Παρασκευή, 31 Οκτωβρίου 2014

ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΟΙΚΟΣΗΜΩΝ ΣΤΑ ΚΥΘΗΡΑ της Ελένης Χάρου

Το κτίριο της Βενετσιάνικης μπαρουταποθήκης στο Κάστρο του Καψαλίου στα Κύθηρα (κτίσμα του 16ου αι. με πάχος τοίχου 1 μέτρο) ανακαινίστηκε και διαμορφώθηκε από την 1η Ε.Β.Α.σε ένα κομψότατο μουσείο, στο οποίο εκτίθενται τα οικόσημα επιφανών οικογενειών των ΚΥΘΗΡΩΝ, όσα περισωθήκανε από την 1η Γαλλοκρατια στα Κύθηρα (1797-1798) τότε που οι δημοκρατικοί Γαλλοι "....έκαμαν προσταγην να χαλαστή και να εξαλειφτή κάθε αρμά και ρετράτο, οπού να ευρίσκεται είς το κάστρο και εις τα σπίτια των αρχόντων. Ομοίως έβαλαν και εκρέμασαν ένα σολντάδον με μίαν βαρέαν και άλλα εργαλεία και ετζάκισε τον Αγιον Μάρκον, οπού ήτον είς το καστρότοιχον του Βούργου και όπου αλλού ήτον τέτοια άρμα δια να μη φαίνεται......" Κάποια από αυτά τα οικόσημα βρίσκονταν σε κτήματα και αρχοντικά της εξοχής και έτσι περισωθήκανε.

ΡΕΚΒΙΕΜ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑΪΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΡΕΜΑΣΤΗΣ του Πέτρου Γάλλια

Ελάχιστο “ρέκβιεμ” για τις μνήμες της μικρής μας πλατείας. Για τις μνήμες της μικρής μας πόλης….
Η ωραιότερη ίσως πλατεία της παλιάς πόλης, του Καμπιέλου, η πλατεία της Κρεμαστής με το Βενετσιάνικο πηγάδι, δεν θα είναι πια η ίδια, γιατί κάποιοι αποφάσισαν να σβήσουν τις μνήμες της.
Κάθε φορά που έβλεπα τον τοίχο του “Ιερού Ναού της Υ.Θ. Κρεμαστή της Κεχαριτωμένης κι Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου”, αφηνόμουν στο ταξίδι του χρόνου. Κοιτάζοντας τον ξεχνιόμουν. Ολόκληρες ιστορίες ξεπηδούσαν όπως όταν κοιτάς τα σύννεφα και ταξιδεύεις σε παραμυθένιους τόπους. Πικρές ή γλυκές μνήμες. Ακόμα και σε μορφές ιερές ή εφιαλτικές. Ο τοίχος μεταμορφώνονταν ανάλογα με το φως. Αλλιώτικος στην ανατολή, αλλιώτικος το μεσημέρι, στη δύση, το βράδυ. Άλλες ιστορίες έλεγε στην Πανσέληνο, διαφορετικές στα αστέρια. Σκοτεινός και μυστηριακός στη χάση του φεγγαριού. Άλλος στη βροχή, άλλος στη λιακάδα…Σαν ένα ωραίο πρόσωπο που ο χρόνος και οι ρυτίδες το ομορφαίνουν ακόμα περισσότερο… το κάνουν μυστηριακό. Μαγικό. Ιερό…
Ο γεμάτος μνήμες, με την υπέροχη πατίνα του χρόνου, εξωτερικός τοίχος της εκκλησίας έχει βιαστεί ανεπανόρθωτα. Ποιος μπορεί να έδωσε έγκριση για αυτό το αντιαισθητικό λίφτινγκ. Ναι, βάφουν με ωραίο φρέσκο χρώμα τον τοίχο της εκκλησίας. Έτσι θα έχουμε στη γειτονιά μας ένα καθώς πρέπει ολοκαίνουργιο άχρονο και ουδέτερο τοίχο. Χωρίς μνήμες...
Δεν είμαι ειδικός στη νομοθεσία περί των αρχαιολογικών χώρων και μνημείων. Ξέρω μόνο πως κανένας δεν θα μπορούσε να διανοηθεί ούτε στον χειρότερο εφιάλτη του να βάψει τον Παρθενώνα, ή τον ναό του Ηφαίστου στο Θησείο, ή να μπογιατίσει τον Ερμή του Πραξιτέλη με τα ωραία και φανταχτερά χρώματα που είχαν στα νιάτα τους. Μπορεί κανείς να φανταστεί το θέατρο της Επιδαύρου, το Ωδείο του Ηρώδη του Αττικού, το ναό των Αγίων Ιάσωνα και Σωσίπατρου, ή την εκκλησία της Παναγίας Καπνικαρέα, ή τον Μυστρά φρεσκομπογιατισμένους;
Τέτοιες απρέπειες, τέτοια – ας μου επιτρέψετε την υπερβολή – αισθητικά εγκλήματα, τέτοιες ασκήμιες, τόση ασυνειδησία. Τόση έλλειψη αισθητικής…
Είμαστε οι ευλογημένοι κάτοικοι μιας από τις ελάχιστες πόλεις – ζωντανά μουσεία – του κόσμου. Πως μπορούμε και επιτρέπουμε τέτοιες παρεμβάσεις;
Ναι είμαι θυμωμένος. Θέλω τις μνήμες μου ζωντανές. Θέλω τη μάνα πόλη μου να γερνάει όμορφα. Χωρίς ψεύτικα φτιασίδια… Χωρίς χειρουργικές επεμβάσεις που αλλοιώνουν την ταυτότητά της. Την ταυτότητά μου…
Θέλω να περπατάω στην πόλη μου και να ταξιδεύω…
Πέτρος Γάλλιας
(Πλατεία Κρεμαστής, Παρασκευή 31 Οκτωβρίου 2014)
Υ.Γ. Ευτυχώς όμως, το κλίμα του νησιού, είναι με το μέρος μας. Με την υγρασία και τις βροχές του, θα ποτίσει γρήγορα και θα ξαναζωγραφίσει με νέα πατίνα τον τοίχο…

«Το έλα να δεις» στην Κεφαλληνιακή Αδελφότητα Αθηνών!

