Δευτέρα, 30 Σεπτεμβρίου 2013

ΚΑΤΑ ΤΑ ΑΛΛΑ SUCCESS STORY

Όπως ανακοίνωσε η διοίκηση της εταιρείας Sprider Stores, αναστέλλεται
η λειτουργία των καταστημάτων της εξαιτίας της παρατεταμένης ύφεσης της ελληνικής οικονομίας, αλλά και της στάσης που τηρούν οι τράπεζες απέναντι στην αγορά.

Να αναφερθεί πως μεταξύ των καταστημάτων που κλείνουν είναι και της Πάτρας. Από το κλείσιμο των καταστημάτων όλης της Ελλάδας μένουν συνολικά στο δρόμο 800 εργαζόμενοι.

Κυριακή, 29 Σεπτεμβρίου 2013

ΦΟΙΝΙΚΟΠΤΕΡΑ του Γιάννη Γαστεράτου

Κέρκυρα
72 Φοινικόπτερα (Φλαμίνγκο) στη Λιμνοθάλασσα Κορισσίων και 70 στις Αλυκές Λευκίμμης σήμερα το πρωί
 η πολιτεία αντί να αναδείξει αυτά τα προτερήματα στην περιοχή ενδιαφέρεται για γκολφ (Κορισσίων) ή για νέα αεροδρόμια (Αλυκές)

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΛΑΥΔΙΑΝΟΣ Ο ΖΑΚΥΝΘΙΝΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΗΡΩΑΣ




''Δύσκολο να γράψεις γι' αυτόν τον Νεομάρτυρα από την Ζάκυνθο,έχοντας λίγες έως ελάχιστες πηγές!
Οταν όμως μιλάει η ψυχή σου,είναι άχρηστα όλα τα βιβλία του κόσμου,η πένα γράφει από μόνη της για τον ήρωα του Τζάντε και την μαρτυρική μάνα του!
Διαβάζω κατά καιρούς, για ονόματα δρόμων, σταδίων,σχολείων...
Ενα όνομα θα έπρεπε να δεσπόζει στο νησί, στο αγαπημένο μας νησί.
Μια προτομή θα έπρεπε να κυριαρχεί στην πλατεία Σολωμού.
Αυτή του Ιωάννη Κλαυδιανού με τον Θεόδωρο Πέτα ή Γλάρο,τον Παναγιώτη Ρουμελιώτη,τον Διονύση Κοντονή και τον Αντώνη Γράμψα ή Τζούκο.
Πέντε ήρωες που ο αιμασταγής εγγλέζος αρμοστής Φρ.Ανταμ εκτέλεσε στην Ζάκυνθο.
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
-Η Ελληνική Επανάσταση έχει αρχίσει και τα νησιά μας βράζουν,ειδικά τα γειτονικά με την μητέρα Πατρίδα.Οι άγγλοι κατακτητές έχουν διατάξει αυστηρή ουδετερότητα,καθότι είναι σφόδρα τουρκόφιλοι,με απειλές στους κατοίκους για φυλακίσεις και δημεύσεις περιουσιών.

30 Σεπτεμβρίου του 1821,έχουμε τα γεγονότα του Υψόλιθου στην Ζάκυνθο.
Ενα τουρκικό πλοίο έχει καταφύγει εκεί,κυνηγημένο από τα Ελληνικά πλοία,οπότε οι κάτοικοι της περιοχής βάλουν κατά του πλοίου και κατά των άγγλων που σπεύδουν εκεί να βοηθήσουν τους τούρκους.Αποτέλεσμα ένας άγγλος νεκρός και ο αρχηγός του αγγλικού αποσπάσματος τραυματίας.
Ο Ανταμ αφήνει την έδρα του και το παλάτι του στην Κέρκυρα και σπεύδει στην Ζάκυνθο.
Αρχίζει τα μέτρα καταστολής που σχεδίαζε από καιρό,απλώς δεν του είχε δοθεί η ευκαιρία.
Δημεύσεις και κατεδαφίσεις σπιτιών όσων συμμετείχαν,φυλακίσεις,εξορίες και με έκτακτο στρατοδικείο που συγκαλεί, καταδικάζει σε θάνατο τους πέντε χωρικούς που ανέφερα στην αρχή!
Η εκτέλεση γίνεται δημοσίως στην πλατεία του Αγίου Νικολάου του Μόλου με απαγχονισμό και τα μαρτυρικά πτώματά τους,πισσώνονται και τοποθετούνται κατά την προσφιλή τακτική των ''ευγενών'' άγγλων σε σιδερένια κλουβιά στον λόφο του Προφήτη Ηλία πάνω από την πόλη.
Ολα αυτά για παραδειγματισμό των κατοίκων ''διότι δεν συνεμορφώθησαν προς τας υποδείξεις''
Ομως το μαρτύριο δεν έχει τέλος.
Οι σατανικοί άγγλοι τοποθετούν το κλουβί με το ''λείψανο'' του Ηρωα Κλαυδιανού απέναντι από το σπίτι του,στο χωριό του, στο Φιολίτι στον λόφο της Αγίας Ιερουσαλήμ!
Η μάνα είναι αναγκασμένη να βλέπει το παιδί της καθημερινά και τρελαίνεται!
Γυρίζει έκτοτε στους δρόμους και προτρέπει τους ανθρώπους να δούν τον γιό της.
Τα πτώματα μένουν πολύ χρόνο έτσι.
Και φτάνουμε στα 1857 όπου ο Λομβάρδος... διαμαρτύρεται ευγενικά στον ''φιλέλληνα'' Γλάδστων.''


