Κυριακή, 24 Σεπτεμβρίου 2017

ΕΝΑΣ ΚΕΡΚΥΡΑΙΟΣ ΗΡΩΑΣ του Νικόλα Κουλούρη

Ο ΚΕΡΚΥΡΑΙΟΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΕΣΩΣΕ ΑΠΟ ΤΗ ΣΦΑΓΗ 6.000 ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ.
Λίγοι νεώτεροι Κερκυραίοι θα γνωρίζουν τον Συνταγματάρχη Δημήτρη Θεοτόκη που το καλοκαίρι του 1922 κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Καταστροφής κατόρθωσε να διασώσει και να διαπορθμεύσει στη Μυτιλήνη άθικτη τη Μονάδα του και συνάμα να σώσει 6.000 σχεδόν Έλληνες και Αρμένιους που απειλούνταν από το τούρκικο μαχαίρι των επελαυνόντων τούρκων Τσετών.
Ο Συνταγματάρχης Δημήτριος Θεοτόκης εκείνο το μοιραίο καλοκαίρι του 1922 βρέθηκε να διοικεί την 15η Μεραρχία ή Ανεξάρτητη Μεραρχία με δύναμη 7.000 ανδρών περίπου. Η κατάρρευση του μετώπου τον βρήκε στη περιοχή Κιουτάχειας-Σειντή Γαζή σε βάθος 600 χιλιομέτρων από την ακτή του Αιγαίου. Η κατάρρευση του μετώπου και η ασύντακτη υποχώρηση του ελληνικού στρατού άρχισε ουσιαστικά την 17 Αυγούστου του 1922.
Από την 17η Αυγούστου ο ασύρματος της Μεραρχίας δεν ήταν δυνατόν να συνδεθεί με γειτονικές Μεραρχίες ή την έδρα της Στρατιάς στη Σμύρνη. Βαθμίαια διαπιστώθηκε ότι η Ανεξάρτητη Μεραρχία είχε κυκλωθεί σχεδόν από όλες τις πλευρές. Στις 19 Αυγούστου το πρωί ελληνικό αεροπλάνο ρίχνει στις θέσεις της Μεραρχίας σφραγισμένο κιβώτιο που μέσα βρίσκονται πληροφορίες για τη δεινή θέση που έχει περιέλθει κυκλωμένη από παντού και χωρίς ελπίδα ενίσχυσης και υποστήριξης. Επιπλέον δίνονται εντολές να κατευθυνθεί στα παράλια προκειμένου να διασωθεί.
Από εκείνη τη μέρα αρχίζει μια πορεία 600 χιλιομέτρων προς δυσμάς δίνοντας μάχες προς όλες τις κατευθύνσεις ανοίγοντας διάδρομο κυριολεκτικά ανάμεσα στον εχθρό,αλλά διατηρώντας τη συνοχή της. Το ηθικό των αξιωματικών και στρατιωτών κρατήθηκε πάντα σε υψηλό επίπεδο χωρίς να παρατηρηθεί καμία λιποψυχία κάτω από τη στιβαρή διοίκηση του κερκυραίου συνταγματάρχη Δημήτρη Θεοτόκη. Επιπλέον από τις ελληνικά χωριά και τις πόλεις που περνούσαν οι κάτοικοι ακολούθησαν τους άνδρες της Μεραρχίας προκειμένου να αποφύγουν το μαχαίρι και τη κρεμάλα των επελαυνόντων Τούρκων.
Τελικά την 30η Αυγούστου 1922 φθάνουν στη παραλία Δικέλη στα Μικρασιατικά παράλια με ελάχιστες απώλειες προστατεύοντας 6.000 πρόσφυγες. Μέχρι το απόγευμα της 1ης Σεπτεμβρίου έχει διαπεραιωθεί στη Μυτιλήνη το σύνολο των στρατιωτών και των προσφύγων.
Επειδή η διαδρομή που ακολούθησε η μεραρχία ήταν περίπου ίδια με αυτήν που ακολούθησαν οι 13.000 Έλληνες μισθοφόροι υπο τον Ξενοφώντα το 401π.χ επανερχόμενοι από την ασιατική ενδοχώρα μέσα από ένα αφιλόξενο περιβάλον,ο άθλος της μεραρχίας του Θεοτόκη ονομάσθηκε η ΚΑΘΟΔΟΣ ΤΩΝ ΝΕΩΤΕΡΩΝ ΜΥΡΙΩΝ.
Προς τιμήν του αείμνηστου Δημήτριου Θεοτόκη έχει δοθεί σε στρατόπεδο στον Άγιο Ιωάννη στη Κέρκυρα το όνομά του.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:
Ιστορία του Ελληνικού Έθνους-Ακαδημία Αθηνών
Πολιτική Ιστορία της Συγχρόνου Ελλάδος-Σπύρου Μαρκεζίνη-Αθήνα 1972
Ανεξάρτητος Μεραρχία-Δημήτριου Αμπελά –Αθήνα 1937