prwtoselido_vallianatos
…«Το έλα να δείς» έγινε χθες μεσημέρι κατά τη συνεδρίαση (μετά από  6 μήνες!) του Διοικητικού Συμβουλίου της Κεφαλληνιακής Αδελφότητας  Αθηνών και μετά τα πυρά που δέχθηκε ο πρόεδρος κ. Τάσος Βαλλιανάτος,  δύο φοβερούς καβγάδες και τρείς παραιτήσεις, η Διοίκηση …έμεινε  στον αέρα!
O κ. Βαλλιανάτος δέχθηκε οργισμένη κριτική από συμβούλους κυρίως για  τις επιταγές του Ληξουρίου, όσο και για το ταξίδι του στο Πατριαρχείο  Κωνσταντινούπολης. Η κριτική περιεστράτφηκε στο ότι ο πρόεδρος με τις  ενέργειές του αμαυρώνει το κύρος του ιστορικού Σωματείου, βγάζοντας  κακή εικόνα προς τα έξω.
Όπως ανέφερε ο κ. Βαλλιανάτος, τις επιταγές του Ληξουρίου τις  κατέθεσε ήδη στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, που όπως είναι  γνωστό, 5.000 ευρώ προορίζονται για τη Φιλαρμονική Σχολή Ληξουρίου  και 2.500 ευρώ για το Μαντζαβινάτειο Νοσοκομείο.
Επίσης ο κ. Βαλλιανάτος είπε ότι πήγε στον πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο  στην Κωνσταντινούπολη χωρίς να ενημερώσει το Δ.Σ., ζήτησε συγνώμη και  είπε ότι θα πληρώσει τα έξοδα από την τσέπη του.
Επιπλέον ο κ. Βαλλιανάτος δέχθηκε σφοδρή επίθεση για την απουσία της  Αδελφότητας από τις γιορτές του Αγίου Γερασίμου και ανέφερε ότι δεν  συγκάλεσε Δ.Σ. εδώ και 6 μήνες γιατί το καλοκαίρι στην Κεφαλονιά  είναι μεγάλο. Επιπλέον παραδέχθηκε ότι δεν έγινε Δ.Σ. για απόφαση  κατά του αντιπροέδρου κ. Γιώργου Γερουλάνου.
Το Δ.Σ. πήρε κυριολεκτικά φωτιά με δύο φοβερούς καβγάδες του κ.  Βαλλιανάτου με το μέλος του Δ.Σ. κ. Δώρα Βινιεράτου (ανέφερε ότι την  απειλούσε και την έβριζε) καθώς και με τον γιατρό Σπύρο Αντύπα (μέλος  Εξελεγκτικής Επιτροπής), ο οποίος του είπε «με ποιό δικαίωμα αφήνεις  υπονοούμενα για ανθρώπους που έχουν στηρίξει τη Φιλαρμονική Ληξουρίου  και το Μαντζαβινάτειο».
Εγινε χαμός, παραιτήθηκαν οι κ.κ. Παναγής Φωκάς (ταμίας), τα μέλη του  Δ.Σ. Δώρα Βινιεράτου και Γεράσιμος Βανδωρο, το 11μελές Δ.Σ. έμεινε με  8 και τώρα υπάρχει νομική αμφισβήτηση, αφού δεν υπάρχουν  αναπληρωματικά μέλη! ο κ. Φωκάς αφού είπε «θλίβομαι για όσα  συμβαίνουν στο ιστορικό μας Σωματείο να παραιτηθεί το Προεδρείο και  να γίνουν άμεσα εκλογές». Ηδη τον πρόεδρο αμφισβητούν 5 μέλη του Δ.Σ.  οι κ.κ. Γ. Γερουλάνος, Ν. Γιαννόπουλος, Π. Φωκάς, Δ. Βινιεράτου και  Γ. Βανδώρος.
Πηγή: “Ημερήσιος” http://e-kefalonia.net/

Φουμέντο: Η κεφαλονίτικη συνταγή που εξαλείφει τα συμπτώματα της γρίπης

«Φουμέντο» θα πει Φωτιά.
Στην τοπική διάλεκτο των νησιών του Ιονίου, το Φουμέντο ήταν η «θεραπεία με εισπνοή ατμών».
Πρόκειται για μια ιδιαίτερα διαδεδομένη παραδοσιακή θεραπευτική συνταγή της Κεφαλονιάς, που χρησιμοποιείται για την καταπολέμηση των συμπτωμάτων της γρίπης.
Το «φουμέντο» καταπολεμά τον βήχα, τον πονόλαιμο, την δύσπνοια και την καταρροή, μέσα σε λίγα λεπτά.
Δείτε τί υλικά χρειάζεστε για να φτιάξετε το Φουμέντο:
– 2 μέρη τσάι του βουνού
– 1 μέρος κονιάκ
– 4-5 κομάτια κανέλα ξύλο
– 2-3 κουταλιές του γλυκού μέλι
Παρασκευή
Βράζετε το τσάι με την κανέλα κι όταν βράσει καλά και κοχλάσει, το κατεβάζετε από τη φωτιά και προσθέτετε το κονιάκ και το μέλι. Οσο ακόμη είναι καφτό, βάζετε μία πετσέτα πάνω από το κεφάλι σας και κάνετε βαθιές εισπνοές. Στη συνέχεια, όσο ακόμη είναι ζεστό το ρόφημα, το πίνετε.
Εναλλακτικό φουμέντο – παλιότερη συνταγή
Παλιά, βράζανε νερό σε μία λαβέντζα, και ρίχνανε μέσα αγιασμό, φύλλα διάφνης και μηλοβαγιά.
Ύστερα κουκουλώνανε το κεφάλι τους με μία κακούλα και σκύβανε πάνω από τη λαβέντζα και κάνανε εισπνοές.
* Ευχαριστούμε πολύ για την συνταγή που μοιράστηκε μαζί μας τον κεφαλονίτη Δ/ντη σύνταξης της εφημερίδας «το Ποντίκι» Παναγή Κουτουφά.