Εδώ κλείνοντας θα πρέπει να συγχαρούμε τον Ζακυνθινό Διονύση Φλεμοτόμο που ασχολήθηκε διεξοδικά με το θέμα,αναδεικνύοντας το και σώζοντας το από την λήθη!
Ο ίδιος ο Διον.Φλεμοτόμος,μας ενημερώνει ότι στην πόλη της Ζακύνθου υπάρχει δρόμος με το όνομα του και στο χωριό Φιολίτης στη θέση του σπιτιού του,έχει ανεγερθεί μνημείο.


ΠΟΥΛΗΣΤΕ ΤΑ ΟΛΑ αρκεί που είναι καλά το συνταγματικό τόξο!

Βγάζουν στο σφυρί και το Καστέλο στην Κέρκυρα

Ως… αγροτεμάχιο μεταβιβάστηκε στο ΤΑΙΠΕΔ για να πουληθεί το δημόσιο ακίνητο στην περιοχή Κάτω Κορακιάνα της Κέρκυρας. 

Με αυτό το τρικ εξαφανίστηκαν τα δύο υπέροχα κτίρια, το Καστέλο και το Καστελίνο, που κατασκευάστηκαν στα τέλη του 19ου αιώνα για τον εκ Λιβόρνου βαρόνο Μιμπέλι. 

Πρόκειται για μοναδικά δείγματα της βενετσιάνικης αρχιτεκτονικής που έχουν χαρακτηριστεί μνημεία με απόφαση του 2009, την οποία κατά σύμπτωση υπογράφει ο τότε υπουργός Πολιτισμού και σημερινός πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς.

Σάββατο, 28 Σεπτεμβρίου 2013

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ ΜΑΣ

Το Ναύπλιο δεν είναι μόνο μια πανάρχαια πόλη, στην οποία ο Μύθος και η Ιστορία χάνονται στο βάθος του χρόνου, η πρώτη πρωτεύουσα του ελεύθερου κράτους, στους δρόμους της οποίας παίχθηκε η ιστορία του Νέου Ελληνισμού αλλά και μια τραγική και «θανάσιμη» πόλη. Το κυριακάτικο πρωινό της 27ης
Σεπτεμβρίου 1831 στις 6.45′ περίπου με το παλιό ημερολόγιο, στην πόρτα του Αγίου Σπυρίδω­νος δολοφονήθηκε ο πρώτος Κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας.


Ο κυβερνήτης το πρωινό της αποφράδας εκείνης ημέρας ξεκίνησε για να εκκλησιαστεί, όπως συνήθιζε, στον Άγιο Σπυρίδωνα, προστάτη άγιο της πατρίδας του

της Κέρκυρας.Βγήκε από την κυβερνητική κατοικία, το γνωστό παλατάκι, αργότερα κατοικία και του Όθωνα, (που βρισκόταν στο χώρο όπου σήμερα

βρίσκεται το άγαλμα του Όθωνα), από την κύρια ανατολική καμαρωτή είσοδο προς την πλατεία Σιντριβανιού, σημερινή πλατεία Τριών Ναυάρχων, φορώντας

τη βαθυγάλαζη ρεντικότα, άσπρο παντελόνι και βαθυγάλαζο καπέλο, συνοδευόμενος από τους δυο φρουρούς, τον Γ. Κοζώνη και Α. Λεωνίδα, έστριψε δεξιά

και έφθασε στο Μεγάλο Δρόμο (οδό Βασ. Κων/νου), ακολούθησε πορεία προς τα δυτικά και σε λίγο συνάντησε, την σημερινή οδό Αγγέλου Τερζάκη, (πρώην

Ε. Σωφρόνη), και έστριψε αριστερά κατευθυνόμενος προς τον Άγιο Σπυρίδωνα.


