Δευτέρα, 30 Δεκεμβρίου 2013

31 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1863 του Δημ.Κονιδάρη

Ακριβώς 150 χρόνια πριν, στις 31 Δεκεμβρίου 1863 (πέντε μήνες πριν από την Ένωση της Επτανήσου) ο Αστυνόμος Κερκύρας είχε χορό. 
Μας το περιγράφει ο "χρονικογράφος" Παναγιώτης Σ. Σαμαρτζής στις «Καθημερούσιες Ειδήσεις» του: «1863 – Τη 31η Δεκεμβρίου: Είχεν υποδοχήν και χορόν ο Αστυνόμος Κερκύρας Αριστοτέλης Σερεμέτης εις την οικίαν του (οικία Φλαμπουριάρη) και είχε καλεσμένους διαφόρους Άγγλους άρχοντες και Ευγενείς με τας κυρίας των, των οποίων αι άμαξαι υπήγαιναν και ήρχοντο αδιακόπως.
 Τοιαύτην υποδοχήν δεν είχε κάμει ποτέ ο Αστυνόμος».

ΦΑΝΑΡΙ ΑΓΙΩΝ ΘΕΟΔΩΡΩΝ επιμέλεια κειμένου Τάσης Γερμενής

«Ο θεμέλιος λίθος αυτού του μικρού κομψοτεχνήματος της αρχιτεκτονικής τοποθετήθηκε από τον Λοχαγό Κέννεντυ στις 12 ή 13 Μαρτίου 1829. Είναι καθαρά ∆ωρικού ρυθμού, κυκλικό και περιστοιχίζεται από 24 κίονες ύψους 12 ποδιών από μονοκόμματη πέτρα. Στέφεται µε ένα πέτρινο κιγκλίδωμα, πάνω από το οποίο υψώνεται το κύριο μέρος του κτίσματος σαν κύλινδρος όπου στερεώνεται μικρός τρούλος και το φανάρι… Είναι μικρός ο όγκος του, αλλά ούτε η τοποθεσία, ούτε ο σκοπός που υπηρετεί, ούτε η οικονομία επέτρεπαν μεγαλύτερο κτίριο. Το σύνολο στοίχισε 130 λίρες, αποτέλεσμα της κεφαλονίτικης διαχείρισης, επαγγελματικής ικανότητας και αρχιτεκτονικής καλαισθησίας.»

Κάρολος Νάπιερ
σημ.σύνταξης:ο Νάπιερ ήταν αγγλος διοικητής της Κεφαλονιάς και το Φανάρι βρίσκεται στα 3 χλμ από το Αργοστόλι κοντά στις Καταβόθρες

Κυριακή, 29 Δεκεμβρίου 2013

''ΚΑΛΗ ΑΠΟΚΟΠΗ μια ευχή Κεφαλονίτικη'' από την Δ.Φωκά

Με πήρε τηλέφωνο πριν λίγο ένας αγαπημένος φίλος.
Δεν πρόλαβα να του πω καλή χρονιά και με μάλωσε γλυκά.
"Καλή αποκοπή λέμε κυρά μου εμείς εδώ στην Κεφαλονιά από σήμερα και γράψτο, να μαθαίνουν οι νεότεροι. 
"Πόσο σοφή ευχή για να προετοιμάσεις τον ερχομό του νέου χρόνου .
Ας αποχωριστούμε με αγάπη τη χρονιά που πέρασε κι ας κρατήσουμε μόνο τα καλά που μας άφησε.
"Καλή αποκοπή να έχουμε λοιπόν καλοί μου φίλοι και φίλες από ότι μας πλήγωσε , μας στεναχώρησε,μας προβλημάτισε.
Καλή αποκοπή από αρνητικές σκέψεις, συμβιβασμούς και μοιρολατρεία .. Καλή αποκοπή από συνήθειες και συμπεριφορές που δεν μας εξελίσσουν προς το καλύτερο.Καλή αποκοπή απ'οτιδήποτε μας κρατά δέσμιους και μας κάνει δυστυχείς.
Ας απελευθερωθούμε κι ας ετοιμαστούμε να προϋπαντήσουμε το 2014 δυνατοί κι αισιόδοξοι'' .
Σας εύχομαι ένα 2014 ελπιδοφόρο πλημμυρισμένο υγεία, αγάπη, ευτυχία καλοσύνη ,χαρά, αφθονία.δικαιοσύνη.

