσκεται ψηλά!!! και πάνω από εσένα »

Τρίτη, 3 Οκτωβρίου 2017

ΜΕΛΙΣΣΗΝΟΣ ΕΚ ΛΗΞΟΥΡΙΟΥ ΟΡΜΩΜΕΝΟΣ

Ο Αλέξανδρος Μελισσηνός είναι καραγκιοζοπαίχτης από το Ληξούρι Κεφαλληνίας.
Κάνει κάτι που αγαπάει και αυτό το σέβομαι ιδιαίτερα.
Έπεσε η ματιά μου στο πρόγραμμα μιάς παράστασής του, στο Ρέθυμνο στις 3/10/2017.
Γοητεύτηκα με το κείμενο και σας το μεταφέρω.

« Η επιστροφή του Καραγκιόζη στην πατρίδα »
Στην προσπάθειά του να επιστρέψει στην οικογένειά του και ύστερα από περιπλάνηση και περιπέτειες σε θάλασσες και χώρες μακρυνές, η μοίρα του Καραγκιόζη τον φέρνει στην Βενετία. 
Εκεί θα συναντήσει τον Ιταλό ομόλογό του , τον Αρλεκίνο...
...................
Το έργο είναι μια παραγωγή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

Ελπίζω να έχουμε την χαρά κάποτε να τον θαυμάσουμε και στην Πάτρα όπου ο Σύλλογος των εν Πάτραις Κεφαλλήνων είναι από τους πλέον πολυάριθμους και αρχαιότερους (1893) στη χώρα.

ΜΙΚΡΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΝΟΙΩΘΩ ΠΕΡΗΦΑΝΟΣ

Γράφοντας στο google μια ημερομηνία, αμέσως εκτός των άλλων, σε παραπέμπει στην βικιπαίντια / wikipedia.
Εκεί αναφέρονται τα σπουδαιότερα γεγονότα που έχουν γίνει παγκοσμίως και ελλαδικά φυσικά, ανά τους αιώνες την συγκεκριμένη ημερομηνία.
Στις 27 Σεπτέμβρη λοιπόν, γράφει ότι είναι η 270η μέρα του χρόνου και αρχίζει να απαριθμεί τα σπουδαιότερα γεγονότα που έχουν συμβεί την ημερομηνία αυτή και ποιά χρονιά ακριβώς!
Το 1831 λοιπόν μέχρι τις 2 Οκτώβρη 2017 δεν έγραφε τίποτε γιατί είχε γίνει όπως διαπίστωσα μπέρδεμα με το παλιό ημερολόγιο!
Έτσι έστειλα αναφορά και αμέσως διορθώθηκε και με μεγάλη μου χαρά και τιμή η wikipedia αποκατέστησε / διόρθωσε την αβλεψία και γράφει πλέον :
« 27 Σεπτεμβρίου 1831 δολοφονήθηκε στο Ναύπλιο ο πρώτος Κυβερνήτης της Ελλάδας Ιωάννης Καποδίστριας »
Ένοιωσα πολύ περήφανος που αν και ερασιτέχνης μελετητής της Επτανησιακής Ιστορίας διόρθωσα κάτι που είχαν παραλείψει όλοι αυτοί που παριστάνουν τους μεγάλους και τρανούς ιστορικούς και ... αλληλοβραβεύονται στα κλειστά συνέδριά τους!
Γρηγόρης Μαρκέτος 

Κυριακή, 1 Οκτωβρίου 2017

ΤΟ ΣΟΦΟ ΘΙΑΚΙ ΜΕ ΤΣΙ ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΤΟΥ



« Απ' όσα βλέπεις τα μισά

   κι' απ' όσα ακούς , καθόλου »

Σάββατο, 30 Σεπτεμβρίου 2017

ΥΓΕΙΑ και ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ της Δημήτριας Φωκά