Προχώρησε στην οδό Αγγέ­λου Τερζάκη λίγα μέτρα και στην συμβολή των οδών Δ. Πλαπούτα και Αγγέλου Τερζάκη μέσα στο μουχρωμένο πρωινό πάνω στο σταυροδρόμι συνάντησε μπροστά του κακό σημάδι, τους δυο Μαυρομιχαλαίους, Κωνσταντίνο και Γεώργιο ντυμένους με τα καλά τους, φορώντας φουστανέλες, συνοδευόμενους από δυο φρουρούς τον Ι. Καραγιάννη και τον Α. Γεωργίου διότι ήταν υπό επιτήρηση, με τον οπλισμό τους, καινούριες μπιστόλες που είχαν αγοράσει πριν από λίγες μέρες από μαγαζί του Ναυ­πλίου.
Οι Μαυρομιχαλαίοι κατοικούσαν σε μικρή απόσταση ανατολικότερα από τον τόπο συνάντησης στην οδό Γ. Τερτσέτη, πάροδο της οδού Πλαπούτα μεταξύ της πλατείας του Αγίου Γεωργίου και της οδού Αγγέλου Τερζάκη, και είχαν βγει με κακό σκοπό, αναζητώντας πρωΐ – πρωΐ την Κυριακή τον Κυβερνήτη για ξεκαθάρισμα λογαριασμών με τον γνωστό μανιάτικο τρόπο για λόγους τιμής.

Ο κυβερνήτης τους χαιρέτησε βγάζοντας το καπέλο του αμίλητος, εκείνοι ξαφνιάστηκαν και του ανταπέδωσαν σιωπηλοί τον χαιρετισμό. Στη συνέχεια ο Κυβερ­νήτης συνέχισε απρόσκοπτα με τους δυο συνοδούς φρουρούς του την πορεία του προς την εκκλησία, ακολουθώντας το καθιερωμένο σύντομο δρομολόγιο του κυριακάτικου εκκλησιασμού του με αργό περπάτημα συνολικής διάρκειας επτά λεπτών περίπου. Έστριψε δεξιά στην αρχή της οδού Σταϊκοπούλου και προχώρησε προς την εκκλησία.
Οι Μαυρομιχαλαίοι μετά τον χαιρετισμό μέσα στο πρωινό δεν ακολούθησαν τον Κυβερνήτη, αλλά έφυγαν γρήγορα ανηφορίζοντας νότια της οδού Τερζάκη το ανηφορικό στενό με τα σκαλοπάτια, διέσχισαν στη συνέχεια τη μικρή πλατεία μπροστά από την εκκλησία και έφτασαν νωρίτερα στον Άγιο Σπυρίδωνα, όπου περίμεναν τον Κυβερνήτη στην πόρτα της εκκλησίας, όπως έκαναν και την προηγούμενη Κυριακή, αλλά ο Κυβερνήτης έγκαιρα ειδοποιημένος δεν είχε πάει στην εκκλησία.

Ο Κυβερνήτης αφού προχώρησε αριστερά (δυτικά) στην αρχή της οδού Σταϊκοπού­λου, έστριψε δεξιά στο πρώτο στενό ανηφορικό δρόμο, που οδηγεί από την Σταϊκο­πούλου, στην πλατεία του Αγίου Σπυρίδωνα, μπροστά από το ιερό της εκκλησί­ας. Μόλις ανέβηκε τον ανηφορικό δρόμο και πρόβαλε στο στενό του Αγίου Σπυρίδωνα, σημερινή οδό Ιωάννη Καποδίστρια, κοντοστάθηκε για λίγο να αναπνεύσει και να ξεκουραστεί, αλλά αντίκρυσε ξανά μπροστά του τον Κωνσταντίνο Μαυ­ρομιχάλη, να στέκεται έξω στη δεξιά πλευρά της πόρτας της εκκλησίας, υποπτεύθη­κε το κακό, έστρεψε για λίγο το κεφάλι του προς τα ανατολικά στη μικρή πλατεία, όπου βρισκόταν η οικία του υπουργού Ροδίου, και αψηφώντας τον κίνδυνο και με πίστη στο θεό συνέχισε την ηρωική πορεία του προς τον τόπο του μαρτυρίου.
Όπως προκύπτει από τη δικογραφία δημοσιευμένη στη Γενική Εφημερίδα, ο Κυβερνήτης μόλις έφθασε στην πόρτα και πάτησε το πόδι του στο πλατύσκαλο και έμπαινε στην εκκλησία, ο Κων/νος Μαυρομιχάλης, κρατώντας με το αριστερό κατεβασμένο χέρι το φέσι του, σήκωσε το δεξιό χέρι που κρατούσε κρυμμένη την οπλισμένη μπιστόλα , τράβηξε τη σκανδάλη και τον πυροβόλησε εκ των όπισθεν στην πίσω δεξιά πλευρά της κεφα­λής, ενώ συγχρόνως ο Γεώργιος Μαυρομιχάλης, που στεκόταν στην εσωτερική πλευρά της πόρτας, όρ­μησε και τον χτύπησε με μαχαίρι στη δεξιά πλευρά της κοιλιάς στη βουβωνική χώρα.
Η πόρτα του Αγίου Σπυρίδωνα. Δεξιά η λαβωματιά της σφαίρας από τον πυροβολισμό του φρουρού Ι. Καραγιάννη.