ΜΟΥΡΟΝΙ του Τάκη Τόκκα

Μόρος μορ(ι)όνι μουρόνι
Moro ven.murione=Μαυριτανός,μαύρος
Είναι το γλυπτό πέτρινο κεφάλι που λειτουργούσε αποτρεπτικά με άλλα λόγια ένα αποτρεπτικό σύμβολο
και ήταν τοποθετημένο συνήθως στο κλειδί του βόλτου
Βόλτο ven.volto είναι όπως ξέρουμε η ημικυκλική ή τοξωτή αψίδα του πορτονιού ή της πόρτας του σπιτιού
η φωτο είναι από την Δ.Φωκά
και όπως εξηγεί ο διπλωμάτης Τάκης Καγκελάρης ανήκει
στο καμπαναριό του Αγίου Σπυρίδωνα
στο Κάστρο του Αγίου Γεωργίου Κεφαλονιάς

ΠΑΣΤΙΤΣΙΟ ΝΤΟΛΤΣΕ της Καλής Δοξιάδη (http://www.bostanistas.gr) απόδοση Δ.Φωκά

Υλικά
(Για 9-10 μερίδες η κάθε πίτα)
Σάλτσα κιμά
  • ½ κιλό κιμά μοσχαρίσιο (κατά προτίμηση από λαιμό)
  • 1 μπουκάλι ξηρό κόκκινο κρασί
  • 1 κρεμμύδι κομμένο σε λεπτές φέτες
  • 150 γρ. παντσέτα ή μπέικον ψιλοκομμένα
  • 1 κουταλάκι αλάτι
  • 2 γαρίφαλα
  • μια μυτίτσα κουταλιού κανέλλα σκόνη
  • 1 ½ λίτρο ζωμό κρέατος (και από κνορ ψυγείου είναι καλός)
Ραγού
  • 1 πακέτο κεφαλομανίταρα (porcini) ξερά, μουλιασμένα σε ζεστό νερό για 1 ώρα
  • μισό κρεμμύδι ψιλοκομμένο
  • 60 γρ. παντσέτα ή μπέικον (2-3 φέτες) ψιλοκομμένο
  • ¼ του κιλού φιλέτο μοσχαρίσιο, κομμένο σε κύβους ενάμιση εκατοστού
  • 1/8 του κιλού ψαρονέφρι χοιρινό, κομμένο σε κύβους ενάμιση εκατοστού
  • 3 φέτες προσιούτο ψιλοκομμένο
  • 2 φέτες σαλάμι ψιλοκομμένο
  • 12 συκωτάκια κοτόπουλου κομμένα κομματάκια
  • 1 γαρίφαλο
  • ½ κουταλάκι αλάτι
  • μια μυτίτσα κουταλιού κανέλλα σκόνη
  • λάδι εξαιρετικής ποιότητας για τσιγάρισμα
Μπεσαμέλ
  • 2 φλιτζάνια γάλα
  • ¼ φλιτζανιού (μείον μια κουταλιά) αλεύρι για όλες τις χρήσεις
  • ½ κουταλάκι αλάτι
  • 3 κουταλιές βούτυρο
  • 1 φλιτζάνι κρέμα γάλακτος
Μακαρόνια
  • 1 ¼ του κιλού μακαρόνια μεσαίου πάχους, κομμένα σε κομμάτια ή ζίττι
  • 10 κουταλιές ανάλατο βούτυρο
  • 2 ½ φλιτζάνια τριμμένη παρμεζάνα
Κρούστα
  • 5 ¾  φλιτζάνια αλεύρι για όλες τις χρήσεις
  • 1 φλιτζάνι ζάχαρη
  • 3 μεγάλα αυγά και έναν κρόκο
  • 1 φλιτζάνι και 3 κουταλιές ανάλατο βούτυρο κομμένο κομματάκια
Για το γλάσο
  • 1 κρόκο αυγού χτυπημένο με λίγο νερό
Οδηγίες
Το προηγούμενο βράδυ μαρινάρουμε τον κιμά με το κόκκινο κρασί και αφήνουμε όλη νύχτα στο ψυγείο. Το πρωί σουρώνουμε και πετάμε το κρασί.


Τσιγαρίζουμε καλά τον κιμά με τα άλλα υλικά της σάλτσας, ανακατεύοντας συνεχώς, έως ότου το κρέας έχει σκούρο χρώμα. Προσθέτουμε μια κουτάλα ζωμό και συνεχίζουμε να ανακατεύουμε μέχρι να απορροφηθεί.
Προσθέτουμε και άλλη κουτάλα και όταν έχει απορροφηθεί κι αυτή, προσθέτουμε τον υπόλοιπο ζωμό. Χαμηλώνουμε τη φωτιά όσο γίνεται, σκεπάζουμε την κατσαρόλα και αφήνουμε τη σάλτσα να σιγοβράζει για 3-4 ώρες ώσπου να έχει απορροφηθεί σχεδόν όλος ο ζωμός αλλά η σάλτσα να είναι ακόμα νερουλή. Δοκιμάζουμε, προσθέτουμε αλάτι αν χρειάζεται και αφήνουμε κατά μέρος.
Όσο σιγοβράζει ο κιμάς ετοιμάζουμε το ραγού. Στραγγίζουμε τα μανιτάρια με χαρτί κουζίνας και κρατάμε το υγρό. Τα κόβουμε σε άνισα κομματάκια.


Τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι και την παντσέτα για 10 λεπτά ώσπου να ροδίσει ελαφρώς το κρεμμύδι. Προσθέτουμε το μοσχάρι, το ψαρονέφρι, το προσιούτο, το σαλάμι και τα συκωτάκια, το αλάτι και τα μπαχαρικά, ανακατεύουμε καλά για λίγα λεπτά και μετά χαμηλώνουμε τη φωτιά και σκεπάζουμε την κατσαρόλα. Σιγοψήνουμε για μία ώρα. Αν έχουν απορροφηθεί όλα τα υγρά, προσθέτουμε λίγο απ’ το νερό των μανιταριών και σιγοψήνουμε για 15 λεπτά ακόμα. Η σάλτσα δεν πρέπει να είναι στεγνή.
Φτιάχνουμε την μπεσαμέλ. Στο μπλέντερ χτυπάμε γάλα, αλεύρι και αλάτι για ένα λεπτό. Λιώνουμε το βούτυρο σε χαμηλή φωτιά και προσθέτουμε το μίγμα γάλακτος αλευριού και την κρέμα. Φέρνουμε σε βράση ανακατεύοντας συνεχώς με ξύλινη κουτάλα, χαμηλώνουμε τη φωτιά κι αφήνουμε να σιγοβράσει για 5 λεπτά ή έως ότου αρχίσει να πήζει, πάντα ανακατεύοντας. Κατεβάζουμε από τη φωτιά και καλύπτουμε την επιφάνεια με μεμβράνη για να μην κάνει πέτσα.
Σε μπόλικο αλατισμένο νερό βράζουμε τα μακαρόνια για 3 μόνο λεπτά. Στραγγίζουμε και βάζουμε τα μακαρόνια σε μεγάλη γαβάθα με το μισό βούτυρο και όλο το τυρί, ανακατεύουμε και μετά προσθέτουμε το υπόλοιπο βούτυρο, τον κιμά, το ραγού και τέλος την μπεσαμέλ, ανακατεύοντας καλά. Σκεπάζουμε μέχρι να είναι έτοιμες οι φόρμες.
Βουτυρώνουμε 2 στρογγυλές φόρμες (από αυτές που ανοίγουν τα πλάγια) διαμέτρου 25 εκ. Ετοιμάζουμε τη ζύμη, είτε με μίξερ είτε με το χέρι, δουλεύοντας γρήγορα ώστε να μη λιώσει το βούτυρο. Την χωρίζουμε στη μέση, και μετά κάθε μισό σε τρία κομμάτια. Κρατάμε δύο κομμάτια και την υπόλοιπη ζύμη φυλάμε στο ψυγείο.
Απλώνουμε τα δύο κομμάτια σε στρογγυλά στο μέγεθος του πάτου της φόρμας, τα βάζουμε στις δύο φόρμες τρυπώντας καλά παντού με ένα πιρούνι, τα καλύπτουμε με αλουμινόχαρτο και φασόλια ή ρεβίθια για βαρίδι και τα ψήνουμε για 5 λεπτά. Αφαιρούμε το αλουμινόχαρτο και ψήνουμε για άλλα 5 λεπτά.
Άλλα δύο κομμάτια απλώνουμε σε στενόμακρες λουρίδες στο φάρδος του ύψους της φόρμας και εφαρμόζουμε στο εσωτερικό των τοιχωμάτων, ενώνοντας με τους πάτους και αφήνοντας να εξέχει λίγο από πάνω.


Γεμίζουμε τις δύο φόρμες με το μίγμα του παστίτσιου, ομοιόμορφα αλλά αφράτα, χωρίς να πιέζουμε. Με τα δύο τελευταία κομμάτια κάνουμε τα στρογγυλά καπάκια, διπλώνοντας καλά γύρω - γύρω για να σφραγίσει δαντελωτά. Αν μας περισσεύει ζύμη, μπορούμε να κόψουμε διακοσμητικά σχήματα όπως φύλλα ή καρδιές. Αλείφουμε με το γλάσο αυγού μ’ ένα πινέλο.