Στη Μητρόπολη ο ναός του Αγίου Σπυρίδωνος Λευκάδος

Με την υπ’ αριθμ. 156/2014 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος
1_roloi_agiou_spyridona
1
Ἀρ. Πρωτ.: 1105
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Το Εφετείο αποφάσισε ότι ο Ιερός Ναός Αγίου Σπυρίδωνος Λευκάδος ανήκει στην τοπική μας Εκκλησία
Διά του παρόντος επιθυμούμε να ενημερώσουμε τον πιστό λαό της Λευκάδος, καθώς και όλους τους ενδιαφερομένους σχετικά με την εξέλιξη της υποθέσεως του Ιερού Ναού Αγίου Σπυρίδωνος στην κεντρική πλατεία της πόλεως Λευκάδος.
Όπως είναι γνωστό, η Ιερά Μητρόπολις άσκησε εναντίον του κ. Σπυρίδωνος Μ. Τσαρλαμπά την από 6ης Μαΐου 2010 αγωγή, επί της οποίας εξεδόθη η υπ’ αριθμ. 20/2012 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λευκάδος, με την οποία  η  αγωγή μας έγινε  δεκτή. Κατά της αποφάσεως εκείνης, ο κ. Σπυρίδων Μ. Τσαρλαμπάς άσκησε ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος (έδρα: Αγρίνιο) την από 7ης Μαΐου 2012 έφεση, η οποία συζητήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2014.
Επί της εφέσεως αυτής εξεδόθη την Πέμπτη, 9 Οκτωβρίου 2014 η υπ’ αριθμ. 156/2014 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος, με την οποία απορρίφθηκε κατ’ ουσίαν η έφεση του κ. Τσαρλαμπά, αφού κρίθηκαν αβάσιμοι οι ισχυρισμοί του.
Επιβεβαιώθηκε συνεπώς το περιεχόμενο της πρωτόδικης απόφασης, με την οποία είχε αναγνωρισθεί ότι ο κ. Σπυρίδων Μ. Τσαρλαμπάς  δεν έχει εμπράγματο  δικαίωμα κυριότητας, αλλά ούτε και το, ηθικής φύσεως, κτητορικό δικαίωμα επί του Ιερού Ναού, αφού το 2007 ο αείμνηστος Μητροπολίτης Νικηφόρος αφαίρεσε από τον εναγόμενο και αυτό το κτητορικό δικαίωμα. Έκτοτε, η Ιερά Μητρόπολις έχει αναλάβει τα καθήκοντα του κτήτορος και ειδικότερα τη διοίκηση, τη διαχείριση και την εν γένει πνευματική εποπτεία επί του Ιερού Ναού.
Κατόπιν των ανωτέρω αποφάσεων, η Ιερά Μητρόπολις αναλαμβάνει και στην πράξη τη διοίκηση και διαχείριση του Ιερού Ναού, που με την απόφαση του Εφετείου χαρακτηρίζεται «εκτός συναλλαγής».
Ως εκ τούτου, απευθυνόμαστε στο χριστεπώνυμο πλήρωμα της τοπικής μας Εκκλησίας, στο οποίο ανήκει ο Ι. Ναός, και αρχίζουμε τον αγώνα για την εν γένει αποκατάστασή του, προκειμένου να αποδοθεί και πάλι στο λαό της Λευκάδος μας για τη Λατρεία του Υψίστου και την τιμή του Αγίου Σπυρίδωνος.
Ευχαριστίες οφείλονται στους δικηγόρους κ. κ. Όλυμπο Παρασκευά και Διονύσιο Φιλιππόπουλο, καθώς και στους μάρτυρες, οι οποίοι αφιλοκερδώς υποστήριξαν τα δίκαια της Ιεράς Μητροπόλεώς μας στην ως άνω υπόθεση, αλλά και σε όσους συστρατεύθηκαν με την τοπική μας Εκκλησία στον αγώνα της για τη διάσωση του σπουδαιότατου αυτού εκκλησιαστικού μνημείου.
Το πλήρες κείμενο της απόφασης, καθώς και το σχετικό αποδεικτικό υλικό και τα έγγραφα είναι στη διάθεση παντός ενδιαφερομένου.
Λευκάδα, 15 Οκτωβρίου 2014
Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως
πηγή:http://www.kolivas.de/

Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2014

ΟΙ ΖΑΚΥΝΘΙΝΟΙ ΕΣΩΣΑΝ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ της Δανάης Μυλωνάκη

Το μνημείο που έστησαν η Εβραίοι της Ζακύνθου στη θέση που υπήρχε πριν το 1953 η Συναγωγή τους (γκρεμίστηκε από το σεισμό), σε ανάμνηση της διάσωσή τους από τους Γερμανούς κατακτητές με την φροντίδα των κατοίκων του νησιού.
 Οποιος ήθελε, έσωζε. 
Οι Ζακύνθιοι τους έσωσαν όλους, με κίνδυνο ζωής βέβαια.

Ο ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ ΤΩΝ ΑΜΠΕΛΟΥΡΓΩΝ ΤΗΣ ΛΕΥΚΑΔΟΣ ΤΟΥ 1935 του Θοδωρή Γεωργάκη