Σάββατο, 23 Σεπτεμβρίου 2017

Η ΗΓΕΣΙΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ ΚΥΘΗΡΩΝ ΠΡΟΚΑΛΕΙ

Απόλυτος σεβασμός στην Παναγία
Ανυπακοή σε όσους Την προσβάλλουν με χουντικές ανακοινώσεις!!!
Δυστυχώς η ηγεσία της Μητρόπολης Κυθήρων πολιτεύεται και μάλιστα θυμήθηκε το χουντικό κατάπτυστο τρίπτυχο « Πατρίς Θρησκεία Οικογένεια » .
Τολμάει η σύναξη του κλήρου της Μητρόπολης Κυθήρων, να βγάζει ένα πολιτικό μανιφέστο ενάντια στην κυβέρνηση!
Τολμάει να γράφει ότι δεν θα υποδεχτεί ούτε υπουργό, ούτε εκπρόσωπο της Βουλής!
Αυτά να λέγατε αν είχατε φιλότιμο στους χουντικούς που αιμακύλιζαν επί 7 χρόνια την Πατρίδα μας!
Τότε όμως είχατε βγάλει το σκασμό!
Πραγματικά το μεγάλο λάθος της κυβέρνησης  ΣΥΡΙΖΑ , είναι που δεν κατήργησε τις μισές από τις υπάρχουσες 95 Μητροπόλεις!!!
ΝΑΙ Καλά διαβάσατε!!
95 Μητροπόλεις για να βολεύουμε ημέτερους.
Να υπαχθεί άμεσα η Μητρόπολη Κυθήρων , στην Μητρόπολη Σπάρτης παρεούλα με την Μητρόπολη Μάνης(Γύθειο), πολλά σας έχουμε μαζέψει και σας ανεχόμαστε τόσα χρόνια!
Μητρόπολη Ναυπάκτου... Μητρόπολη Καλαβρύτων με τον ανεκδιήγητο Αμβρόσιο...
Τι γίνεται ρε;;;
Θα πληρώνουμε πολλούς μισθούς Μητροπολιτών;
Πότε θα βάλει η Κυβέρνηση όριο ηλικίας στους άγιους πατέρες;
Σηκωτούς τους βγάζουν από τις Μητροπόλεις μπας και χάσει το σόϊ τους τον μισθό και τα συμπαρομαρτούντα!
Στον απλό Κυθήριο πατριώτη και πατριώτισσα ευχόμαστε χρόνια πολλά και να έχουμε την ευλογία της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας, τον κλήρο και τον δεσπότη τον παραδίδουμε στην Δημοκρατική κρίση του Λαού!

Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017

ΓΑΪΔΑΡΟΥ ΕΓΚΩΜΙΟΝ της Ελένης Χάρου

Στη δεκαετία του '50 δίπλα στην παλιά γέφυρα της Αγγλοκρατίας στον Ποταμό (φωτο Μανώλης Σοφιός)
ΓΑΪΔΑΡΟΥ ΕΓΚΩΜΙΟΝ ΑΠΟ ΜΙΑ ΤΣΙΡΙΓΩΤΙΣΣΑ
Τα παλιά τα χρόνια οι περισσότερες Κυθηραϊκές οικογένειες διέθεταν 1 ή και 2 γαϊδουράκια, τα οποία ήσαν τόσο πολύτιμα, ώστε με μεγάλη δυσκολία δανείζονταν. 
Να σκεφθούμε ότι για αιώνες το γαϊδουράκι ήταν ο αχώριστος σύντροφος της αγροτικής οικογένειας.
 Η προσφορά του στην αγροτική οικονομία είναι ανυπολόγιστη. 
Πρώτα πρώτα χρησιμοποιήθηκε σαν μεταφορικό μέσον στην εργασία, στο σχολείο για τους μαθητές, στα πανηγύρια, στις χαρές και τις λύπες, στις συναναστροφές. Κουβάλησε εμπορεύματα, γραμματόπηρες (ταχυδρομικούς σάκους) ελιές, αγροτικά προϊόντα, οικοδομικά υλικά για να γίνουν οι δρόμοι, οι ναοί, τα σχολεία, τα γεφύρια, τα κάστρα κ.τ.λ., μας βόηθησε στο όργωμα και στο αλώνισμα, στα παλιά λιτριβιδεία γύριζε την πέτρα, στα πηγάδια γύριζε το μάγγανο, τι να πρωτοθυμηθεί κανείς. 
Μέχρι το γάλα του χρησιμοποιούσαν τα παλιά χρόνια σαν πολύτιμο φάρμακο για τον κοκκύτη και το έδιναν και στα μωρά που πέθαινε η μητέρα τους, λόγω της μεγάλης θρεπτικής αξίας του. 
-Στην αρχαιότητα οι άνθρωποι αγαπούσαν πολύ το γάιδαρο και το θεωρούσαν ζώο ιερό.
 Πίστευαν ότι, όταν κάποιος γάιδαρος γκάριζε πριν τη μάχη, ήταν καλό σημάδι και οι θεοί τους προειδοποιούσαν για τη νίκη. 
Κάποτε λοιπόν ο Φωκίωνας ετοιμαζόταν να επιτεθεί στους Μακεδόνες του Φιλίππου με σχετικά λίγους στρατιώτες. Επειδή δεν ήταν βέβαιος για τη νίκη, αποφάσισε να αναβάλει, μέχρι να έρθει βοήθεια από την Αθήνα. Πάνω στην ώρα που ήταν έτοιμος να διατάξει υποχώρηση των στρατιωτών του, άκουσε το γκάρισμα ενός γαϊδάρου.
 Έξαλλος από ενθουσιασμό ο Φωκίωνας φώναξε:
 «Κατά φωνή κι ο γάιδαρος!»    και διέταξε αμέσως να αρχίσει η επίθεση. Ο Φωκίωνας νίκησε και από τότε έμεινε στην ιστορία η φράση.
Σημείωση ιστολογίου:
Ο Φωκίων (402 - 317 π.Χ.) ήταν πολιτικός και στρατηγός της αρχαίας Αθήνας.
Θεωρούνταν ο χρηστότερος δημόσιος άνδρας της εποχής του, δίκαιος, έντιμος, γενναίος και αφιλοκερδής. Το μόνο του μειονέκτημα ήταν η αντιδημοτικότητά του. Αυτό δεν εμπόδισε να εκλεγεί 45 φορές στρατηγός, πράγμα πρωτοφανές στην Αθήνα. Ούτε και το ότι ήταν εκ των ηγετών της φιλομακεδονικής παράταξης, τον εμπόδισε να πολεμήσει κατά των Μακεδόνων σε αρκετές περιπτώσεις.
Στα 84 του χρόνια ο Φωκίων, θύμα των μεταξύ των Διαδόχων* διαμαχών, της κυριαρχίας των δημαγωγών και της επιπολαιότητας των Αθηναίων, καταδικάστηκε σε θάνατο για προδοσία και ήπιε το κώνειο. Λαμπρή του εικόνα διέσωσε ο Πλούταρχος.
*Διάδοχοι λέγονταν οι στρατηγοί του Μεγάλου Αλεξάνδρου που μετά τον θάνατό του,διαμοίρασαν τις κατακτήσεις του

Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

Ο ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ ΚΙ Ο ΡΩΣΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ



« Εστούμπωσε η ζγόρνα,
πομπάρισε ο πύργος νερά,
πέσανε τ' απάσβεστα και
γιόμισε ρουβινάτσα
το κοντούτο »
(εκδοχή Σπ.Παγκράτη)

« Έβρεξε πολύ και μπουκώσανε οι σγόρνες.
Πομπάρανε οι πύργοι και πέσανε τα ρουβινάτσα »
(εκδοχή Θόδωρου Μεταλληνού)

- Οι δύο αυτές εκδοχές αναφέρονται όπως μας πληροφορεί ο Θ.Μεταλληνός, στην επίσκεψη του ρώσου Προέδρου Γιέλτσιν το 1994 στο νησί της Κέρκυρας και αποτελούν απάντηση του τότε αντιδημάρχου Γιοχάλα στο ερώτημα του προέδρου,γιατί τα σπίτια της Κέρκυρας έχουν χρώμα γκρίζο και είναι χωρίς σοβάδες.
Βέβαια υπήρξε πλήρης αδυναμία της ξεναγού να μεταφράσει την κορφιάτικη απάντηση!