Στη συνέχεια ο I. Καραγιάννης ένας από τους φρουρούς των Μαυρομιχαλαίων, ο οποίος στεκόταν εξωτερικά της εκκλησίας απέναντι στην είσοδο της εκκλησίας κοντά στην τούρκικη κρήνη, πυροβόλησε άστοχα κατά των φρουρών του Καποδίστρια, αλλά η σφαίρα αστόχησε και χτύπησε στη δεξιά πλευρά της πόρτας όπου σώζεται και σήμερα η λαβωματιά της πέτρας από το κτύπημα της σφαίρας.
Ο Κωνσταντίνος Μαυρομιχά­λης μετά το φονικό ανέβηκε τρέχοντας τα σκαλοπάτια στο απέναντι σοκκάκι από την πόρτα του Αγίου Σπυρίδωνα, την οδό Πλάτωνος, αλλά τον πυροβόλησε θανάσιμα ο μονόχειρας φρουρός του Καποδίστρια, Γ. Κοζώνης. Ο Κωνσταντίνος, θανάσιμα τραυματισμένος, ανέβηκε τη σκάλα, έστριψε αριστερά στο σοκκάκι αναζητώντας καταφύγιο σε σπίτια της περιοχής ξεσηκώνοντας με τις φωνές τη γειτονιά.
Συνελήφθη όμως σε λίγο, η πόλη ολόκληρη αναστατώθηκε από το φονικό του Κυβερνήτη, το οργισμένο πλήθος και στρατιώτες τον λιντσάρισαν, κτυ­πώντας τον με ξύλα και σπαθιά και τον έσερναν στα καλντερίμια τ’ Αναπλιού ως την πλατεία του Πλάτανου (Συντάγματος), μπροστά από το ενετικό κτίριο του στρατώνα (σημερινό Μουσείο), όπου εξεψύχησε. Το οργισμένο πλήθος έριξε το άψυχο κορμί του στη θάλασσα.

Ο Γεώργιος Μαυρομιχάλης αμέσως μετά το φονικό, μαζί με τους δυο φρουρούς των Μαυρομιχαλαίων έφυγε προς τα δυτικά της εκκλησίας τρέχοντας προς το Βου­λευτικό, ακολουθώντας στη σημερινή οδό Καποδιστρίου, και κατέφυγε στη Γαλλι­κή πρεσβεία, που βρισκόταν στην οδό Σταϊκοπούλου, δυτικότερα από το Μουσείο, δίπλα στην οικία του ταγματάρχη Θ. Βαλλιάνου, λέγοντας «τον σκοτώσαμε… χίλια κομμάτια έγινε…».
Στη συνέ­χεια παραδόθηκε στις αρχές, φυλακίστηκε δικάσθηκε από στρατοδικείο και εκτελέσθηκε διά τουφεκισμού στις 10 Οκτωβρίου στην Πλατεία, έξω από τα ανατολικά τείχη της πόλης και της Πύλης της Ξηράς, στην περιοχή που σήμερα βρίσκεται το κτίριο του ΟΤΕ και ο σταθ­μός του τραίνου. Το φονικό του Κυβερνήτη βύθισε σε βαθύ πένθος και απογοήτευση το πα­νελλήνιο.
Ο Κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας προσέφερε τον εαυτό του θυσία και με το αίμα του βάφτηκε στο Ναύπλιο η πόρτα του Αγίου Σπυρίδωνα, προστάτη της πατρίδας του της Κέρκυρας. Με την δολοφονία του κόπηκε βίαια η προσπάθεια ανάκαμψης και εκσυγχρονισμού του μόλις ελεύθερου νέου Ελληνικού κράτους. Ο θάνατος του Κυβερνήτη έγινε λαϊκός θρήνος, μέσα από τα δημοτικά τραγούδια. Ο χώρος της δολοφονίας του I. Καποδίστρια στο Ναύπλιο είναι ένας από τους τραγικότερους και ιερότερους χώρους της πατρίδας μας.
Μπροστά από την εκκλησία, λίγο πριν την είσοδο, υπάρχει ακόμα το καντήλι, στον τόπο μαρτυρίου του Κυβερνήτη. Ο άδικος και τραγικός θάνατος του I. Καποδίστρια παραμένει ζωντανός στη μνήμη των Ελλήνων που επισκέπτονται καθημερινά τον μαρτυρικό τόπο του θανά­του του.

ΑΝΔΡΩΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ εκ Κερκύρας ορμώμενος και εκ Κερκύρας διωχθείς