 Εποχή του τρύγου και η μνήμη πάει σ’εκείνα τα χρόνια της αθωότητας, τότε που ίσχυε για τα χωριά της Λευκάδος το ''θέρος-τρύγος-πόλεμος'', το οποίο μεταφράζονταν σε πάνδημη συμμετοχή στα αμπέλια, ο ένας να αϊτέρνει τον άλλο, τα κοφίνια με τα σταφύλια γεμάτα να τα μεταφέρουν τα άλογα, οι κάδες και οι πατήρες να πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι, τα τεράστια βαένια να τα πλένουν οι παππούδες με την θρούμπα και το ζεστό νερό, οι μουστόπιττες και το πεκιμέζι να βράζουν και τα μικρά παιδιά να περιμένουμε με λαχτάρα το πιάτο με την κατακκόκινη απ’το μοναδικό βαρτζαμί μουστόπιττα.
 Εποχές αλλοτινές, που οδηγούν κατ’ευθείαν στην  ''Κοινωνία των Ανθρώπων'', έτσι όπως την βιώσαμε στην παλιά Λευκάδα, πρίν η μονομέρια και ο διαρκής αναταγωνισμός, για την κατανάλωση, αλώσει τις ζωές μας και ορθώσει τα τείχη της τεχνητής απομόνωσης ακόμη και μέσα στις ίδιες τις οικογένειες!
Μα συγχρόνως και εποχή τίμιων και αιματηρών Αγώνων για την επιβίωση, για την απόκτηση του γλίσχρου εισοδήματος απ’τα σταφύλια, προκειμένου να ντύσουν και να ποδέσουν την οικογένεια, να αγοράσουν τα βιβλία, τα τετράδια και τις λάπες των παιδιών, να κάνουν τις προμήθειες για τον χειμώνα, που ήταν αγορά κυρίως οσπρίων. Τότε, εκείνα τα χρόνια, το ΤΑΟΛ Λευκάδος, αυτός ο Συνεταιρισμός των Αμπελουργών που εμπνεύσθηκε και δημιούργησε, το 1915, ο μοναδικός και απαράμιλλος Πέτρος Φίλιππας-Πανάγος, είχε πράγματι ρόλο πρωταγωνιστή την εποχή του τρύγου.  Μπροστάρης το ΤΑΟΛ και καθοδηγητής όριζε τιμή στα σταφύλια, για να ακολουθήσουν μετά οι διάφοροι έμποροι, όπως η ΒΕΣΟ απ’την Πάτρα, έμποροι απ΄την Ιταλία, την Κέρκυρα, τα Γιάννενα, το Αγρίνιο, οι οποίοι, προκειμένου να αγοράσουν σταφύλια, αναγκάζονταν να δώσουν παραπάνω τιμή απ’την τιμή εκκίνησης του ΤΑΟΛ, με αποτέλεσμα να λειτουργεί ο ανταγωνισμός και οι χωρικοί της Λευκάδος να καρπώνονται την δημιουργούμενη υπεραξία.
Ομως υπήρξαν και χρονιές δύσκολες, χρονιά όπως αυτή η σημαδιακή του 1935, όπου οι χωρικοί της Λευκάδος  βρέθηκαν μπροστά σε μια τραγική κατάσταση, σε ότι αφορούσε τα σταφύλια, τα οποία τελικά μετατράπηκαν σε…ΣΤΑΦΥΛΙΑ  ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ, αφού αναγκάσθηκαν να στασιάσουν και να οδηγηθούν σε πάνδημο Συλλαλητήριο, προκειμένου να στέρξει η  επίσημη Πολιτεία να δώσει σημασία και βάρος στα δικαιολογημένα αιτήματά τους.    Και τούτη η εξέγερση, τέταρτη κατά χρονολογική σειρά, μετά την Επανάσταση της Βουκέντρας το 1357, την Εξέγερση κατά των Ενετών το 1746 και την Εξέγερση κατά των Άγλλων το 1819, των Λευκαδίων  χωρικών, κυοφορήθηκε, οργανώθηκε και μετετράπη σε παναγροτικό συλλαλητήριο, στους Σφακιώτες. Τώρα οι χωρικοί δεν έχουν να αντιμετωπίσουν την ξενοκρατία των Φράγκων και των Άγγλων. Έχουν να αντιμετωπίσουν την αβελτηρία και την αδιαφορία του επίσημου κράτους,  το οποίο αγνοεί παντελώς τα βιοποριστικά τους προβλήματα.
  Είμαστε ακριβώς στην εποχή του τρύγου. 
Η τιμή των σταφυλιών εξευτελιστική. Δεν καλύπτει ούτε το κόστος παραγωγής, πόσο μάλλον κάποιο ελάχιστο εισόδημα για τους αγρότες, για να θρέψουν την φαμίλια τους. Το ΤΑΟΛ, δεν μπορούσε να βρει εναλλακτική λύση. Οι έμποροι, απ’ την πλευρά τους, καραδοκούσαν και οδηγούσαν, με την δήθεν αδιαφορία τους, την τιμή των σταφυλιών, πολύ χαμηλά. Η απόγνωση του  ξωμάχου, μόνο το κανάλι του συλλαλητηρίου βρήκε πρόσφορο να διαμαρτυρηθεί. Άλλωστε πιο άλλο μέσο πίεσης να χρησιμοποιούσαν;
            Ο  Σφακισάνος Ανδρέας Λάζαρης (Καρούσος), ο οποίος το 2013 βραβεύθηκε απ’ την Ακαδημία Αθηνών για το πλούσιο πνευματικό του έργο, αλλά και  ιδρυτής του καταπληκτικού λαογραφικού μουσείου των Σφακιωτών, άνθρωπος ανήσυχος και φιλότεχνος, γύρισε τα χωριά και βρήκε, εν ζωή, άτομα τα οποία του περιέγραψαν, με τον δικό τους απλοϊκό και αφτιασίδωτο τρόπο, τα γεγονότα του 1935. Όλες αυτές τις μαρτυρίες, ο Ανδρέας Λάζαρης, του οποίου, σημειωτέον, ο δολοφονηθείς στα γεγονότα,  που επηκολούθησαν, ο Θεοδόσης Λιβιτσάνος, ήταν πεθερός του, τις κατέγραψε, το 2010, σε ένα θαυμάσιο βιβλίο – μνήμη με τον τίτλο : «Ο Ξεσηκωμός των αμπελουργών της Λευκάδος του 1935».
          Ας δούμε πως περιγράφει αυτόν τον ξεσηκωμό, τώρα μάλιστα που βρισκόμαστε στην εποχή του τρύγου.
ΤΟ  ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ
«…       Ο ξεσηκωμός των αμπελουργών της Λευκάδος ξεκίνησε την τελευταία νύχτα του Σεπτέμβρη με αιτία τα αδιάθετα σταφύλια. Την πρώτη του Οκτώβρη το 1935 κατέβηκαν στη Χώρα για να διαμαρτυρηθούν και τις δύο Οκτώβρη έγινε μακελειό από στρατό που έφεραν από την Πρέβεζα και τα Γιάννενα, σκοτώνοντας αθώους μέχρι να αποφασίσει η κυβέρνηση να αγοράσει τα σταφύλια. Αξίζει να σημειωθεί ότι τους Λευκαδίτες κληρωτούς τους έβαλαν υπό περιορισμό στο κέντρο που εκπαιδευόντουσαν στην Πρέβεζα.
            Ψάχνοντας να βρω την αιτία της ψυχρής δολοφονίας του πεθερού μου Θεοδοσίου Λιβιτσάνου και ξέροντας πως ήταν ένας από τους λίγους φυλακισθέντες γεωργούς, άρα και από τους πρωτεργάτες του ξεσηκωμού των αμπελουργών της Λευκάδας το 1935, δεν μπόρεσα να βρω τίποτε γραφτό. Τα χειρόγραφα  απομνημονεύματα του παπά – Στάθη, που βρίσκονται στην Χαραμόγλειο Βιβλιοθήκη, σταματούν ένα βήμα πίσω από το συλλαλητήριο, στην κακοδιαχείριση του ΤΑΟΛ ή μάλλον στην ανικανότητα να πουλήσουν το κρασί και ας ήταν οι δεξαμενές γεμάτες κεροπάτι. Για τον λόγο αυτό αποφάσισα να γράψω αυτά που εγώ άκουσα από τους γεροντότερους (μεγάλα παιδιά εκείνη την εποχή) που συμμετείχαν στα γεγονότα, για να μην χαθούν και αυτές οι μαρτυρίες όπως και τόσες άλλες.
            Εκείνη τη χρονιά, τα τότε Ηνωμένα Έθνη επέβαλαν εμπάργκο κατά της Ιταλίας, που ήταν από τους μεγάλους καταναλωτές Λευκαδίτικου κρασιού, γιατί είχε καταλάβει την Αβησσυνία.  Η διοίκηση του ΤΑΟΛ δεν μπόρεσε να βρει εναλλακτική λύση. Τα αμπέλια ήταν, φορτωμένα σταφύλια, τα κοφίνια και οι σταφυλοκράτες  να μην χωρούν. 
Η απόγνωση και η φτώχεια συντροφιά, ήταν ότι έπρεπε για να τους ενώσει στον ξεσηκωμό. Μια παρέα από τρία άτομα, έπαιζαν χαρτιά, στο καφενείο του Κτενά, εκεί στα πλατάνια του Φρυά.  Έχασαν τις δεκάρες τους και βγήκαν έξω από το μαγαζί με άδειες τσέπες και πάνω στην κουβέντα που είχαν, έπεσε το σύνθημα:
 συλλαλητήριο. 
Ήταν ο Πανταζής Ασπρογέρακας (Κοσπέτος), ο Βασίλης Βαγενάς (Βέλιος), και ο Βασίλης Καρφάκης (Τέλης). 
Φύγανε και τράβηξαν στα Λαζαράτα, ένα χιλιόμετρο μακριά, στο καφενείο του Δημήτρη Χαλκιά (Καλαλίτσου), που ήταν οι φίλοι τους  και κοντοχωριανοί: ο Θεοδόσης και Κώστας Λιβιτσάνος – Παπαγιάννης (πρωτοξάδελφα), ο Ξενοφώντας και Λεωνίδας Γρηγόρης (αδέλφια), ο Θεόδωρος Πετούσης (Ράκιας), ο Πανταζής Κούρτης και άλλοι. Τους βρήκαν καθισμένους στο καφενείο, στον ίσκιο της ιτιάς, να κουβεντιάζουν και αυτοί αυτό που όλους έκαιγε: για τα σταφύλια και τι μπορούσαν να κάνουν για να γιατρέψουν τη φτώχεια τους. 
Απέναντι τους είχαν το Αστυνομικό τμήμα, στο σπίτι του Σπυρατώνη Λάζαρη – Μπατσούνου.  Οι τρείς νεοφερμένοι και άφραγκοι φίλοι τους έριξαν το σύνθημα: διαδήλωση, συλλαλητήριο στη Λευκάδα. Αυτό ήταν όλο κι όλο, συμφώνησαν αμέσως, το καζάνι είχε παραβράσει. Την ίδια ώρα μαζεύτηκαν κοντά τους και οι άλλοι θαμώνες του καφενείου. Ειδοποίησαν και ήρθαν και άλλοι από τα άλλα καφενεία. Όλοι ήταν σύμφωνοι για το συλλαλητήριο.
            Η καμπάνα των Λαζαράτων άρχισε να χτυπά πότε πένθιμα και πότε χαρμόσυνα. Ήταν η πρώτη καμπάνα που χτύπησε για το μεγάλο ξεσηκωμό που εκείνη τη νύχτα έγινε.  Η παρέα όλο και μεγάλωνε και πολλοί από αυτούς έφυγαν για την Εγκλουβή. Από κάθε χωριό που περνούσαν ακολούθαγαν και άλλοι, και από την Καρυά πιο πολλοί μια και είναι το κεφαλοχώρι του νησιού.  Στην Εγκλουβή που φτάσανε, όλοι μαζί πήραν τις τελικές αποφάσεις, και οι Εγκλουβισάνοι ανέλαβαν να ειδοποιήσουν και να ξεσηκώσουν τα πίσω χωριά. Οι επισκέπτες όλα τα μπροστινά χωριά που ήδη το είχαν μάθει. Οι απεσταλμένοι καβάλα στα άλογα, έτρεχαν από χωριό σε χωριό χτυπούσαν τις καμπάνες πότε πένθιμα και πότε χαρμόσυνα και έλεγαν το απλό σύνθημα: «όλοι στη Χώρα, συνάντηση στον κάμπο, στη διασταύρωση, αύριο το κολατσιό».
            Όλοι οι γεωργοί ήταν παρόντες και ο παπά – Στάθης μπροστά με το μαύρο λάβαρο του.  Δεν ξέρω ποιος είπε να χτυπούν οι καμπάνες και σε τι ήχο, πάντως αυτός ήταν και ο «ραδιοφωνικός» του σταθμός, η διαφορά είναι πως τρέχεις στις ρούγες του χωριού και εκεί μαθαίνεις όλα τα νέα και συμμετέχεις με τη δικιά σου γνώμη. Έτσι κι αυτή τη νύχτα οι καμπάνες έκαναν σωστά τη δουλειά τους. Στην Εγκλουβή ο Αστυνόμος του τμήματος Νικολούζος φώναξε: «διαλυθείτε, θα σας πάω κρατητήριο». Ένας εγκλουβισάνος, ο Γιωργαλάς, τον έπιασε από το γιακά, «έλα πάμε» του είπε.
 Ήταν τόσος ο κόσμος και όλοι φουρτουνιασμένοι και έτοιμοι για  όλα.
 Έτσι ο νωματάρχης έφυγε μονός για τον Σταθμό.  Τα χαράματα ξεκίνησαν για την Καρυά. Εκεί έμειναν έως ότου ξημερώσει καλά στην πλατεία και στο καφενείο του Γάρη, που το άνοιξε για την περίσταση. Από εκεί ξεκίνησαν για τις Μπαράκες, ενώ οι καμπάνες χτυπούσαν συνέχεια, με μπροστάρη τον παπά – Στάθη και λάβαρο τη μαύρη σημαία.  Εκεί στο ίδιο καφενείο του Καλαλίτσου, στο πέτρινο τραπέζι που υπήρχε για πολλά χρόνια, ανέβηκε ο Θεόδωρος Πετούσης (Ράκιας) και έβγαλε τέτοιο φλογερό λόγο (ακόμα θυμούνται πολλές από τις λέξεις-φράσεις που είχε πει) που κατάφερε να ξεσηκώσει ακόμα και τους ανήμπορους γέρους για να ακολουθήσουν. Έτσι άρχιζε να ξεκινά η πορεία για τον τελικό σκοπό, την πόλη.  Κοντά στο σπίτι της κυρά Φρόσως της Γιωργάκαινας έφτασε ο διοικητής Χωροφυλακής Λευκάδος με σκοπό να τους συναντήσει και να τους πείσει να διαλυθούν. Δεν τα κατάφερε βέβαια, αλλά και δεν το άφησε να φύγει ο Θεοδόσης Λιβιτσάνος (Παπαγιάννης), που ανέλαβε από μόνος του για την πορεία, αφού όλα έγιναν σε μία νύχτα, και βέβαια δεν πρόκαναν να οργανωθούν. Έτσι τον έβαλε να ακολουθεί πίσω από τους μπροστάρηδες και πρωτοπόρους, με τα μαύρα λάβαρα τους, φοβούμενος μήπως πηγαίνοντας γρήγορα, έφερε δύναμη και τους κλείσει το δρόμο. Στο κάμπο έμεινε τελευταίος, και έτσι κατάφερε να κόψει προς την Απόλπαινα και να φτάσει στη Χώρα πρώτος.
            Οι Σπανοχωρίτες είχαν στήσει μπλόκο στο Σταυρό (στο Κόνισμα) και δεν άφηναν κανένα να περάσει με σταφύλια προς τη Χώρα. Σε συμπλοκή που έγινε με τους αστυνομικούς των Σφακιωτών, οι αστυνομικοί έφυγαν ντροπιασμένοι, αφού πρώτα έχασαν τις επωμίδες τους και τα καπέλα τους. Οι Αλεξανδρίτες είδαν ένα χωριανό τους να είναι ανεβασμένος στην πατήρα να πατά τα σταφύλια του και τη γκρέμισαν, και αυτός ακολούθησε μαζί τους.  Ο κόσμος ήταν τόσο πολύς που οι πρώτοι ήταν στον Αϊ Μηνά και οι τελευταίοι στη διασταύρωση.  Όλος αυτός ο ξεσηκωμός έγινε σε λίγες ώρες. Το έμαθαν από στόμα σε στόμα. Τι ώρα να ξεκίνησαν από τα πίσω χωριά,  από τη στιγμή που το έμαθαν αφού γίνονταν χαλασμός από τις καμπάνες του κάθε χωριού.  Οι Μπρανέλοι, σε συμπαράσταση έκλεισαν τα μαγαζιά τους. Δυστυχώς σε μια μικρή πόλη χωρίς υποδομή να δεχτεί τόσο ξεσηκωμένο πληθυσμό που αγωνιούσε νηστικός, άυπνος, και με κάθε είδους σωματικές ανάγκες, όλα μπορούσαν να συμβούν όπως κι έγιναν, με αντίπαλο ένα οργανωμένο κράτος. Το τι συνέβηκε αναφέρεται και στα πρακτικά του Ε’ συμποσίου της Εταιρείας Λευκαδικών Μελετών με την μαρτυρία του Π.Γ. Ροντογιάννη .
            Ο παπα – Στάθης συλλογισμένος για το αίμα που χύθηκε χωρίς να είναι στις προθέσεις τους και τι θα μπορούσαν να κάνουν που δεν έκαναν εκείνοι την τελευταία νύχτα του Σεπτέμβρη και την πρώτη του Οκτώβρη, δεν πρόβλεψαν πως την άλλη μέρα θα κατακλυστεί από αγανακτισμένους γεωργούς τόσες χιλιάδες κόσμος άγνωστος μεταξύ τους από όλα τα χωριά, σταμάτησε τα απομνημονεύματά του ένα βήμα πίσω για να μπορέσουν κάποτε αυτοί που ξέρουν και πρέπει να βρουν την αλήθεια. Ο Αστυνόμος από εκείνη τη θέση που τον έβαλε ο Θεοδόσης Λιβιτσάνος να ακολουθεί την πορεία κατάγραψε και φωτογράφησε τους μπροστάρηδες και έτσι εύκολα κλείστηκαν  φυλακή.
            Υ.Γ. 1. Τα σταφύλια τότε συγκέντρωνε και αγόραζε η εταιρεία ΒΟΤΡΥΣ που είχε τις εγκαταστάσεις και τις αγόρασε το ΤΑΟΛ μετέπειτα.
            2. Ο παπα – Στάθης, αν και πρωτοπόρος, ίσως να γύρισε το βράδυ στα χωριά για βοήθεια και για να ξεσηκώσει τους προύχοντες, κομματαρχέους και παπάδες των χωριών και πήγε ξανά μαζί τους στη Χώρα την άλλη μέρα. Δυστυχώς όμως φτάσανε μετά τα αιματηρά γεγονότα. Οι αφηγητές δεν είχαν την ίδια γνώμη αν ήταν ο παπα – Στάθης μπροστάρης την πρώτη μέρα ή τη δεύτερη. Έτσι ή αλλιώς όλοι τον έλεγαν μπροστάρη, ίσως να ήταν και την πρώτη και τη δεύτερη μέρα μπροστάρης.
            3. Τις πρωινές ώρες που είχαν μαζευτεί όλοι οι αμπελουργοί με μαύρες σημαίες και έτοιμοι για τον μεγάλο ξεσηκωμό έβγαλαν λόγους.  Αυτά γίνονταν μέσα σε πανζουρλισμό από φωνές του αγανακτισμένου κόσμου που είχε ξεσηκωθεί σε μια νύχτα.  Ο παπα – Στάθης είναι ένας από τους τρεις – τέσσερις που εκείνο το πρωινό έβγαλαν λόγο. Μίλησε στο χωριό του την Καρυά και στη Χώρα.  Ο Θεόδωρος Πετούσης μίλησε σίγουρα στην Παράγκα στο καφενείο του Δημήτρη Χαλκιά, και μάλλον και στο Φρυά στο ίδιο καφενείο που πρωτοξεκίνησαν την κουβέντα από βραδύς οι τρεις φίλοι.  Ένας Λιβιτσάνος (Παπαγιάννης) μίλησε μάλλον στο Φρυά και στη Χώρα…»