Η Υγιειονομική πολιτική του Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια
Ο Ιωάννης Καποδίστριας σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Πάντοβας .Απεφοίτησε στις 10 Ιουνίου του 1797 σε ηλικία μόλις 21 ετών .Επιστρέφοντας στην Κέρκυρα εξάσκησε το επάγγελμα του με σκοπό να ανακουφίσει τον ανθρώπινο πόνο. 
Πολλές φορές θεράπευσε πάμφτωχους ασθενείς όχι μόνο δίνοντας τους δωρεάν τα απαραίτητα φάρμακα αλλά βοηθώντας τους και οικονομικά .
Κατά τη διάρκεια της Επτανήσου Πολιτείας είχε για ένα διάστημα διοριστεί ως αρχίατρος στο νεοϊδρυθέν Στρατιωτικό Νοσοκομείο της Κέρκυρας. 
Ως Κυβερνήτης κι όντας ο ίδιος γιατρός προσπάθησε να οργανώσει τον τομέα της υγείας του νεοσύστατου Ελληνικού κράτους σύμφωνα τα δυτικά πρότυπα κι έθεσε άμεσα τις βάσεις για τη δημιουργία νοσηλευτικών ιδρυμάτων  (πολιτικών και στρατιωτικών), καθώς γνώριζε τη συμβολή τους στη διατήρηση της δημόσιας υγείας.
 Το Α’ εθνικό νοσοκομείο Ναυπλίας και το Στρατιωτικό νοσοκομείο Ναυπλίας είναι παραδείγματα της υγειονομικής του πολιτικής που λειτούργησαν άψογα όσο ο κυβερνήτης ήταν εν ζωή.Η ύπαρξη τους στην πόλη σε συνδυασμό με τα υγιειονομεία αποτελούν δείγματα της υγειονομικής πολιτικής του Καποδίστρια που σκόπευε να εφαρμόσει όλη την χώρα και τα πρώτα κρατικά νοσοκομεία στον ελλαδικό χώρο.
Για να βοηθήσει τους κατοίκους σε περιοχές που μαστίζονταν από τύφο , ελονοσία και δυσεντερία, ίδρυσε το πρώτο λοιμοκαθαρτήριο κι έτσι λαμβάνοντας επείγοντα κι αποτελεσματικά μέτρα αντιμετωπίστηκε με επιτυχία η επιδημία πανώλης που έπληξε το Ναύπλιο ,τις Σπέτσες και την Ύδρα.
Ίδρυσε το ναυτικό Νοσοκομείο του Πόρου (1829), και στο Μοναστήρι της Ιεράς Μονής Ζωοδόχου Πηγής στον Πόρο εγκατέστησε το πρώτο ορφανοτροφείο του ¨Έθνους όπου στεγάστηκαν 500 ορφανά των πολεμιστών του Απελευθερωτικού αγώνα.
Προσπαθώντας να ενημερώσει τους ¨Έλληνες για τους κινδύνους των λοιμωδών νόσων και την αποτελεσματική αντιμετώπιση τους δημοσιεύει το άρθρο «Περί ευλογιάς της θεοδοτικής και της δαμαλίτιδας».Με τις γνώσεις της εποχής του εξηγεί εκλαϊκευμένα την τεχνική του εμβολιασμού, τις επιπλοκές του,την κλινική εικόνα της νόσου χωρίς δαμαλισμό και τη διαδρομή του εξανθήματος μετά τον εμβολιασμό.
Συγχρόνως καταβάλει προσπάθειες για τη βελτίωση της φαρμακοποιίας. Στην Αίγινα ιδρύει επίσης ορφανοτροφείο και νοσοκομείο. Φροντίζει έτσι ώστε η εκπαίδευση των τροφίμων του ορφανοτροφείου να καλύψει τις ανάγκες για τη βελτίωση της δημόσιας υγείας.Το 1830 ένας υπότροφος εκπαιδεύεται στη φαρμακευτική τέχνη «εις τα φαρμακοπωλείον εν Ϋδρα», ενώ το 1831 ανατίθεται στον ιταλό ιατρό Γεώργιο Αλιμπέρτη ,

έμπειρον περί την εμβολίασιν της δαμαλίτιδος» να εκπαιδεύσει δύο υποτρόφους στην τέχνη του δαμαλισμού.

Κυριακή, 24 Σεπτεμβρίου 2017

ΕΝΑΣ ΚΕΡΚΥΡΑΙΟΣ ΗΡΩΑΣ του Νικόλα Κουλούρη

Ο ΚΕΡΚΥΡΑΙΟΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΕΣΩΣΕ ΑΠΟ ΤΗ ΣΦΑΓΗ 6.000 ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ.
Λίγοι νεώτεροι Κερκυραίοι θα γνωρίζουν τον Συνταγματάρχη Δημήτρη Θεοτόκη που το καλοκαίρι του 1922 κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Καταστροφής κατόρθωσε να διασώσει και να διαπορθμεύσει στη Μυτιλήνη άθικτη τη Μονάδα του και συνάμα να σώσει 6.000 σχεδόν Έλληνες και Αρμένιους που απειλούνταν από το τούρκικο μαχαίρι των επελαυνόντων τούρκων Τσετών.
Ο Συνταγματάρχης Δημήτριος Θεοτόκης εκείνο το μοιραίο καλοκαίρι του 1922 βρέθηκε να διοικεί την 15η Μεραρχία ή Ανεξάρτητη Μεραρχία με δύναμη 7.000 ανδρών περίπου. Η κατάρρευση του μετώπου τον βρήκε στη περιοχή Κιουτάχειας-Σειντή Γαζή σε βάθος 600 χιλιομέτρων από την ακτή του Αιγαίου. Η κατάρρευση του μετώπου και η ασύντακτη υποχώρηση του ελληνικού στρατού άρχισε ουσιαστικά την 17 Αυγούστου του 1922.
Από την 17η Αυγούστου ο ασύρματος της Μεραρχίας δεν ήταν δυνατόν να συνδεθεί με γειτονικές Μεραρχίες ή την έδρα της Στρατιάς στη Σμύρνη. Βαθμίαια διαπιστώθηκε ότι η Ανεξάρτητη Μεραρχία είχε κυκλωθεί σχεδόν από όλες τις πλευρές. Στις 19 Αυγούστου το πρωί ελληνικό αεροπλάνο ρίχνει στις θέσεις της Μεραρχίας σφραγισμένο κιβώτιο που μέσα βρίσκονται πληροφορίες για τη δεινή θέση που έχει περιέλθει κυκλωμένη από παντού και χωρίς ελπίδα ενίσχυσης και υποστήριξης. Επιπλέον δίνονται εντολές να κατευθυνθεί στα παράλια προκειμένου να διασωθεί.
Από εκείνη τη μέρα αρχίζει μια πορεία 600 χιλιομέτρων προς δυσμάς δίνοντας μάχες προς όλες τις κατευθύνσεις ανοίγοντας διάδρομο κυριολεκτικά ανάμεσα στον εχθρό,αλλά διατηρώντας τη συνοχή της. Το ηθικό των αξιωματικών και στρατιωτών κρατήθηκε πάντα σε υψηλό επίπεδο χωρίς να παρατηρηθεί καμία λιποψυχία κάτω από τη στιβαρή διοίκηση του κερκυραίου συνταγματάρχη Δημήτρη Θεοτόκη. Επιπλέον από τις ελληνικά χωριά και τις πόλεις που περνούσαν οι κάτοικοι ακολούθησαν τους άνδρες της Μεραρχίας προκειμένου να αποφύγουν το μαχαίρι και τη κρεμάλα των επελαυνόντων Τούρκων.
Τελικά την 30η Αυγούστου 1922 φθάνουν στη παραλία Δικέλη στα Μικρασιατικά παράλια με ελάχιστες απώλειες προστατεύοντας 6.000 πρόσφυγες. Μέχρι το απόγευμα της 1ης Σεπτεμβρίου έχει διαπεραιωθεί στη Μυτιλήνη το σύνολο των στρατιωτών και των προσφύγων.
Επειδή η διαδρομή που ακολούθησε η μεραρχία ήταν περίπου ίδια με αυτήν που ακολούθησαν οι 13.000 Έλληνες μισθοφόροι υπο τον Ξενοφώντα το 401π.χ επανερχόμενοι από την ασιατική ενδοχώρα μέσα από ένα αφιλόξενο περιβάλον,ο άθλος της μεραρχίας του Θεοτόκη ονομάσθηκε η ΚΑΘΟΔΟΣ ΤΩΝ ΝΕΩΤΕΡΩΝ ΜΥΡΙΩΝ.
Προς τιμήν του αείμνηστου Δημήτριου Θεοτόκη έχει δοθεί σε στρατόπεδο στον Άγιο Ιωάννη στη Κέρκυρα το όνομά του.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:
Ιστορία του Ελληνικού Έθνους-Ακαδημία Αθηνών
Πολιτική Ιστορία της Συγχρόνου Ελλάδος-Σπύρου Μαρκεζίνη-Αθήνα 1972
Ανεξάρτητος Μεραρχία-Δημήτριου Αμπελά –Αθήνα 1937