''Διάβασα για πρώτη φορά στο Κυριακάτικο Βήμα το όνομα Δημήτρης Ανδρώνης και τράβηξε την προσοχή μου,η φωτογραφία του με τα ευγενικά χαρακτηριστικά μιάς άλλης εποχής που έχει τελειώσει ανεπιστρεπτί!
Αρχισα να ψάχνω στην βιβλιοθήκη μου,αλλά δεν στάθηκα τυχερός.
Ευτυχώς βρήκα λίγα πράγματα στην ηλεκτρονική σελίδα της Φιλαρμονικής Εταιρείας Μάντζαρος.
Γεννήθηκε το 1866 στην Κέρκυρα και στην συνέχεια σπούδασε και εργάστηκε ως μουσικός στην Μπολόνια και στην Νάπολη.
Καθηγητής πιάνου με μεγάλη απήχηση στις προαναφερθείσες πόλεις λοιπόν,αποφασίζει να επιστρέψει το 1890, στην γενέθλια πόλη του,όπου αναλαμβάνει τις Σχολές της Παλαιάς Φιλαρμονικής.
Ουδείς όμως προφήτης στον τόπο του.
Ασκείται πολεμική στον Δημ.Ανδρώνη , όπως και σε κάθε τι καινούργιο που δεν γνωρίζουμε  και δυστυχώς αντί να το προσεγγίσουμε, το αντιμετωπίζουμε εχθρικά.
Ετσι ο Ανδρώνης κλείνεται στον εαυτό του και περιορίζεται σε κάποια ιδιαίτερα μαθήματα.
Εδωσε μια μοναδική συναυλία το 1907 στην Κέρκυρα.
Το 1918 θεωρείται ως το έτος θανάτου του,γιατί τότε εξαφανίζονται τα ίχνη του.
Καταλάβατε φυσικά γιατί αφιερώνουμε αυτό το μικρό σημείωμα στον Μεγάλο μουσικό.
Γιατί όπως είπαμε,θεωρούμε απαράδεκτη την τάση περιθωριοποίησης όποιου ανθρώπου παρουσιάζει κάτι νέο.
Ας ελπίσουμε να μείνει στο μυαλό μας αυτό και να προσπαθήσουμε να κατανοούμε αντί να καταγγέλουμε! ''

Παρασκευή, 27 Σεπτεμβρίου 2013

ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ από την Denise Gazia (ΖΑΚΥΝΘΟΣ)

Μάτια θαμπά, θλιμμένα
Κορμιά σκυφτά.
Πρόσωπα απ΄ τον πόνο 
Χαραγμένα,
Βαμμένα κόκκινα, μαύρα μαλλιά.
Και στην ψυχή
Όνειρα χίλια μαραμένα.
Όμως,
Όλα δεν πήγανε χαμένα
Η ελπίδα ζει.
Απ΄ όλες μια, εγγόνι
Στην ποδιά κρατεί.
Σαν το κοιτάζει, του μιλεί
Σαν το γλυκοφιλεί,
Τριαντάφυλλα ανθίζουν
Στη μορφή.
Κι η νειότη Ξαναζεί.

"Εν τη Πόλει της Μελβούρνης",
2007, δ.μ.τ.

Πέμπτη, 26 Σεπτεμβρίου 2013

ΠΟΥΛΕΝΤΑ ή ΠΟΛΕΝΤΑ επιμέλεια Κάθυ Αλυσανδράτου

Περιγραφή

Παροδοσιακή κρέμα της Ιθάκης με καλαμποκάλευρο. Τρώγεται ζεστή ,τις κρύες μέρες του χειμώνα.

  • + στις Συνταγές μου
  • + στη λίστα μου
  • Δώσε βαθμό ή σχόλιο
  • Προσωπικό σημείωμα
  • Ανέβασε φωτογραφία
  • Εκτύπωση
  • Στείλτο με e-mail
  • Οι Συνταγές μου

Τι χρειαζόμαστε:

  • 2 κούπες τσαγιού νερό
  • 1 κούπα τσαγιού γάλα εβαπορέ
  • 3 φλ. του καφέ σταφίδα μαύρη
  • 6 κουτ. σ. ζάχαρη
  • 1 1/3 φλ. αλεύρι καλαμποκίσιο
  • κανέλλα (προαιρετικά)
Στα γρήγορα
Κατηγορία
Εποχιακά
Μέθοδος
Διατροφή
Κουζίνα
Δυσκολία
Περιέχει
Σερβίρει
4 άτομα
AdTech Ad

Πώς το κάνουμε:

  1. Βράζουμε το νερό με τις σταφίδες σε μέτρια θερμοκρασία 5-6 λεπτά.
  2. Κατόπιν ρίχνουμε το γάλα, τη ζάχαρη και το αλεύρι. Ανακατεύουμε συνεχόμενα με σύρμα σε σιγανή φωτιά μέχρι να πήξει η κρέμα.
  3. Σερβίρουμε σε μπωλ και πασπαλίζουμε με κανέλλα.

Λίγα μυστικά ακόμα

'Ισως χρειαστεί λίγο αλεύρι παραπάνω ή λιγότερο, ανάλογα με τη ποιότητα του καλαμποκάλευρου.