«ΟΛΟΙ  ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ.  ΘΕΛΟΥΜΕ ΨΩΜΙ»
            Την εξέγερση των αμπελουργών της Λευκάδος, αναβίωσε με ρεπορτάζ ανθρώπων συμμετασχόντων σ’ αυτή, η εφημερίδα Ριζοσπάστης την Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου 1985, με τον ανωτέρω  τίτλο.
«…       Μία ηρωική σελίδα από τον αγώνα των αμπελουργών. Ο στρατός ανοίγει πυρ και βάφει με αίμα τους δρόμους για να προστατέψει τη ληστρική πολιτική της κυβέρνηση και των εμπόρων.  Πριν 50 ακριβώς χρόνια οι σταφυλοπαραγωγοί στα σπουδαιότερα τότε αγροτικά κέντρα της χώρας έγραψαν μια ηρωική σελίδα στην ιστορία των λαϊκών αγώνων. Με μαύρες σημαίες και κωδωνουκρουσίες συγκεντρώνονται και διαμαρτύρονται δυναμικά για τη ληστρική πολιτική της κυβέρνησης και των εμπόρων. Έτσι για παράδειγμα στην Πύλο συγκεντρώνονται 10.000 αγρότες (άντρες, γυναίκες, παιδιά). Στην κεντρική πλατεία της πόλης, όπου γίνεται το συλλαλητήριο ο στρατός ανοίγει πυρ. Σκοτώνοντας δύο σταφιδοπαραγωγοί και τραυματίζονται αρκετοί. Παρόμοια γεγονότα έγιναν και σε πολλές άλλες περιοχές.
            Στη δράση των παραγωγών Λευκάδος την περίοδο εκείνη αναφέρεται το ρεπορτάζ που ακολουθεί και ρίχνει φως στα άγνωστα για πολλούς γεγονότα που έγιναν τότε εκεί. Μέρες του 1935. Μέρες γιομάτες απεργιακές κινητοποιήσεις της εργατιάς. Μέρες γιομάτες συλλαλητήρια της αγροτιάς. Μέρες σημαδιακές. Στον ορίζοντα ο φασισμός κι η απειλή του πολέμου. Οι κοινωνικοί αγώνες δυναμώνουν σ’ όλη τη χώρα. Λευκάδα τέλη του Σεπτέμβρη. Ο Κώστας Λιβιτσάνος μας διηγείται:  «Περασμένη η εποχή του τρύγου και τ’ αμπέλια άτρυγα. Τα σταφύλια κρέμονται σχεδόν σταφιδιασμένα. Υπερπαραγωγή κείνη τη χρονιά. Ωστόσο οι σταφυλέμποροι και οι κρασέμποροι του νησιού που οινοποιούσαν το «βαρτζαμί» (σ.σ. ποικιλία σταφυλιού του νησιού), για να φτιάξουν το ξακουστό κρασί του μπάρκου δεν τ’ αγοράζανε για να ρίξουνε κι άλλο τις τιμές. Οι αμπελουργοί είναι ανάστατοι. Στα κρασοχώρια του νησιού οι λαϊκοί αγωνιστές ξεσηκώνουνε τον κόσμο. «Περιμέναμε τον τρύγο για να πιάσουμε καμιά δεκάρα στο χέρι. Κι ο τρύγος πέρασε και τα σταφύλια είναι αζήτητα. Με τις εξευτελιστικές τιμές των εμπόρων δεν ξεχρεώνουμε ούτε το χαλκό ούτε το θειάφι». Και το σύνθημα έπεσε: Όλοι στο συλλαλητήριο.
            Είχε προηγηθεί πλατιά ζύμωση ανάμεσα στους αμπελουργούς. Άλλωστε τα προβλήματα ήτανε οξυμένα και παράλληλα η κυβέρνηση κι οι αρμόδιες αρχές κώφευαν στα διαβήματα των αμπελουργών. Στις 30 του Σεπτέμβρη χτύπησαν οι καμπάνες στα κρασοχώρια του νησιού. Το σύνθημα «Όλοι στο συλλαλητήριο» έπιασε τόπο. Και τι συλλαλητήριο! Ένας ολόκληρος λαός, άντρες και γυναικόπαιδα, κατέβαιναν στη Λευκάδα. Σύνθημα ένα μοναδικό «Ψωμί θέλουμε».  Ένα συλλαλητήριο ένοπλο. Αμπελουργοί με γκράδες, μαουζέρια, δίκαννα, περίστροφα, μαχαίρια και μαύρες παντιέρες δίνανε ζωντάνια και μαχητικότητα στον ξεσηκωμό.
            Ο Λεωνίδας Φίλιππας ήταν τότε λοχίας στο στρατό. Έτυχε την πρώτη μέρα του συλλαλητηρίου να είναι και η πρώτη μέρα της άδειάς του. Ακόμη ήτανε με τα στρατιωτικά όταν πάτησε στο νησί. Γιός αμπελουργών, μίλησε το αίμα, συμμετείχε ενεργά στο συλλαλητήριο.
Θυμάται:  «Το συλλαλητήριο ήτανε πάνδημο. Χιλιάδες οι αμπελουργοί. Αλλά και οι μαγαζάτορες της Λευκάδας κλείσανε τα μαγαζιά τους για συμπαράσταση. Όπως ήμουνα με τα στρατιωτικά, μπήκα στο συλλαλητήριο και βοήθησα όσο μπορούσα. Καταλάβαμε το τηλεγραφείο. Αφοπλίσαμε τους χωροφύλακες. Το συλλαλητήριο αν και ένοπλο ήτανε ειρηνικό».