Πριν βάλουμε στο φούρνο κάνουμε στο κέντρο μια τρυπούλα και χώνουμε μέσα ένα «φουγάρο» από χαρτί φούρνου για να φεύγουν οι ατμοί. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο 190 βαθμών για 45 με 50 λεπτά ή ώσπου να ροδίσει η ζύμη. Αφήνουμε να κρυώσουν λίγο πριν αφαιρέσουμε τα τοιχώματα από της φόρμες

Η ΕΠΤΑΝΗΣΙΑΚΗ ΣΧΟΛΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ (ΖΑΚΥΝΘΟΣ)

Η Ζάκυνθος είναι ο πρώτος νεοελληνικός χώρος που απελευθερώνεται από την 
μεταβυζαντινή παράδοση και παρουσιάζει δική της αγιογραφική σχολή!
Ο Ζακυνθινός τεχνίτης καταπιάνεται με την κοσμική ζωγραφική,ζωγραφίζει έχοντας
για πρότυπο την ίδια την φύση(νατούρα).Γιαυτό και ονομάζεται ''πιτούρα στο νατουράλε''.
Παραμερίζει την χρυσωμένη τάβλα και ζωγραφίζει σε καναβάτσο.
Απαρνιέται το αυγό(τέμπερα) και ζωγραφίζει με χρώματα λαδιού.
Πρώτοι αντιπρόσωποι είναι ο Παναγιώτης Δοξαράς και ο Ιερώνυμος Πλακωτός ή Στρατής.
Συνεχίζουμε με τον γιό του Δοξαρά,Νικόλαο,που φιλοτέχνησε την Φανερωμένη
Ζακύνθου.
Για τον Πλακωτό να αναφέρουμε ότι πέθανε στην επιδημία πανούκλας του 1728.
Ο Παναγιώτης Δοξαράς έγραψε το έργο ''Περί ζωγραφίας''.Υπήρξε ο θεωρητικός
της Νέας Σχολής!
πηγή: ''Περίπλους'' Διον.Ρώμα


Σάββατο, 28 Δεκεμβρίου 2013

...να βωρές κάλαντα!!! του Παναγή Νικολάτου

Σ’ αυτό το σπίτι που 'ρταμε δετόρος μην πατήσει
και πεθερά το πόδι τση, δελέγκου να τσάκισει.
Να βγάλουνε τη φάουσα, όσοι για τα καλά τσου,
και για την κόρη του σπιτιού, ξερνάνε τ’ άντερα τσου.
Κι’ οποίος την οικογένεια ετούτη καταριέται,
ζουρλός μπροστά στον άγιο, δυο χρόνια να σγουριέται.

Σ’ αυτό το σπίτι που 'ρταμε δόντι να μη πονέσει
και κάθε χρόνο ή κυρά να φκιάχνει και βελέσι.
Να πλέκει δε στον άντρα τση, το χρόνο δυο σκαλτσούνια,
να του μπαλώνει το βρακί, σα γίνεται μπουκούνια.
Όντες τα νύχια αξαίνουνε, ζήτα τση το χατήρι
να σου τα κόβει η κυρά, ντρίτα με κλαδευτήρι.

Σ’ αυτό το σπίτι που 'ρταμε, μ’ ασβέστη μουντισμένο,
του χρόνου τση Μπουρμπουρελούς, να 'ναι παλαμισμένο.
Οι πουλακίδες του σπιτιού ούλες να σφαλιαστούνε
και μοναχά οι κόκοροι ν’ αρχίσουν να γεννούνε.
Ο σκύλος σου σιορπάτρη μου, ξελάγκι να σε παίρνει
να γλύφει τσι ποδάρες σου, με γλίδα  να χορταίνει.

Σ’ αυτό το σπίτι που 'ρταμε κλητήρας αν πατήσει,
ό νοικοκύρης του σπιτιού να τον ξυλοκοπήσει.
Να 'ρχονται μπρος την πόρτα του, να παίζουν τσι αμάδες,
για τσι κοπέλες του σπιτιού, δέκα προξενητάδες.
Κι’ αν έμπει κάποιος ρέμπελος, προικιά για να τσου κλέψει
μέσα στο χρόνο σα δεντρί, σακάτικο να ρέψει.

Σ’ αυτό το σπίτι που 'ρταμε γεννιώνται μόν’ αγόρια,
γιατί ποτέ τση η κυρά, δεν έχει στενοχώρια,
Βράζει τ’ άγριολάχανα με ξύδι ή λεμόνι
και δίνη του αφέντη τση, για να τον δυναμώνει.
Τόμου τση κάνει ό άντρας τση, τίποτσι κουτσουκέλες,
του σπάει στο τσερβέλο του, τσι πήλινες παδέλλες.

Σ’ αυτό το σπίτι που 'ρταμε, τα κάλαντα να πούμε
Άγιε μου καν' το θάμα σου, το κέρασμα να δούμε.
Κρασί να μας τρατάρουνε, μεγάρι σακκοτρύγι
ή πρέντζα που σκουλήκιασε, κάνε να φάμε λίγη
Να μας κεράσουνε θολό νερό, άφ’ το πηγάδι
κι αν δεν την καβαντζάρουμε, σονάρουμε στον Άδη.