Σάββατο, 23 Σεπτεμβρίου 2017

Η ΗΓΕΣΙΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ ΚΥΘΗΡΩΝ ΠΡΟΚΑΛΕΙ

Απόλυτος σεβασμός στην Παναγία
Ανυπακοή σε όσους Την προσβάλλουν με χουντικές ανακοινώσεις!!!
Δυστυχώς η ηγεσία της Μητρόπολης Κυθήρων πολιτεύεται και μάλιστα θυμήθηκε το χουντικό κατάπτυστο τρίπτυχο « Πατρίς Θρησκεία Οικογένεια » .
Τολμάει η σύναξη του κλήρου της Μητρόπολης Κυθήρων, να βγάζει ένα πολιτικό μανιφέστο ενάντια στην κυβέρνηση!
Τολμάει να γράφει ότι δεν θα υποδεχτεί ούτε υπουργό, ούτε εκπρόσωπο της Βουλής!
Αυτά να λέγατε αν είχατε φιλότιμο στους χουντικούς που αιμακύλιζαν επί 7 χρόνια την Πατρίδα μας!
Τότε όμως είχατε βγάλει το σκασμό!
Πραγματικά το μεγάλο λάθος της κυβέρνησης  ΣΥΡΙΖΑ , είναι που δεν κατήργησε τις μισές από τις υπάρχουσες 95 Μητροπόλεις!!!
ΝΑΙ Καλά διαβάσατε!!
95 Μητροπόλεις για να βολεύουμε ημέτερους.
Να υπαχθεί άμεσα η Μητρόπολη Κυθήρων , στην Μητρόπολη Σπάρτης παρεούλα με την Μητρόπολη Μάνης(Γύθειο), πολλά σας έχουμε μαζέψει και σας ανεχόμαστε τόσα χρόνια!
Μητρόπολη Ναυπάκτου... Μητρόπολη Καλαβρύτων με τον ανεκδιήγητο Αμβρόσιο...
Τι γίνεται ρε;;;
Θα πληρώνουμε πολλούς μισθούς Μητροπολιτών;
Πότε θα βάλει η Κυβέρνηση όριο ηλικίας στους άγιους πατέρες;
Σηκωτούς τους βγάζουν από τις Μητροπόλεις μπας και χάσει το σόϊ τους τον μισθό και τα συμπαρομαρτούντα!
Στον απλό Κυθήριο πατριώτη και πατριώτισσα ευχόμαστε χρόνια πολλά και να έχουμε την ευλογία της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας, τον κλήρο και τον δεσπότη τον παραδίδουμε στην Δημοκρατική κρίση του Λαού!

Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017

ΓΑΪΔΑΡΟΥ ΕΓΚΩΜΙΟΝ της Ελένης Χάρου

Στη δεκαετία του '50 δίπλα στην παλιά γέφυρα της Αγγλοκρατίας στον Ποταμό (φωτο Μανώλης Σοφιός)
ΓΑΪΔΑΡΟΥ ΕΓΚΩΜΙΟΝ ΑΠΟ ΜΙΑ ΤΣΙΡΙΓΩΤΙΣΣΑ
Τα παλιά τα χρόνια οι περισσότερες Κυθηραϊκές οικογένειες διέθεταν 1 ή και 2 γαϊδουράκια, τα οποία ήσαν τόσο πολύτιμα, ώστε με μεγάλη δυσκολία δανείζονταν. 
Να σκεφθούμε ότι για αιώνες το γαϊδουράκι ήταν ο αχώριστος σύντροφος της αγροτικής οικογένειας.
 Η προσφορά του στην αγροτική οικονομία είναι ανυπολόγιστη. 
Πρώτα πρώτα χρησιμοποιήθηκε σαν μεταφορικό μέσον στην εργασία, στο σχολείο για τους μαθητές, στα πανηγύρια, στις χαρές και τις λύπες, στις συναναστροφές. Κουβάλησε εμπορεύματα, γραμματόπηρες (ταχυδρομικούς σάκους) ελιές, αγροτικά προϊόντα, οικοδομικά υλικά για να γίνουν οι δρόμοι, οι ναοί, τα σχολεία, τα γεφύρια, τα κάστρα κ.τ.λ., μας βόηθησε στο όργωμα και στο αλώνισμα, στα παλιά λιτριβιδεία γύριζε την πέτρα, στα πηγάδια γύριζε το μάγγανο, τι να πρωτοθυμηθεί κανείς. 
Μέχρι το γάλα του χρησιμοποιούσαν τα παλιά χρόνια σαν πολύτιμο φάρμακο για τον κοκκύτη και το έδιναν και στα μωρά που πέθαινε η μητέρα τους, λόγω της μεγάλης θρεπτικής αξίας του. 
-Στην αρχαιότητα οι άνθρωποι αγαπούσαν πολύ το γάιδαρο και το θεωρούσαν ζώο ιερό.
 Πίστευαν ότι, όταν κάποιος γάιδαρος γκάριζε πριν τη μάχη, ήταν καλό σημάδι και οι θεοί τους προειδοποιούσαν για τη νίκη. 
Κάποτε λοιπόν ο Φωκίωνας ετοιμαζόταν να επιτεθεί στους Μακεδόνες του Φιλίππου με σχετικά λίγους στρατιώτες. Επειδή δεν ήταν βέβαιος για τη νίκη, αποφάσισε να αναβάλει, μέχρι να έρθει βοήθεια από την Αθήνα. Πάνω στην ώρα που ήταν έτοιμος να διατάξει υποχώρηση των στρατιωτών του, άκουσε το γκάρισμα ενός γαϊδάρου.
 Έξαλλος από ενθουσιασμό ο Φωκίωνας φώναξε:
 «Κατά φωνή κι ο γάιδαρος!»    και διέταξε αμέσως να αρχίσει η επίθεση. Ο Φωκίωνας νίκησε και από τότε έμεινε στην ιστορία η φράση.
Σημείωση ιστολογίου:
Ο Φωκίων (402 - 317 π.Χ.) ήταν πολιτικός και στρατηγός της αρχαίας Αθήνας.
Θεωρούνταν ο χρηστότερος δημόσιος άνδρας της εποχής του, δίκαιος, έντιμος, γενναίος και αφιλοκερδής. Το μόνο του μειονέκτημα ήταν η αντιδημοτικότητά του. Αυτό δεν εμπόδισε να εκλεγεί 45 φορές στρατηγός, πράγμα πρωτοφανές στην Αθήνα. Ούτε και το ότι ήταν εκ των ηγετών της φιλομακεδονικής παράταξης, τον εμπόδισε να πολεμήσει κατά των Μακεδόνων σε αρκετές περιπτώσεις.
Στα 84 του χρόνια ο Φωκίων, θύμα των μεταξύ των Διαδόχων* διαμαχών, της κυριαρχίας των δημαγωγών και της επιπολαιότητας των Αθηναίων, καταδικάστηκε σε θάνατο για προδοσία και ήπιε το κώνειο. Λαμπρή του εικόνα διέσωσε ο Πλούταρχος.
*Διάδοχοι λέγονταν οι στρατηγοί του Μεγάλου Αλεξάνδρου που μετά τον θάνατό του,διαμοίρασαν τις κατακτήσεις του

Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

Ο ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ ΚΙ Ο ΡΩΣΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ



« Εστούμπωσε η ζγόρνα,
πομπάρισε ο πύργος νερά,
πέσανε τ' απάσβεστα και
γιόμισε ρουβινάτσα
το κοντούτο »
(εκδοχή Σπ.Παγκράτη)

« Έβρεξε πολύ και μπουκώσανε οι σγόρνες.
Πομπάρανε οι πύργοι και πέσανε τα ρουβινάτσα »
(εκδοχή Θόδωρου Μεταλληνού)

- Οι δύο αυτές εκδοχές αναφέρονται όπως μας πληροφορεί ο Θ.Μεταλληνός, στην επίσκεψη του ρώσου Προέδρου Γιέλτσιν το 1994 στο νησί της Κέρκυρας και αποτελούν απάντηση του τότε αντιδημάρχου Γιοχάλα στο ερώτημα του προέδρου,γιατί τα σπίτια της Κέρκυρας έχουν χρώμα γκρίζο και είναι χωρίς σοβάδες.
Βέβαια υπήρξε πλήρης αδυναμία της ξεναγού να μεταφράσει την κορφιάτικη απάντηση!

Πηγή: η σελίδα στο διαδίκτυο του Σπ.Παγκράτη

-πληροφορία του ιστολογίου Επτανήσου: σγόρνα=υδρορροή,
ρουβινάτσα=μπάζα , κοντούτο=υπόνομος