Πηγή: η σελίδα στο διαδίκτυο του Σπ.Παγκράτη

-πληροφορία του ιστολογίου Επτανήσου: σγόρνα=υδρορροή,
ρουβινάτσα=μπάζα , κοντούτο=υπόνομος

ΕΡΕΙΚΟΥΣΑ ΤΟ ΒΟΡΕΙΟΤΕΡΟ ΑΚΡΟ ΤΟΥ ΙΟΝΙΟΥ ΤΟΞΟΥ

Ακούνε πολλές φορές οι ελλαδίτες την προσφώνηση του Μητροπολίτη Κερκύρας ως Μητροπολίτης Κερκύρας , Παξών και Διαποντίων νήσων. Διερωτώνται ποιά είναι αυτά τα διαπόντια νησιά.
Κατά βάση είναι τρία με κατοίκους και εννέα ακατοίκητα. 
- Οι Οθωνοί είναι το μεγαλύτερο με περίπου πεντακόσιους πενήντα κατοίκους και αποτελεί το δυτικότερο άκρο της ελληνικής επικράτειας. Αλλοτε ήταν η έδρα του πάλαι ποτέ Δήμου Διαποντίων Νήσων.
- Το Μαθράκι έχει περί τους τριακόσιους κατοίκους
και τέλος
- Η Ερείκουσα με πεντακόσιους κατοίκους που αποτελεί και το βορειότερο άκρο του Ιονίου τόξου με νοτιότερο τα Αντικύθηρα.Σε παλιούς χάρτες την συναντάμε με το όνομα Μα(ε)ρλέρα (ίσως από το ιταλικό mare). Άλλοι αναφέρουν ότι το σημερινό όνομά της,οφείλεται στα ρείκια(καλλούνες) που φύονται στο έδαφός της, με σημαντικές θεραπευτικές ιδιότητες στο ουροποιητικό σύστημα.
Στην Ερείκουσα εξορίστηκε ο μεγάλος ριζοσπάστης της Κεφαλονιάς Ιωσήφ Μομφεράτος όπου παρέμεινε επί πεντέμιση χρόνια.
Θα ήταν μεγάλη παράλειψη να μην αναφέρουμε τον ήρωα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, τον Ερεικουσιώτη Χριστόφορο Μητσιάλη που έχασε τη ζωή του στο υποβρύχιο ''Λάμπρος Κατσώνης'' όταν αυτό βυθίστηκε στις 14 Σεπτέμβρη του 1943 στη Σκιάθο.
Οι Ερεικουσιώτες ήσαν ναυτικός λαός που δυστυχώς δεν συνεργάζονταν μεταξύ τους για να δημιουργήσουν μια ισχυρή ναυτική παρουσία.
Οι Ερεικουσιώτες όμως σαν ναυτικός λαός διαφέρουν λόγω επαγγέλματος από τους γείτονες Κορφιάτες.
Έχουν πιο ανοιχτούς ορίζοντες σαν αυτούς που όργωναν με τα πλεούμενά τους. Έτσι στην διάρκεια της Κατοχής συλλογικά όλοι οι κάτοικοι με επικεφαλής τον πατέρα Ανδρόνικο, έκρυψαν τον εβραίο 
Σάββα και τις τρείς κόρες του που είχαν διαφύγει από το κολαστήριο της Κέρκυρας.
Στις 30 Ιουνίου 2015 στο τοπικό μουσείο το Ίδρυμα Wallenberg τοποθέτησε αναμνηστική πλάκα και ανακήρυξε το ηρωικό νησί σαν House of Life.
το γραμματόσημο με το οποίο τίμησε το κράτος του Ισραήλ
την Ερείκουσα
Τέλος το νησί έχει δύο εκκλησίες, τον Άγιο Νικόλαο και την Αγία Τριάδα που χτίστηκε το 1906 και έχει χαρακτηριστικό σκαλιστό πέτρινο καμπαναριό και αγιογραφία του Φώτη Κόντογλου που υπάρχει στην δεύτερη.