Διαβάστε περισότερο: Πουλέντα http://www.sintagespareas.gr/sintages/poulenta.html#ixzz2g1afSnK3

ΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ-ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΑΠΌ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΙΘΑΚΗΣΙΩΝ

Το κείμενο που θα διαβάσετε εγράφη επωνύμως από έναν Θιακό κύριο μορφωμένο που αγαπά τον τόπο του,απλώς επειδή δεν έχω την άδεια του δεν χρησιμοποιώ το όνομα του:
''-ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΟΓΡΑΦΗΣΗ ΤΟΥ Ι.Ν. ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΑ ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΤΗΣ ΙΘΑΚΗΣ
Ένας Ιθακήσιος ομογενής, είχε την καλή διάθεση να προσφέρει ένα μεγάλο ποσόν όχι για να αγιογραφηθεί ο ναός του Σωτήρα στον Σταυρό της Ιθάκης (όπως διατείνονται κάποιοι στο διαδίκτυο), αλλά να αγιογραφηθεί μόνο ένα μέρος του θόλου του Ιερού με την εικόνα της Παναγίας της Πλατυτέρας, μια πρόταση που θεωρώ ότι αρχικά υιοθετήθηκε από την πλειοψηφία της εκκλησιαστικής επιτροπής του Ιερού Ναού για δύο κυρίως λόγους: αφενός μια τέτοια εικόνα βρίσκεται στη συντριπτική πλειοψηφία των εκκλησιών (κυρίως Βυζαντινού ρυθμού) και αφετέρου να εκληφθεί από το δωρητή η απόφαση αυτή ως ένα δείγμα αποδοχής αυτής της όχι συνηθισμένης ως προς το χρηματικό ύψος της (τουλάχιστον τα τελευταία χρόνια) δωρεάς του.
Και ενώ αυτή η απόφαση δεν είχε πάρει ακόμη την νόμιμη οδό για να εγκριθεί από τον Επίσκοπο Λευκάδος και Ιθάκης, άρχισαν στην τοπική κοινωνία να κυκλοφορούν κείμενα προτρέποντας τους κατοίκους να τα υπογράψουν, προκειμένου να μη γίνει αυτό το έργο με το αιτιολογικό ότι θα χαλάσει η αισθητική της εκκλησίας σε τέτοιο σημείο που θα αποτρέπει τον επισκέπτη να εισέλθει στον Ιερό Ναό.
Κατά την άποψή μου ούτε τέτοιες μεγαλοστομίες χρειάζονται να διατυπώνονται (στην εκκλησία πηγαίνει ο Χριστιανός να προσευχηθεί και όχι να περιεργαστεί τον χώρο) ούτε και «δημοψηφίσματα» να εξαγγέλλονται που αντί να συσπειρώνουν τους κατοίκους ενός χωριού τους διαιρούν. Σε κάθε φορέα υπάρχουν οι διορισμένοι ή οι εκλεγμένοι εκπρόσωποί του που παίρνουν τις αποφάσεις (γι’ αυτό άλλωστε υπάρχουν), που πιστεύω θα λάβουν σοβαρά υπόψη όλες εκείνες τις παραμέτρους, έτσι ώστε και η αισθητική του χώρου να διατηρηθεί και η δωρεά να μην ματαιωθεί.''


Η πραγματικά βαθυστόχαστη απάντηση της Ενωσης των Απανταχού Ιθακησίων,την οποία προσυπογράφουμε:

 Kαλησπέρα . 
Δεν μαζεύονται υπογραφές για να μην αγιογραφηθεί ο ναός. Μαζεύονται υπογραφές για να μην αγιογραφηθεί με άλλη τεχνοτροπία. Ο Σωτήρας δεν έχει βυζαντινή τεχνοτροπία. Έχει Επτανησιακή. Αυτό δεν θέλει ο κόσμος να χαθεί. Πάντως, όπως μπορούσε κάποιος να προσευχηθεί χωρίς την τοιχογραφία της Πλατυτέρας τόσα χρόνια, το ίδιο μπορεί και τώρα. Δεν θα ήταν προτιμότερο να "μαζευτούν" οι υγρασίες πρώτα; Όσο για τις υπογραφές που μαζεύονται, θα πρέπει να λαμβάνεται πάντα και η γνώμη του κόσμου πιστεύω. Γιατί όχι; O Nαός για τον κόσμο είναι. Ο Ιερός Ναός Μεταμορφώσεως του Σωτήρος που δεσπόζει στην κεντρική πλατεία του Σταυρού, αποτελεί ένα μνημείο σύμβολο για το νησί μας.
Άρχισε να χτίζεται το 1923 από πρόσφυγες και ολοκληρώθηκε το 1929, ενώ μετά την καταστροφή του στους σεισμούς του ‘53, η Ένωση των Απανταχού Ιθακησίων φρόντισε για την ανοικοδόμησή του σχεδόν εξ’ ολοκλήρου. Ο Ιερός Ναός της Μεταμόρφωσης είναι ο μοναδικός σταυροειδής μετά τρούλου στην Ιθάκη. Όλοι οι υπόλοιποι ναοί είναι μονόκλιτες βασιλικές. 
Το μείγμα βυζαντινών στοιχείων με δυτικά, κυρίως βενετικά, στην τεχνική της αγιογραφίας του, υπάγεται στο ύφος της λεγόμενης Επτανησιακής Αγιογράφησης, που πρωτοεμφανίστηκε στην Κρήτη και πέρασε στο Ιόνιο, τον 17ο αιώνα, από καλλιτέχνες πρόσφυγες, που κατέφυγαν στα νησιά μας, μετά την άλωση της Κρήτης στους Τούρκους το 1669. Η ανάμικτη αυτή τεχνοτροπία συνέχισε να εξελίσσεται στα Ιόνια νησιά και συντέλεσε τόσο στην ανάπτυξη των Καλών Τεχνών, όσο και στη δημιουργία της Επτανησιακής Σχολής Τέχνης, που ανθεί στους Ναούς των νησιών μας.
Τα στοιχεία «naturale» της τεχνικής αυτής, (βλέμμα, φυσικές αποχρώσεις επιδερμίδας, κίνηση δακτύλων, απαλές πτυχώσεις), συνδέονται με την Επτανησιακή κουλτούρα, ενώ συγχρόνως, τα εμφανή χαρακτηριστικά της βυζαντινής αγιογραφικής τέχνης τονίζουν τη συμφωνία τους με το Χριστιανικό Ορθόδοξο Δόγμα, καθιστώντας τις δύο καλλιτεχνικές παραδόσεις απόλυτα ισορροπημένες μεταξύ τους.