Σ’ αυτό το σπίτι που 'ρταμε, γιατρός δεν έχει θέση,
τόμου ο νοικοκύρης του, συχνά γίνεται φέσι.
Αν πάθει το κοστιπατσιό, θερμόγιο αν τον πιάσει,
ζουμί από αγκλέουρα, πίνει να του πέρασει
Και πόνοι σαν τον ζώνουνε, σε όλο το κορμί του
να του περάσουν βλαστημά, τη μάνα και μαμή του

η Κυρά η Φανερωμένη τση Ζάκυθος

Η  παράδοση  αναφέρει  την ίδρυση της,στις αρχές της δυναστείας των Τόκκων,όταν βρέθηκε
ανάμεσα στις βουρλιές,μικρή εικόνα της Θεοτόκου,που χάθηκε στους σεισμούς του '53.
Το 1562 χτίστηκε από την οικογένεια Δόριζα,μεγαλύτερος.
Υπήρξε από τους ωραιότερους ναούς της Ελλάδας.
Το 1638 χτίστηκε το καμπαναριό.Αρχιτέκτονας του ναού ήταν ο Νικόλαος Κομούτος,ενώ το ξυλόγλυπτο
τέμπλο,ήταν έργο του κρητικού Μανιού Μαγκανάρη.
Στην εκκλησία υπήρχαν έργα των Νικολάου Δοξαρά,Νικ.Κουτούζη,Λέου Μόσχου......
Σήμερα στην θέση του προσεισμικού ναού υπάρχει νέος με την παλιά μορφή με πελεκητά πώρινα αγκωνάρια.
Σημαντική η συνεισφορά των αδελφών Τσουκαλά και του Ιωάννη Τσολάκου στα εκπληκτικά σημερινά 
ξυλόγλυπτα έργα της εκκλησίας.Ενα πραγματικό έργο ζωής.

Στοιχεία για την συγγραφή των παραπάνω πήρα και από το:
Ζάκυνθος
Λογοτεχνικό Ιστορικό και Λαογραφικό Ημερολόγιο
2002 
επιμέλεια Διον.Μουσμούτης
εκδόσεις ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ

Πέμπτη, 26 Δεκεμβρίου 2013

Εδώ χτυπάει η καρδιά μας! του Παναγή Νικολάτου

...στη "Μουριά", στα Βιλαττώρια. ...δίπλα στην ξυλόσομπα, με ένα κουάρτο κόκκινο, πρόσμιξη από δύο λογιώνε μαυροδάφνη.
...τυρί φέτα, μέσα σε μια λύμπα λαδορίγανη. ...ψωμί από τον ξυλόφουρνο στα Κουβαλάτα. ...και, και, και...κατσικάκι στο φούρνο με πατάκες Ληξουραίηκες. ...μόνο που δε μου μπέλαξε το μαγκούφη.
...ευτυχής που τελείωσε μια ακόμη εργάσιμη, έξω φυσά μαΐστρος δαιμονισμένος, κι ο εγγονός του Μαϊστράλη διαδηλώνει την πλήρη του αδιαφορία για την τρέχουσα επικαιρότητα.
...έχει άδικο;

#...χρόνια πολλά σε όλους!!
έλα Παναγή να στρώσουμε το μεσσάλι!

Τετάρτη, 25 Δεκεμβρίου 2013

''Του Χριστού - Τ 'Αη Βασιλειού'' της Νινέττα Λάσκαρι ''Κέρκυρα''

Με τα κάλαντα,την εκκλησία,με το καλό φαϊ,με κρασί και ξεκούραση,περνάει η μεγαλύτερη γιορτή της Χριστιανοσύνης.Η μέρα που αρχινάει και αξιώνει σα δρασκελιά τση κότας είναι μέρα μεγάλης χαράς για το πέρασμα από το σκοτάδι στο φώς,από τον σκληρό χειμώνα στην εποχή της βλάστησης.
Στα χωριά, του Χριστού-τα Χριστούγεννα-προσφέρουν άσπαστα καρύδια,αμύγδαλα,κουκουνάρες και λεφτοκάρυα-προσφορά καρπών της γης.