          Ο Τριαντάφυλλος Κατωπόδης από την Καρυά της Λευκάδος συμμετείχε επίσης ενεργά στο συλλαλητήριο. Μας λέει:  «Έγινε χαλασμός. Ήτανε σταφυλοχρονιά και η  σοδειά δεν κύλαγε. Οι τιμές εξευτελιστικές, καληώρα σαν σήμερα. Εννιά δεκάρες το κόστος τότες 3,5 δεκάρες δίνανε οι κρασέμποροι ποντάροντας στην φτώχεια και την αδεκαρία των αμπελουργών. Τη δεύτερη μέρα του συλλαλητηρίου έφτασε στη Λευκάδα μια διλοχία από την Πρέβεζα με διοικητή το Λευκαδίτη συνταγματάρχη Λαυράνο. Τάχα δήθεν με «καλές διαθέσεις» να διαπραγματευτεί τους συντοπίτες του. Όμως βάρεσε στο ψαχνό. Το συλλαλητήριο βάφτηκε στο αίμα. Ο Νιόνιος Καρφάκης από την Καρυά Λευκάδος, μέλος του Κ.Κ.Ε. κι ο επίσης Καρσάνος μαθητής Γιώργος Ρεκατσίνας πέσανε νεκροί από τα βόλια του πολυβόλου του αποσπάσματος του Λαυράνου. Λίγο αργότερα πέθανε από κακοφόρμιση του τραύματος του στο πόδι ένας συμπαθητικός Λευκαδίτης τύπος ο Αλέκος γνωστός με το προσωνύμι «Γάλη – Γάλης». Άγνωστος παραμένει ο αριθμός των τραυματιών…»

Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2014

Ο «Υμνος εις την Ελευθερία» στο ionian Τρίτη 28/10/14 στις 22:00

Το βράδυ της 28ης Οκτωβρίου 2014 στις 22.00, το ionian channel, θα μεταδώσει σε μαγνητοσκόπηση την εκπληκτική μουσική βραδιά που πραγματοποιήθηκε στις 4 Ιουλίου 2014 στο Ηρώδειο Θέατρο των Αθηνών, με τον «Υμνο εις την Ελευθερία» και τη συμμετοχή 500 χορωδών της Επτανήσου.
10368921_10203396040436001_3887185088733484126_o
Εκατόν πενήντα χρόνια μετά από αυτόν τον εορταστικά αρθρωμένο λόγο του 1864, μια πανηγυρική συναυλία τίμησε την Ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα. Ένα σύνολο χορωδιών από τα Ιόνια νησιά και την Αθήνα, με Επτανήσιους λυρικούς καλλιτέχνες, ηθοποιούς και χορευτές και τη Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Αθηναίων, ερμηνεύουν αποσπάσματα των πιο διάσημων εκπροσώπων της Επτανησιακής Μουσικής Σχολής, των Παύλου ΚαρρέρΔιονυσίου ΛαυράγκαΣπυρίδωνα Σαμάρα. Κορυφαίο γεγονός είναι η ερμηνεία ολόκληρου του «Ύμνου εις την Ελευθερίαν», τιμώντας τις δυο σπουδαίες προσωπικότητες του Νεοελληνικού Πολιτισμού, τον εθνικό μας ποιητή Διονύσιο Σολωμό και τον ιδρυτή της Επτανησιακής Μουσικής Σχολής,Νικόλαο Χαλικιόπουλο – Μάντζαρο.
Η διαδραστική αυτή μουσική βραδιά, με την ερμηνευτική παρουσία Επτανήσιων ηθοποιών, τις προβαλλόμενες οπτικές συνθέσεις ιστορικής μνήμης και τους ατμοσφαιρικούς φωτισμούς, αναδεικνύει την περιρρέουσα ατμόσφαιρα του 19ου αιώνα και την διασταυρούμενη επαναστατική ορμή των Ελλήνων, όπως διασταυρώνεται με τη μέγιστη ακμή του Επτανησιακού πολιτισμού.
Τον καίριο αυτόν πολιτιστικό διάλογο υπογραμμίζουν σολίστες του Χοροθεάτρου Ήρος-Άγγελος, σε χορογραφία Πέτρου Γάλλια, μεταφέροντας στη σκηνή τον αγώνα για Ανεξαρτησία των 7 υπόδουλων τότε Ιόνιων νησιών.
Η επετειακή παράσταση αφιέρωσε το β’ μέρος της στην πλήρη εκτέλεση του Ύμνου από ένα μοναδικό σε πλήθος σύνολο χορωδιών από όλα τα Επτάνησα, τους λυρικούς σολίστες και τη Συμφωνική Ορχήστρα, σε ενορχήστρωση Άλκη Μπαλτά.
Με την παράλληλη κατάθεση των ποιητικών στοχασμών και της ρομαντικής γραφής του Σολωμού, εγιναν οικεία στο κοινό του Ηρωδείου τα πρώτα Εθνικά μουσικά χαρακτηριστικά σχολής καθώς, για πρώτη φορά στον « Ύμνον εις την Ελευθερίαν», ο Μάντζαρος χρησιμοποιεί εμφανώς ρυθμούς που ανάγονται στη δημοτική μουσική μας παράδοση,  γεφυρώνοντας την  μουσική της Επτανήσου με αυτήν του κυρίως Ελληνικού κορμού.
Μια εορταστική συναυλία, μια … νύχτα γιομάτη θαύματα, νύχτα σπαρμένη μάγια!