ΕΡΕΙΚΟΥΣΑ ΤΟ ΒΟΡΕΙΟΤΕΡΟ ΑΚΡΟ ΤΟΥ ΙΟΝΙΟΥ ΤΟΞΟΥ

Ακούνε πολλές φορές οι ελλαδίτες την προσφώνηση του Μητροπολίτη Κερκύρας ως Μητροπολίτης Κερκύρας , Παξών και Διαποντίων νήσων. Διερωτώνται ποιά είναι αυτά τα διαπόντια νησιά.
Κατά βάση είναι τρία με κατοίκους και εννέα ακατοίκητα. 
- Οι Οθωνοί είναι το μεγαλύτερο με περίπου πεντακόσιους πενήντα κατοίκους και αποτελεί το δυτικότερο άκρο της ελληνικής επικράτειας. Αλλοτε ήταν η έδρα του πάλαι ποτέ Δήμου Διαποντίων Νήσων.
- Το Μαθράκι έχει περί τους τριακόσιους κατοίκους
και τέλος
- Η Ερείκουσα με πεντακόσιους κατοίκους που αποτελεί και το βορειότερο άκρο του Ιονίου τόξου με νοτιότερο τα Αντικύθηρα.Σε παλιούς χάρτες την συναντάμε με το όνομα Μα(ε)ρλέρα (ίσως από το ιταλικό mare). Άλλοι αναφέρουν ότι το σημερινό όνομά της,οφείλεται στα ρείκια(καλλούνες) που φύονται στο έδαφός της, με σημαντικές θεραπευτικές ιδιότητες στο ουροποιητικό σύστημα.
Στην Ερείκουσα εξορίστηκε ο μεγάλος ριζοσπάστης της Κεφαλονιάς Ιωσήφ Μομφεράτος όπου παρέμεινε επί πεντέμιση χρόνια.
Θα ήταν μεγάλη παράλειψη να μην αναφέρουμε τον ήρωα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, τον Ερεικουσιώτη Χριστόφορο Μητσιάλη που έχασε τη ζωή του στο υποβρύχιο ''Λάμπρος Κατσώνης'' όταν αυτό βυθίστηκε στις 14 Σεπτέμβρη του 1943 στη Σκιάθο.
Οι Ερεικουσιώτες ήσαν ναυτικός λαός που δυστυχώς δεν συνεργάζονταν μεταξύ τους για να δημιουργήσουν μια ισχυρή ναυτική παρουσία.
Οι Ερεικουσιώτες όμως σαν ναυτικός λαός διαφέρουν λόγω επαγγέλματος από τους γείτονες Κορφιάτες.
Έχουν πιο ανοιχτούς ορίζοντες σαν αυτούς που όργωναν με τα πλεούμενά τους. Έτσι στην διάρκεια της Κατοχής συλλογικά όλοι οι κάτοικοι με επικεφαλής τον πατέρα Ανδρόνικο, έκρυψαν τον εβραίο 
Σάββα και τις τρείς κόρες του που είχαν διαφύγει από το κολαστήριο της Κέρκυρας.
Στις 30 Ιουνίου 2015 στο τοπικό μουσείο το Ίδρυμα Wallenberg τοποθέτησε αναμνηστική πλάκα και ανακήρυξε το ηρωικό νησί σαν House of Life.
το γραμματόσημο με το οποίο τίμησε το κράτος του Ισραήλ
την Ερείκουσα
Τέλος το νησί έχει δύο εκκλησίες, τον Άγιο Νικόλαο και την Αγία Τριάδα που χτίστηκε το 1906 και έχει χαρακτηριστικό σκαλιστό πέτρινο καμπαναριό και αγιογραφία του Φώτη Κόντογλου που υπάρχει στην δεύτερη.

Πηγές: 
-το ιστολόγιο LiapadesCorfu.blogspot.gr και συγκεκριμένα τον ιστορικό Δημήτρη Ρεπούλιο
-οι ισραηλίτες φίλοι της Επτανήσου που πάντα μας πληροφορούν με εγκυρότητα σε θέματα διώξεων των εβραίων

Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017

Ο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΒΑΛΛΕΤΑΙ ΠΑΝΤΑΧΟΘΕΝ του Γ.Σκλαβούνου

Για τον Βασιλιά της Αγγλίας Γεώργιο τον Δ' και τον Καγκελάριο της Αυστρίας Μέτερνιχ, επαναστάτης και  επικίνδυνος για ολόκληρη την Ευρώπη ο Καποδίστριας.
Για μερικούς ''ημέτερους'' ο Καποδίστριας παραμένει εκφραστής της πεφωτισμένης δεσποτείας,του Τσαρικού απολυταρχισμού και αντίθετος με το 21.
Γιατί άραγε;
Ας δούμε τις σχετικές μαρτυρίες:
Ο Μέτερνιχ προς τον Αρμοστή των Ιονίων, Μέτλαντ Πασά,όταν ο Καποδίστριας απομακρύνθηκε από το Ρώσικο Υπουργείο Εξωτερικών : 

« Λοιπόν στρατηγέ μου,η αρχή του κακού εξεριζώθη. Ο κόμης Καποδίστριας ετάφη δια το υπόλοιπον της ζωής του. Θα ζήσετε ησύχως εν Επτανήσω και η Ευρώπη θα έχει απαλλαγεί των μεγάλων κινδύνων δι' ων την ηπείλει η επιρροή του ανδρός τούτου» (Δεσποτόπουλος Ο Κυβερνήτης Ι.Καποδίστριας και η απελευθέρωση της Ελλάδος σελ, 42).
Ο Γεώργιος ο Δ' της Αγγλίας στον Ρώσο πρέσβη στο Λονδίνο,Λιέβιν:

«Μαθαίνω ότι έχετε τον Καποδίστριαν .Γιγνώσκετε την γνώμην μου περί αυτού.Δεν μετεβλήθη.Δεν αγαπώ τους επαναστάτες.Τους αποτροπιάζομαι. Τα περί τούτου αισθήματα μου είναι ακλόνητα» (Τρικούπης Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως Τόμ 4,σελ234)...

Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

ΛΙΘΟΒΟΛΙΣΜΟΙ ΣΤΑ ΚΥΘΗΡΑ της Ελένης Χάρου

Ο λιθοβολισμός είναι μια πανάρχαια συνήθεια. 
Είναι έκφραση λαϊκής οργής και αντεκδίκησης και τον συνήθιζαν πολύ οι Εβραίοι.
 Θα αναφέρω δύο περιστατικά από την ιστορία των Κυθήρων. 
-Το πρώτο συνέβη πριν από 1000 χρόνια, κατά τη Βυζαντινή περίοδο. Μετά την απομάκρυνση των Σαρακηνών από τα Κύθηρα, σ’ένα ύψωμα στα βόρεια του νησιού, στον άγιο Γιώργη στην Κολοκυθιά, κοντά στην Αγία Πελαγία, είχε δημιουργηθεί ένας συνοικισμός με εποίκους από την απέναντι Πελοποννησιακή ακτή. Εξέλεξαν ένα τοπικό άρχοντα για να τους διοικήσει, ο οποίος σύντομα εξελίχθηκε σε τυραννίσκο. Οι έποικοι πήγαν στο δεσπότη της Σπάρτης και ζήτησαν βοήθεια. 
Εκείνος πήρε 3 πέτρες και τις έδωσε στους εποίκους λέγοντάς τους πως αυτή είναι η βοήθεια που τους δίνει.
 Όταν γύρισαν στα Κύθηρα, χρησιμοποίησαν τις πέτρες για να απαλλαγούν από τον τυραννίσκο.

-Το δεύτερο περιστατικό συνέβη στη γιορτή του οσίου Θεοδώρου το 1799.
 Ήταν τότε τα Κύθηρα στην κατοχή των Ρωσσοτούρκων, σε μια ρευστή πολιτική κατάσταση και οι Κυθήριοι δεν πειθαρχούσαν στις διαταγές τους και υπήρχε ένας επαναστατικός αναβρασμός, και μια αντιπαλότητα μεταξύ των αρχόντων και των χωρικών.
 Έτσι στο πανηγύρι του οσίου Θεοδώρου οι αγανακτισμένοι χωρικοί λιθοβόλησαν τους αδελφούς Τζαννέτο και Παναγιωτάκη Κασιμάτηδες από την άρχουσα τάξη.
 H αφορμή εδόθη με την προσβολή που έκαμαν οι Κασιμάτηδες στον ιερέα κατά τη λιτανεία.

Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

Η αλήθεια για την καταγωγή της οικογένειας Καποδίστρια

...Την ιστορία των Καποδίστρια έχουμε υποχρέωση όλοι να την ξαναγράψουμε.."Κωνσταντίνος Καραμούτσος (1941--4/11/2011../.Συνέντευξη του στο Α.Π.Ε.© 2010 ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ – ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ.26/9/2010)<<Μόνιμη εγκατάσταση της οικογένειας των προγόνων του Ιωάννη Καποδίστρια στο χωριό Μελίκια της περιοχής Λευκίμμη στη Νότια Κέρκυρα προ του 1488 προκύπτει, σύμφωνα με ερευνητή, από αρχειακά έγγραφα που έρχονται τώρα στο φως. Τα σχετικά στοιχεία, τα οποία θέτουν υπό αίρεση την κρατούσα πεποίθηση ότι η οικογένεια του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας εγκαταστάθηκε στην πόλη της Κέρκυρας τον 14ο αιώνα, προερχόμενη από τις δαλματικές ακτές της Αδριατικής, πρόκειται να παρουσιαστούν στη διάρκεια ημερίδας μνήμης και τιμής στον Ιωάννη Καποδίστρια, που θα πραγματοποιηθεί στην Κέρκυρα το Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου καθώς τις επόμενες ημέρες συμπληρώνονται 159 χρόνια από τη δολοφονία του. Την ημερίδα συνδιοργανώνουν στην αίθουσα τελετών της Ιονίου Ακαδημίας (Καποδιστρίου 1) το Κέντρο Unesco του Ιονίου και πολλοί τοπικοί φορείς, συμπεριλαμβανομένων του Ιονίου Πανεπιστημίου και της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων. «Οι Καποδίστρια ξεκίνησαν τη λαμπρή πορεία τους loco e fuoco (τόπω και εστία) από τη Λευκίμμη της Κέρκυρας» ανέφερε, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο ερευνητής-συγγραφέας Κων. Καραμούτσος, ο οποίος θα παρουσιάσει στην ημερίδα εισήγηση με θέμα «Οι κερκυραϊκές ρίζες της οικογένειας Καποδίστρια». Οπως τονίζει, νοταριακή (συμβολαιογραφική) πράξη του νοτάριου Ιωαννίκιου Αλεξόπουλου και άλλα επίσημα έγγραφα που εντοπίστηκαν στα Αρχεία του Νομού Κέρκυρας / Γενικά Αρχεία του Κράτους πιστοποιούν ότι η οικογένεια Καποδίστρια κατοικούσε στο χωριό Μελίκια προ του 1488. «Την ιστορία των Καποδίστρια έχουμε όλοι υποχρέωση να την ξαναγράψουμε», επισημαίνει. Συμβολαιογραφικές πράξεις του 1546 και του 1555, που δεν ήταν ως τώρα γνωστές, είτε συντάχθηκαν «έσωθεν οσπιτίου της κυράτζας λένας της καβουδίστρενας εις το χορίον των μεληκήον εις τον οίκον όπερ κατική εις το χορίον των μεληκήον» (Μελίκια), είτε αφορούσαν αγαθά της οικογένειας στο ίδιο χωριό. Από διασταύρωση των αναφερομένων σε αυτές στοιχείων προκύπτει ότι ένας από τους γιους της «κυράτζας λένας της καβουδίστρενας», ονόματι Βεττούρος, ήταν ο πατέρας τεσσάρων Καποδίστρια που αποβλήθηκαν το 1610 από τις τάξεις των Κερκυραίων Ευγενών (Libro d’ Oro), εξαιτίας αναφοράς κατοίκου των Μελικίων, ονόματι Ανδρέας Πανδής, ότι δεν κατοικούσαν στην πόλη της Κέρκυρας, όπως επέτασσαν οι σχετικοί Κανονισμοί. Στην ιταλικά γραμμένη απόφαση αποβολής των Καποδίστρια, αυτοί αναφέρονται ως «Cavodistra». Έτερος εγγονός της Λένας Καβουδίστρενας, ονόματι Αλβίζε (Αλιβίζης), αδελφός των αποβληθέντων, απέκτησε γιο που έγινε βαρόνος σε άλλη περιοχή του νησιού, αλλά σε εντοπισθείσα έντυπη έκθεση της ιστορίας της οικογένειας για δικαστική χρήση δηλώνεται ως τόπος καταγωγής ή και κατοικίας το χωριό Μελίκια και παρέχονται στοιχεία που οδηγούν στο συμπέρασμα ότι «ο Κυβερνήτης κατάγεται από αυτόν τον οικογενειακό κλάδο της Λευκίμμης, όγδοης πριν από αυτόν γενιάς». Προς επίρρωσιν των συμπερασμάτων των σχετικών ερευνών ο συγγραφέας-ερευνητής θα παρουσιάσει στην ημερίδα «οικογενειακό δένδρο» του Κυβερνήτη, καθώς και γενεαλογικό σχήμα, αρχόμενο από το 1440, από κείμενο του πατέρα του Κυβερνήτη, Αντώνιου – Μαρία Βιάρου Καποδίστρια, γραμμένο το 1775. Οι αποβληθέντες το 1610 από το Σώμα των Κερκυραίων Ευγενών ευγενείς-μέλη της οικογένειας «Cavodistra» απέκτησαν κατοικία το 1611 στο σημερινό προάστιο Γαρίτσα της πόλης της Κέρκυρας, στην οποία γεννήθηκε ο Κυβερνήτης το 1776 και 12 ημέρες μετά τη γέννησή του βαπτίσθηκε Ιωάννης από τον ιερέα Άγγελο Γονέμη, αδελφό της μητέρας του, αναφερόμενος ως «παιδίον αρσενικόν του Ευγ(εν)ούς Αντονίου Καβουδήτρα». Πέραν της επωνυμικής αναφοράς Καβουδήτρα, σε σχετικά συμβολαιογραφικά και ληξιαρχικά έγγραφα των προηγούμενων αιώνων η οικογένεια Καποδίστρια αναφερόταν επίσης ως Καβουδίστρα ή Καβοδίστρα στα ελληνικά και Caodistria, Cavo d’ Istria, d’ Cav d’ Istria, De Caodistria και Cavod’ Istria στα ιταλικά. Για τη μόνιμη εγκατάσταση των Καποδίστρια προ του 1488 στο χωριό Μελίκια της περιοχής Λευκίμμη στη Νότια Κέρκυρα ο ερευνητής-συγγραφέας Κων. Καραμούτσος είναι κατηγορηματικός, προσθέτοντας ότι το κεφάλαιο της δαλματικής γεωγραφικής καταγωγής τους «περιβάλλεται από μια ανθεκτική αχλύ επτά αιώνων» και ότι οι έρευνες για την πλήρη διακρίβωση της ιστορίας της οικογένειας συνεχίζονται. Αίτημα του Κέντρου Unesco του Ιονίου είναι να συγκεντρωθούν στην Κέρκυρα όλα τα κατάλοιπα Αρχείων που αναφέρονται στον Ιωάννη Καποδίστρια. Στους εισηγητές της ημερίδας μνήμης και τιμής στον πρώτο Κυβερνήτη της χώρας περιλαμβάνεται, μεταξύ άλλων, ο ακαδημαϊκός Κων. Δεσποτόπουλος.>>...Στοιχεία απο την έρευνα του αείμνηστου Κ.Καραμούτσου θα τεθούν στη διάθεση των ενδιαφερομένων...