''Τη στάχτη από την ωγνίστρα που μαζώχτηκε όλο το Δωδεκαήμερο από του Χριστού μέχρι τα Φώτα,έτσι και τηνε σκονίσεις στ'αμπέλι τ' Άη Τρυφώνου,την πρώτηνε μέρα του Φλεβάρη δηλαδή,χαντακώνει το σκάθαρο,τη λάλα και το μάστακα ''Στάχτη δωδεκαμερίτικη το σκαθαρό ψοφάει''

Τρίτη, 24 Δεκεμβρίου 2013

ΘΙΑΚΟΙ ΓΚΟΥΡΜΑΔΕΣ από την Ενωση των Απανταχού Ιθακησίων

ΘΙΑΚΟΙ ΓΚΟΥΡΜΑΔΕΣ (συνταγή Λουκίας Δευτεραίου)
 ΥΛΙΚΑ
 Ένα κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις
 Μισή κούπα ζάχαρη
 Μισή κούπα πετιμέζι
 Μία κούπα καλό κρασί 
Μισή κούπα καλό λάδι 
Μισή κούπα χυμό πορτοκαλιού
 Το ξύσμα από δύο πορτοκάλια 
Κανέλλα και γαρύφαλλο σε σκόνη
 Καλό λάδι για τηγάνισμα 
ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΩΜΑ
 Μισό κιλό μέλι θυμαρίσιο
 300 γρ. καρυδόψυχα τριμμένη
 300 γρ. αμυγδαλόψυχα τριμμένη 
300 γρ. σουσάμι (καλό είναι το αμύγδαλο και το σουσάμι να τα καβουρδίσουμε για να μυρίζουν πιο έντονα)
 ΕΚΤΕΛΕΣΗ
 Σείουμε το αλεύρι με σίτα ή με σουροτήρι να πέσει σα βροχή σε βαθιά πινιάτα.
 Προσθέτουμε τη ζάχαρη, τη κανέλλα το γαρύφαλλο το ξύσμα πορτοκάλι, και ανακατεύουμε ελαφρά, να ενωθούν καλά τα υλικά.
 Μετά ρίχνουμε τα υγρά. 
Πρώτα το πετιμέζι διαλυμένο μέσα στο ζεστό κρασί, μετά το λάδι καυτό και ανακατεύοντας διαρκώς προσθέτουμε και τον χυμό πορτοκαλιού.
 Ζυμώνουμε με απαλές κινήσεις. Ίσως χρειαστεί λίγος χυμός παραπάνω πορτοκάλι. 
Μόλις ενωθούν καλά τα υλικά σε μαλακή ζύμη, πλάθουμε μικρές μπάλες σε μέγεθος ... χουρμά, (εξ' ου και η ονομασία), που τις "πατάμε" με την παλάμη μας ελαφρά πάνω σε τρίφτη ή σε σουρωτήρι για να κάμουνε σχεδιάκι από τη μιά μεριά.
 Μετά τις αποκολλάμε σιγά - σιγά ρολάροντάς τες από τη μιά πλευρά προς την άλλη έτσι ώστε να "διπλώσουνε" κάπως, για να μείνει κενό στη μέση τους, σα σωλήνας.
 Αμέσως τα ρίχνουμε σε καυτό λάδι και τα τηγανίζουμε μέχρι να πάρουν ωραίο ρόδινο σκούρο χρώμα.
 Τους τοποθετούμε σε απορροφητικό χαρτί να στεγνώσουν από το πολύ λάδι πριν το μέλωμα.
 ΜΕΛΩΜΑ
 Μιάμισυ κούπα μέλι θυμαρίσιο, τρεις κούπες νερό, μια κανέλα ξύλο
. Ετοιμάζουμε το σιρόπι και ρίχνουμε μέσα τσι γκουρμάδες, χλιαρούς προς κρύους, για να τραβήξουνε καλά σιρόπι.
 Τους βγάζουμε με τρυπητή κουτάλα, τους απλώνουμε σε πιατέλα και πασπαλίζουμε με το τριμμένο καρύδι, αμύγδαλο, σουσάμι και κανέλλα.
 ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