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΠΑΥΛΟΣ ΚΑΡΡΕΡ(ΗΣ) (1829-1896) 
Εισαγωγή από την όπερα Maria Antonietta
ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΛΑΥΡΑΓΚΑΣ (1860-1941)
Ιντερμέτζο από την Γ πράξη της όπερας Φρόσω
ΣΠΥΡΟΣ ΣΑΜΑΡΑΣ (1861-1917)
Τρίτη σκηνή από την Γ πράξη της όπερας Storia d’ Amore (πανελλήνια πρώτη)
ΝΙΚΟΛΑΟΣ Χ. ΜΑΝΤΖΑΡΟΣ (1795-1872)
Ύμνος εις την Ελευθερίαν, σε ποίηση Διονυσίου Σολωμού για σολίστ, χορωδίες και συμφωνική ορχήστρα (ενορχήστρωση: Άλκης Μπαλτάς)
IMG_8050

Συντελεστές

Μουσική διεύθυνση Ιάκωβος Κονιτόπουλος
Σκηνοθεσία Τώνης Λυκουρέσης
Φιλολογική έρευνα – Δραματουργική Ανάπτυξη Στέφανος Ροζάνης
Χορογραφία Πέτρος Γάλλιας
Φωτισμοί  Χριστίνα Θανάσουλα
Εγκατάσταση Video  Μάνος Αρβανιτάκης
Ηχοληψία Γιάννης Συγλέτος
Βοηθός Σκηνοθέτη Άννα Τσαπάρα
IMG_8013

Σολίστ

 Ρόζα Πουλημένουσοπράνο
Ελένη Παναγιωτοπούλουσοπράνο
Μαργαρίτα ΣυγγενιώτουΜέτζο σοπράνο
Γιώργος Σαμαρτζήςτενόρος
Διονύσης Σούρμπης βαρύτονος
Πέτρος Καρύδηςβαρύτονος
Μαρία Τσιμά, ηθοποιός
Μάξιμος Μουμούρης, ηθοποιός
 IMG_8043

Συμμετέχουν

 Η Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Αθηναίων
 Οι χορωδίες: 
  1. Χορωδία Δήμου Αθηναίων, Διεύθυνση χορωδίας Σταύρος Μπερής
  2. Χορωδία Κερκύρας (παιδική και ανδρική), Διεύθυνση χορωδίας Χριστίνα Καλλιαρίδου
  3. Χορωδία Δήμου Κερκυραίων «San Giacomo», Διεύθυνση χορωδίας Αντώνιος Ιβάνοφ
  4. Δημοτική Χορωδία Κέρκυρας «Δημόδοκος», Διεύθυνση χορωδίας Δήμητρα Καλογεροπούλου
  5. Μικτή Χορωδία Ένωσης Απανταχού Παξίων «Αγ. Χαράλαμπος», Διεύθυνση χορωδίας Αιμίλιος Γιαννακόπουλος
  6. Χορωδία Μουσικοφιλολογικού Ομίλου Λευκάδας «Ορφέας», Διεύθυνση χορωδίας Κώστας Τσίντζας
  7. Νέα Χορωδία Λευκάδας, Διεύθυνση χορωδίας Ανδρέας Ζγουρόπουλος
  8. Γυναικεία Χορωδία Δήμου Κεφαλονιάς, Διεύθυνση χορωδίας Άγγελος Μουρελάτος
  9. Ανδρική Χορωδία Ζακύνθου «Η Φανερωμένη», Διεύθυνση χορωδίας Κώστας Μεϊντάνης
  10. Τραγουδιστάδες τση Ζάκυθος, Διεύθυνση χορωδίας Μιχάλης Τσαούσης
  11. Μικτή Χορωδία Κυθήρων «Κεύθος», Διεύθυνση χορωδίας Τίμος Λιγνός
  12. Παιδική Χορωδία Σπύρου Λάμπρου, Διεύθυνση χορωδίας Σπύρος Λάμπρου
  13. Χορωδία συλλόγου Φαρακλάδων Κεφαλονιάς «Η Εύγερος», Διεύθυνση χορωδίας Χριστίνα Ρόκκου

Σύμπραξη

ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κέρκυρας – Χοροθέατρο Ήρος Άγγελος
Την συναυλία χορήγησαν ευγενικά το Μουσείο Σολωμού κι Επιφανών Ζακυνθίων, το Εθνικό και Ιστορικό Μουσείο και το Μουσείο Μπενάκη.
Η εκδήλωση τέλεσε υπό την αιγίδα του Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων.

Τα Επτανησιακά Πολιτιστικά Σωματεία Αττικής:

Ένωση Απανταχού Παξίων «Ο Άγιος Χαράλαμπος», Κυθηραϊκός Σύνδεσμος Αθηνών, Ένωση Ζακυνθίων «Ο Άγιος Διονύσιος», Ομοσπονδία Κεφαλονίτικων & Ιθακησιακών Σωματείων, Ένωση των Απανταχού Ιθακησίων, Ομοσπονδία Απανταχού Λευκαδίτικων Συλλόγων, Ομοσπονδία Συλλόγων Κερκυραίων Αττικής «Ιωάννης Καποδίστριας».

Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2014

ΝΑ ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ΠΟΙΟΥΣ ΤΙΜΑΜΕ...της Ανδριανής Βοντετσιάνου (Κέρκυρα)

Θα έπρεπε ίσως να τις αναρτήσω αύριο...(28η Οκτωβρίου)
 Αλλά τις ανεβάζω σήμερα μήπως και τις δει κανένα πιτσιρίκι που θα παρελάσει.
 Για να καταλάβει γιατί θα παρελάσει αύριο και ποιούς πρέπει να τιμήσει.
Μήπως και το κορίτσι αποφασίσει να μακρύνει λίγο τη φούστα του και να μην πάει στην αυριανή παρέλαση με μίνι μέχρι το εσώρουχο και το αγόρι σταματήσει να γελάει και γίνει για λίγο άνδρας.
Αυτούς που δείχνουν οι φωτογραφίες τιμούμε αύριο. Και χάρη σε όλους αυτούς που δεν το έβαλαν κάτω και πλήρωσαν πολλοί με την ζωή τους, όλοι εσείς οι μαθητές μετά την παρέλαση - παρωδία (όπως έχετε καταντήσει τον αυριανό εορτασμό) θα πάτε να γεμίσετε τις καφετέριες.
Δείτε λοιπόν...