Επιμέλεια ανάρτησης: Γεώργιος Σκλαβούνος εκ Κερκύρας ορμώμενος

Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

ΘΙΑΚΙΑ ΠΑΡΟΙΜΙΑ του Σπ. Αρσένη


« Κάνει παπά να κουρλαθεί

διάκο να βάλει φέσι »

Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2017

ΛΑΟΠΛΑΝΟΙ του Ανδρέα Λασκαράτου



« Δεν ημπορώ να ναναρίσω την κοινωνία μας ,
   
με το ναρκωτικό νανάρισμα των λαοπλάνων»


-Από το βιβλίο του Ανδρέα Λασκαράτου:

''Τα μυστήρια της Κεφαλονιάς''

ΣΧΟΛΕΙΟ ΕΡΕΙΚΟΥΣΑΣ ΤΕΛΟΣ

Ήρθε λοιπόν η εποχή που δεν έχει ούτε παιδιά μεταναστών το Δημοτικό Σχολείο της Ερείκουσας!
Έτσι εφέτος το σχολείο του βορειότερου άκρου του Ιονίου τόξου, θα παραμείνει κλειστό.
Η δωρεά του Ανδρέα Συγγρού μετά από 100 χρόνια θα φαντάζει σαν στοιχειωμένος πύργος, ένας από τους πολλούς της Πατρίδας μας.
Δυστυχώς κανείς δεν θέλει να εφαρμόσει πολιτική εσωτερικής μετανάστευσης για τις αδύναμες κοινωνικές ομάδες.
Είχα ζήσει κάτι παρόμοιο, ακριβώς πριν 32 χρόνια,όταν υπηρετούσα, στο αγροτικό ιατρείο της ορεινής Ναυπακτίας.
 Το 1985 έδωσε τα τελευταία ενδεικτικά ο δάσκαλος στο πετρόκτιστο αρχοντικό Δημοτικό Σχολείο , κι αυτό δωρεά του Ανδρέα Συγγρού!