Οι καλικάντζαρ΄(οι) (παγανά) – Λαϊκή δοξασία από το Δρυμώνα Λευκάδας

Οι καλικάντζαρ΄(οι) ή τα παγανά όπως και λέμε στο τόπο μας γυρίζνε (γυρίζουν) απ΄ τα Χριστούγεννα μέχρι του Φωτώνε (Φώτων). Οι μαννάδες εφλάανε τα αβάφτιστα και εν γένει τα μικρά. Τσ΄ βάνανε σταυρούς και φυλακτά κι εικόνες στα μαξιλάρια τσ απ΄ κάτ΄(ω) και εκαίανε (έκαιγαν) λιβάν΄(ι). Μόλις σουρούπωνε δεν αφήνανε ανοιχτή τη πόρτα, αλλ΄ αμέσως τη κλειούανε (έκλειναν) γιατί σκιαζόντανε μη μπούνε μέσα τα παγανά.
Αν τύχαινε να μπη κανένας στο σπίτ(ι) που ΄ρχόντανε απέξω αμέσως παίρνανε ένα δαυλί αναμμένο και ρίχνανε σπίθες μπροστά στη πόρτα «Να φύβγη το κακό» που μπήκε στο σπίτ(ι). Επιστεύανε ακόμη, πως τα μεσάνυχτα κατεβαίνανε απ΄ το μπουχαρί (καπνοδόχο) στο σπίτι. Γι΄ αυτό η νοικοκυρά πίθωνε (έκρυβε) όλα τα φαγιά, και το ψωμί καλά μη το μαγαρίσνε τα παγανά. Οι αλαφροΐσκιωτοι που τσ΄ βλέπανε, τσ΄ βλέπανε ψλούς (ψηλούς) με ουρά, κουτσούς και με γένεια σα τραγιά.
Γράψε κι ένα περιστατικό τόπαθε ένας χωριανός μας με τσ΄ καλικάντζαρους.
Ήτανε γείτονάς μας, αλλ΄ σύ δεν είχες γεννηθή ακόμη δεν τον εγνώρισες. Αυτός έκανε το ψάλτη στη Χώρα. Συγκοινωνίες δεν ήτανε ΄κειό το καιρό. Ο ψάλτης αυτός επήενε από βραδίς το Σάββατο για το ΄σπερνό (εσπερινό). Τέσσερες ώρες κοντά (περίπου) πορεία, και καθόντανε και για τη Κυριακή στη λειτουργία.
καλικαντζαροιΈνα Σάββατο δεν μπόρεσε να πάη κι αποφάσισε να σηκωθή τη νύχτα να πάη στη χώρα για να προκάμ΄(η) (προλάβη) τον όρθρο. Ρολόγια δεν είχαμε ΄κειο το καιρό, όπως είπαμε, κι ο κόσμος εξύπναε με το λάλημα του κοκοτού. Ο πρώτος κοκοτός ελάληγε στις δύο (2) η ώρα τα μεσάνυχτα. Στις τρεις (3) η ώρα ελάληγε ο δεύτερος ο κοκοτός και στη συνέχεια. Υπήρχανε όμως και βολές (περιπτώσεις) εξαιρετικά βέβαια, που ο κοκοτός ελάληγε το απόδειπνο. Έτσι τούρθε να λαλήσ(η) και ΄κεινη τη νύχτα, μοιάζει νάτανε για την αλλαγή του καιρού. Ο άνθρωπος αυτός ενόμισε ότι ήτανε η κανονική ώρα, εντύθηκε κι έφυγε.
Σαν επερβάτησε νιαν (μίαν) ώρα περίπου, αγνάντεψε σ΄ απόστασ΄(η) 100 μέτρα κοντά ένα χωροφύλακα που περβάταγε (περπατούσε) πολύ σιγά. Αυτός εθάρρεψε αμέσως πως θα νέχη συντροφιά και τάχυνε το περβάτημά τ΄(ου) να τόνε προλάβη. Αλλά τον χωροφύλακα ούτε τον έφθανε ούτε κι αυτός απομακρυνόντανε. Όταν περβάτησε πολύ απόσταση έφτασε σε νια (μία) ρεμματιά. Εκεί το λέανε (ονομάζετο η περιοχή, η τοποθεσία) Δύο Χάροι. Εκεί ήτανε πολλά πλατάνια και στο ρέμα υπήρχε και νια (μιά) βρύσ΄(η). Τότενες βλέπη το χωροφύλακα πόρχεται και κάθεται απά (επάνω) στη βρύσ΄(η). Μόλις τον επλησίασε ο χωριανός μας το χωροφύλακα (που δεν ήταν άλλος από καλλικάντζαρο) τούπε. Βλέπ΄ς (βλέπεις) που σ΄ έφτασα κι ας μη με καρτέργες (περίμενες).
Αμέσως αυτός εξαφανίστηκε και βρόντο και κάτω στο νερό της βρύσης παρουσιαστήκανε πέντε – εξ γουρούνια. Εκυλιόντανε μέσα στο νερό και μουγκρίζανε. Αυτός αρχίνησε να τρέμη, να προσεύχεται και να παρακαλιέται.
Ξεκίνησε από ΄κείθε σέρνοντας γιατί δεν τον εβαστάγανε (εκρατούσαν) τα ποδάριατ΄(ου). Έφθασε στη Χώρα μέρα πλατιά. Η απόσταση δεν ήτανε παραπάνω από νια (μία) ώρα. Όταν εμπήκε στην εκκλησά λιγοθύμισε (λιποθύμισε). Κι όταν τον αναφέρανε (συνέφεραν) με διάφορα ρεμέντια τους διηγήθηκε όλη του την περιπέτεια. Του κάμανε διαβάσματα αλλά σε λίγες μέρες πέθανε.
Γράψε πως η θέσ΄(η) Δύο Χάρ΄(οι) βρίσκεται ακριβώς στη περιφέρεια Καβάλλου (χωρίου της Λευκάδος του δήμου Σφακιωτών) και Σπανοχωρίου (επίσης χωρίου της Λευκάδος του δήμου Σφακιωτών).
Πληροφοριοδότης: Τιμολέων Βερύκιος, Γραμματικές γνώσεις Απόφοιτος 4ταξίου Δημοτικού, Ετών 72.
Συντάκτρια: Βερυκίου Σταυρούλα του Χρήστου, Άμεσος λαογραφική συλλογή εκ του Χωρίου Δρυμώνος του Νομού Λευκάδος, Χρόνος συλλογής Πάσχα ΄69, Πανεπιστημιακόν έτος 1968-1969.
Πηγή: Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών

Κυριακή, 22 Δεκεμβρίου 2013

ΣΤΡΑΠΟΔΙ ΚΥΘΗΡΩΝ της Ελένης Χάρου

Το Στραπόδι είναι ένας πανέμορφος συνοικισμός κοντά στο Λειβάδι χτισμένος αμφιθεατρικά στην πλαγιά ενός λόφου και χωρίζεται σε Άνω και Κάτω Στραπόδι.
 Το χωριό κατοικείται από οικογένειες Καλλίγερων, οι οποίοι λέγεται ότι έφθασαν στα Κύθηρα από την Κρήτη περί το 1350, τότε που οι Bενετοί φεουδάρχες Βενιέρι προσπαθούσαν να εγκαταστήσουν νέες οικογένειες στο νησί, παρέχοντας φορολογικές απαλλαγές.
 Οπωσδήποτε το Στραπόδι αναφέρεται το 16ο αι. και ο άγιος Ιωάννης, ο ενοριακός ναός, σε κτητορική επιγραφή αναφέρεται ότι εκτίσθη το 1570 από το Νικόλαο Καλλίγερο. 
Το χωριό κάποτε ήταν ολοζώντανο με πολύ κεφάτους ανθρώπους, αστείους, γλεντζέδες, χορευταράδες, νεολαία που διατηρούσε δύο αίθουσες διασκέδασης που λειτουργούσαν και σαν χοροδιδασκαλεία το «Μασκέ» και το «Καπρίς» Το παρωνύμιο των κατοίκων του Στραποδίου ήταν σφυριχτράδες, διότι σφύριζαν σκοπούς και ακούγονταν μακριά.
Το Κάτω Στραπόδι όπως φαίνεται από την Βρύση
 Ψηλά στο λόφο, σε μια ωραία τοποθεσία που δεσπόζει στη γύρω περιοχή είναι η βρύση του χωριού, από την οποία υδρευόταν το χωριό και πότιζε και τα γύρω πανέμορφα περιβόλια. Τα παλιά τα χρόνια η αγαπημένη φάρσα των χωριανών ήταν η τρομπολαϊνα με την οποία τρόμαζαν και ξεσήκωναν τους περαστικούς και τους ανύποπτους

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΖΑΒΙΤΣΙΑΝΟΣ εκ ΚΕΡΚΥΡΑΣ


Γεννήθηκε το 1879 στην Κέρκυρα καταγόμενος από παλιά 

οικογένεια του νησιού.

Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και για λίγο ασχολήθηκε με 

την δικηγορία.Εφυγε για Γαλλία

και Ιταλία για να σπουδάσει κοινωνικές 

επιστήμες.Επιστρέφοντας στην Ελλάδα και επηρεασμένος

από τα διανοητικά ρεύματα της Ευρώπης,υπήρξε συνιδρυτής 

του κόμματος των Φιλελευθέρων.

Από το 1910 έως το 1932 εκπροσωπούσε την Κέρκυρα στο 

κοινοβούλιο.

Εξελέγη πρόεδρος της Βουλής τέσσερεις φορές.

Σαν υπουργός Εσωτερικών του Ε.Βενιζέλου έπαιξε σημαντικό 

ρόλο για την ψήφιση του ''ιδιώνυμου'',δηλαδή του νόμου για 

την δίωξη των αριστερών πολιτών.

Χαρακτηριστικό της προσωπικότητας του,και πρέπει να το 

προσέξουμε ιδιαίτερα,ήταν η 

μετριοπαθής και συμφιλιωτική στάση του,κατά τον εθνικό 

διχασμό.

Λόγω διαφωνίας με την οικονομική πολιτική του 

Βενιζέλου,αποχώρησε από τους φιλελευθέρους 

και συνεργάστηκε με τον Γεώργιο Καφαντάρη.Πικράθηκε 

πολύ που δεν εκλέχτηκε το 1932

και αποσύρθηκε από την πολιτική.

Μια μέρα μετά την κήρυξη της δικτατορίας του Ι.Μεταξά 

ανέλαβε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπεύθυνος του 

οικονομικού τομέα.

Το 1941 εξελέγη από τους μετόχους συνδιοικητής της 

Εθνικής Τράπεζας.Στην θέση αυτή παρέμεινε ως το 1943.

Πέθανε το 1951 στην Αθήνα.