ΟΙ...ΣΥΛΛΕΚΤΕΣ ΒΕΝΕΤΟΙ επιμέλεια κειμένου Δημ.Φωκά

Μην ξεχνάτε να κάνετε αριστερό κλικ πάνω στις δύο διαφημίσεις του ιστολογίου.Η μια είναι κάτω από το κείμενο και η άλλη δεξιά,κάτω από τον αριθμό των επισκεπτών!


''Όταν ο Δόγης Domenico Michiel επιστρέφει το 1124 από την Τύρο η βενετσιάνικη υπερπόντια αυτοκρατορία έχει ξεκινήσει. 
Στην επιστροφή του κουβαλά και μερικά κειμήλια όπως το σώμα του Αγίου Δονάτου του θαυματουργού το οποίο φυλασσόταν στην Κεφαλονιά.
Τα οστά μεταφέρονται στο Μουράνο στον ναό SS Maria e Donato.Ο Άγιος Δονάτος ο θαυματουργός γίνεται πολιούχος του Μουράνο...Είναι ο ίδιος Άγιος επίσκοπος Ευροίας και πολιούχος της Παραμυθιάς.
Ο Δόγης τα τελευταία χρόνια της εξουσίας του ασχολήθηκε με εσωτερικά θέματα της Δημοκρατίας όπου καθιέρωσε ανάμεσα σε άλλα και κάποια στοιχειώδη μορφή φωτισμού των δρόμων κάνοντας έτσι τη Βενετία τη μοναδική πόλη στην Ευρώπη που είχε υποχρεωτικό φωτισμό τα βράδυα...''

ΡΗΣΗ ΑΝΔΡΕΑ ΚΑΛΒΟΥ επιμέλεια Αθηνά Λυκούρεση

Ἂς μὴ μοῦ δώσῃ ἡ μοῖρα μου
εἰς ξένην γῆν τὸν τάφον·
εἶναι γλυκὺς ὁ θάνατος
μόνον ὅταν κοιμώμεθα
εἰς τὴν πατρίδα......
Α. Κάλβος
Κοιμητήριο Ι.Ν.Φανερωμένης Λιθακιάς Ζακύνθου

Τετάρτη, 25 Σεπτεμβρίου 2013

Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΤΑΙ της Κατερίνας Λαβράνου (Κέρκυρα)

Στην χώρα του πολιτισμού και των επιστημών
εις τα πανεπιστήμια επήλθε Αρμαγεδδών.
Οχθροί μεταμφιέστηκαν σε αρωγούς και πάνε
σαν τα κοράκια το νεκρό,το λείψανο να φάνε.
Ανίκανοι πολιτικοί ,σύγχρονοι εφιάλτες
αφού για χρόνια πούλησαν εις το λαό αυταπάτες,
παρέδωσαν τον ύστατο της χώρας προμαχώνα
και στην πατρίδαν έφεραν πρώιμα το χειμώνα.
Σκλαβιές πολλές εγνώρισε ο τόπος μας ,θυμήσου
πάντα στα σκέλια την ουρά έβαζαν οι οχτροί σου.
Ξύπνα λαέ και σήκωσε στον ήλιο το κεφάλι
μ'αντίσταση τη λευτεριά θα την κερδίσεις πάλι.