Πηγές: 
-το ιστολόγιο LiapadesCorfu.blogspot.gr και συγκεκριμένα τον ιστορικό Δημήτρη Ρεπούλιο
-οι ισραηλίτες φίλοι της Επτανήσου που πάντα μας πληροφορούν με εγκυρότητα σε θέματα διώξεων των εβραίων

Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017

Ο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΒΑΛΛΕΤΑΙ ΠΑΝΤΑΧΟΘΕΝ του Γ.Σκλαβούνου

Για τον Βασιλιά της Αγγλίας Γεώργιο τον Δ' και τον Καγκελάριο της Αυστρίας Μέτερνιχ, επαναστάτης και  επικίνδυνος για ολόκληρη την Ευρώπη ο Καποδίστριας.
Για μερικούς ''ημέτερους'' ο Καποδίστριας παραμένει εκφραστής της πεφωτισμένης δεσποτείας,του Τσαρικού απολυταρχισμού και αντίθετος με το 21.
Γιατί άραγε;
Ας δούμε τις σχετικές μαρτυρίες:
Ο Μέτερνιχ προς τον Αρμοστή των Ιονίων, Μέτλαντ Πασά,όταν ο Καποδίστριας απομακρύνθηκε από το Ρώσικο Υπουργείο Εξωτερικών : 

« Λοιπόν στρατηγέ μου,η αρχή του κακού εξεριζώθη. Ο κόμης Καποδίστριας ετάφη δια το υπόλοιπον της ζωής του. Θα ζήσετε ησύχως εν Επτανήσω και η Ευρώπη θα έχει απαλλαγεί των μεγάλων κινδύνων δι' ων την ηπείλει η επιρροή του ανδρός τούτου» (Δεσποτόπουλος Ο Κυβερνήτης Ι.Καποδίστριας και η απελευθέρωση της Ελλάδος σελ, 42).
Ο Γεώργιος ο Δ' της Αγγλίας στον Ρώσο πρέσβη στο Λονδίνο,Λιέβιν:

«Μαθαίνω ότι έχετε τον Καποδίστριαν .Γιγνώσκετε την γνώμην μου περί αυτού.Δεν μετεβλήθη.Δεν αγαπώ τους επαναστάτες.Τους αποτροπιάζομαι. Τα περί τούτου αισθήματα μου είναι ακλόνητα» (Τρικούπης Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως Τόμ 4,σελ234)...

Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

ΛΙΘΟΒΟΛΙΣΜΟΙ ΣΤΑ ΚΥΘΗΡΑ της Ελένης Χάρου

Ο λιθοβολισμός είναι μια πανάρχαια συνήθεια. 
Είναι έκφραση λαϊκής οργής και αντεκδίκησης και τον συνήθιζαν πολύ οι Εβραίοι.
 Θα αναφέρω δύο περιστατικά από την ιστορία των Κυθήρων. 
-Το πρώτο συνέβη πριν από 1000 χρόνια, κατά τη Βυζαντινή περίοδο. Μετά την απομάκρυνση των Σαρακηνών από τα Κύθηρα, σ’ένα ύψωμα στα βόρεια του νησιού, στον άγιο Γιώργη στην Κολοκυθιά, κοντά στην Αγία Πελαγία, είχε δημιουργηθεί ένας συνοικισμός με εποίκους από την απέναντι Πελοποννησιακή ακτή. Εξέλεξαν ένα τοπικό άρχοντα για να τους διοικήσει, ο οποίος σύντομα εξελίχθηκε σε τυραννίσκο. Οι έποικοι πήγαν στο δεσπότη της Σπάρτης και ζήτησαν βοήθεια. 
Εκείνος πήρε 3 πέτρες και τις έδωσε στους εποίκους λέγοντάς τους πως αυτή είναι η βοήθεια που τους δίνει.
 Όταν γύρισαν στα Κύθηρα, χρησιμοποίησαν τις πέτρες για να απαλλαγούν από τον τυραννίσκο.

-Το δεύτερο περιστατικό συνέβη στη γιορτή του οσίου Θεοδώρου το 1799.
 Ήταν τότε τα Κύθηρα στην κατοχή των Ρωσσοτούρκων, σε μια ρευστή πολιτική κατάσταση και οι Κυθήριοι δεν πειθαρχούσαν στις διαταγές τους και υπήρχε ένας επαναστατικός αναβρασμός, και μια αντιπαλότητα μεταξύ των αρχόντων και των χωρικών.
 Έτσι στο πανηγύρι του οσίου Θεοδώρου οι αγανακτισμένοι χωρικοί λιθοβόλησαν τους αδελφούς Τζαννέτο και Παναγιωτάκη Κασιμάτηδες από την άρχουσα τάξη.
 H αφορμή εδόθη με την προσβολή που έκαμαν οι Κασιμάτηδες στον ιερέα κατά τη λιτανεία.