Σάββατο, 9 Σεπτεμβρίου 2017

ΤΟ ΘΙΑΚΟ ΚΡΑΣΙ της Κατερίνας Γρηγορίου


Το θιακό κρασί Ρομπόλα, κουφάκι, κοζανίτης, σουλτανίνα, λιανορώγι, ραζακί, δύβρωμος, αμυγδάλι κα άλλα. Οι ποικιλίες αυτές ευδοκιμούσαν κυρίως στο Σκίνο, στη Λούτσα, στου Καβαλίνη, στο Θεολόγο, στα Χερουλάκια, στη Λεύκη και στην Κολιερή και είναι μερικές από αυτές που «ευθύνονται» για το γλυκόπιοτο κρασί που παράγει ο τόπος μας. Σήμερα, η παραγωγή είναι ελάχιστη σε σχέση με το παρελθόν. Οι αμπελώνες στην πλειοψηφία τους, έχουν χαθεί. Ωστόσο, κάποιοι συμπατριώτες επιμένουν και το αποτέλεσμα τους δικαιώνει, αφού το θιακό κρασί είναι κατά κοινή ομολογία εξαιρετικό και όλοι απολαμβάνουμε σε κάθε ευκαιρία ένα ποτηράκι ή… και παραπάνω, αν μάλιστα η ομήγυρη πιάσει το τραγούδι. Οι ερασιτέχνες, «Masters of Wine» της παρέας μάλιστα, αποφαίνονται εάν το συγκεκριμένο πρόκειται για «διαμάντι» (ανόθευτο και πρώτης ποιότητας) ή σε περίπτωση νοθείας με …ξενόφερτο λόγω έλλειψης, ο «επιστημονικός όρος» χαρακτηρισμού του, είναι «τζορτζολιός!» Όμως, πίσω από την απόλαυση που μας προσφέρει ένα καλό κρασί, κρύβεται πολλή κούραση και πολύ μεράκι και το να πετύχεις το «διαμάντι» είναι πραγματική επιστήμη! Καλόπιοτο το νιό κρασί!!

Τετάρτη, 6 Σεπτεμβρίου 2017

12 ΜΑΪΟΥ 1797 Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΑΛΗΝΟΤΑΤΗΣ

Θα είμαι ο Αττίλας για την Βενετία, υπόσχεται ο Βοναπάρτης τον Απρίλη του 1797.
Τι είχε κάνει η Βενετία για να έχει τραβήξει την οργή του γάλλου στρατηγού;
Μέχρι τότε η Γαληνοτάτη Δημοκρατία του Αγίου Μάρκου, υποχωρούσε για να αποφύγει την σύγκρουση. Μάλιστα δέχτηκε να απελάσει από τα εδάφη της τον μικρότερο αδελφό του καρατομηθέντος τελευταίου γάλλου βασιλιά Λουδοβίκου 16ου, που είχε καταφύγει στην Βερόνα. 
Δυστυχώς οι γάλλοι κατασκεύασαν μια δικαιολογία όταν οι κάτοικοι της Βερόνας ξεσηκώθηκαν ενάντια στα γαλλικά στρατεύματα και έσφαξαν μέσα στο τοπικό νοσοκομείο 400 στρατιώτες, ενώ σκότωσαν ένα γάλλο καπετάνιο που προσέγγισε στην πόλη της Βενετίας με το πλοίο του.
Η σφαγή αυτή ονομάστηκε βερονέζικο Πάσχα από τους γάλλους για να διεκτραγωδήσουν το γεγονός αυτό, 
Paques veronaises...
Έτσι λοιπόν ο Βοναπάρτης απειλεί ευθέως την εμπορική αυτή Δημοκρατία που έχει κλείσει 1100 χρόνια !!!  ύπαρξης και έχει 120 δόγηδες από το 697 με πρώτο δόγη τον Paoluccio Anafesto φτάνοντας στα 1797 με τον τελευταίο τον Ludovico Manin.
Έτσι το μεγάλο συμβούλιο στις 12 Μαϊου 1797 με 512 ψήφους υπέρ, 20 κατά και 5 αποχές, αποφασίζει να παραδώσει αμαχητί τα πάντα. Προέβη με άλλα λόγια στην μεγάλη μητροκτονία gran matricio, έγιναν δηλαδή μητραλοίες κατά την έκφραση του Ippolito Nievo.
Βέβαια η μοίρα της Ενετικής Δημοκρατίας, είχε κριθεί μυστικά στο Λεομπέν/Leoben της Αυστρίας, στις 18 Απριλίου και έτσι με την συνθήκη του Campo Formio στις 18 Οκτωβρίου 1797, δόθηκε στην Αυστρία και οι γάλλοι πήραν την Λομβαρδία και τις Κάτω Χώρες. Στα νησιά μας, άρχισε η γαλλική κατοχή με τα θετικά και τα αρνητικά της.
Ναπολέων και Μανίν


το τελευταίο Μεγάλο Συμβούλιο
πίνακας του Francesco Jacovacci 1884
Roma,Galleria Nazionale d' Arte Moderna

Τρίτη, 5 Σεπτεμβρίου 2017

ΑΓΙΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΚΑΙ ΖΑΚΥΝΘΟΣ του Διον.Φλεμοτόμου


Γνωστή από πολύ παλιά η λατρεία του Αγίου Ζαχαρία, 

πατέρα του Βαπτιστή Ιωάννη, 

που  γιορτάζει στις 5 Σεπτεμβρίου στη Ζάκυνθο. 

Εκκλησία του υπάρχει στις Βαρρές στο παλιό αρχοντικό της 


οικογένειας Καρρέρ. 

Από αυτήν η περιοχή ονομάζεται Ζαχαράδο (1493). 

Επίσης άλλη μία βρίσκεται στο Μπελούσι. 

Πολλά και τα ονόματα Ζαχαρίας και Ζαχαρούλα στο Τζάντε.