Μετά τιμής
Κορφιάτικος φόρτικας 

Η ΕΚΜΑΘΗΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΩΣ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΨΥΧΗΣ της Δανάης Μυλωνάκη

Αυτή είναι μια βενετσιάνικη πολεμική γαλέρα του 1577 ...
 Με τέτοιες οι Ενετοί προστάτευαν από τους κουρσάρους έναντι αδρής αμοιβής τα εμπορικά πλοία που όδευαν προς την Ανατολή διασχίζοντας το Αιγαίο ...
 Με αυτά συνόδευαν και τα πλοία (δικά τους κυρίως) που μετέφεραν τους προσκυνητές στους Αγίους Τόπους ...
 Η νηοπομπή σχηματιζόταν στη Μεθώνη, μεγάλο ναύσταθμο και εμπορικό σταθμό, στο στο Νότιο Αιγαίο ... 
Μικρές ευέλικτες γαλέρες ήταν σε θέση να αντιμετωπίσουν τα κουρσάρικα ... αλλά το κύριο πλεονέκτημά τους ήταν οι κωπηλάτες ... 
Οι Ενετοί δεν χρησιμοποιούσαν σκλάβους αλλά ρογιασμένους Έλληνες από το Αρχιπέλαγος ...
 Όταν οι Τούρκοι άρχισαν να τους πληρώνουν καλύτερα, οι Ενετοί κατέφυγαν στους σκλάβους ... ήταν κι αυτός ένας από τους λόγους της έχασαν βαθμιαία την κυριαρχία τους στις θάλασσες.... τα Επτάνησα είχαν νευραλγική σημασία για το ενετικό πολεμικό ναυτικό ... Eκεί υπήρχαν μεγάλα καρνάγια για να επιδιορθώνται και ιδίως να αναφοδιάζονται οι γαλέρες που ήταν επίτηδες μικρές για να είναι ευέλικτες, με αποτέλεσμα να μην χωράνε πολλά εφόδια και πυρομαχικά  
ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΕ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΩΡΕΣ ... ΞΕΧΝΙΕΜΑΙ

Από τον Δήμο Ζακυνθίων μια επιβεβλημένη πρωτοβουλία

Τελετή ονοματοδοσίας της οδού Μαριέττας Μινώτου-Γιαννοπούλου



Η τελετή της ονοματοδοσίας της οδού Μαριέττας Μινώτου-Γιαννοπούλου θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου 2013, στις 11:00 το πρωί. Η οδός βρίσκεται έμπροσθεν των Τ.Ε.Ι. στην περιοχή της Παναγούλας και θα δοθεί το όνομα της συγγραφέως και λαογράφου ως φόρος τιμής για την προσφορά της στη Ζάκυνθο.
Μαριέττα Μινώτου-Γιαννοπούλου
Η Μαριέττα Γιαννοπούλου - Μινώτου γεννήθηκε στη Ζάκυνθο στις 6 Οκτωβρίου 1900 και πέθανε στην Αθήνα στις 27 Απριλίου 1962. Ήταν μια από τις πιο δραστήριες πνευματικές μορφές της Ελλάδας και προσέφερε μεγάλες υπηρεσίες με το εκδοτικό και επιστημονικό έργο της, γνωστό ακόμα και στο εξωτερικό, μεγάλο σε όγκο και πλούσιο σε θεματολογία.
Υπέγραφε με το ψευδώνυμο Χειραφετημένη. Το ψευδώνυμο είναι αποκαλυπτικό για την προσωπικότητα και τη δράση της Ζακύνθιας Μαριέττας Γιαννοπούλου-Μινώτου, μιας επτανήσιας λογίας του πρώτου μισού του 20ού αιώνα (1900-1962), η οποία ανήκε στις πρωτοπόρους του γυναικείου κινήματος στην Ελλάδα σε μια εποχή κρίσιμη για τα δικαιώματα των γυναικών.
Ασυμβίβαστη, μαχητική, δραστήρια, η εικοσαετής Μαριέττα Γιαννοπούλου εκδίδει το 1921 το γυναικείο περιοδικό Εύα Νικήτρια και για τα επόμενα δύο χρόνια προσφέρει, μέσα από τις σελίδες του, βήμα λόγου στις προοδευτικές Ελληνίδες που αγωνίζονταν για το δικαίωμα της ψήφου.
Συνέβαλε σημαντικά στη διαμόρφωση του γυναικείου κινήματος στην Ελλάδα, με το περιοδικό της, με την αρθρογραφία της στον επτανησιακό και στον αθηναϊκό Τύπο, με τη δραστηριότητα και το παράδειγμά της. Ήταν όμως και λογία, πεζογράφος, ιστορικός, λαογράφος και εκδότρια με έργο καθόλου ευκαταφρόνητο.
Μελέτησε τον πολιτισμό και την ιστορία των Επτανήσων, ιδιαίτερα της γενέθλιας Ζακύνθου: έγραψε βιογραφίες για τον Κάλβο και τον Σολωμό και την κερκυραία κοντέσα Ισαβέλλα Θεοτόκη, που διατηρούσε λογοτεχνικό σαλόνι στη Βενετία. Συνέθεσε μια μυθιστορηματική βιογραφία της Πάπισσας Ιωάννας, με τίτλο Η αυθεντική ιστορία της Πάπισσας Ιωάννας (επιμέλεια Πέρσα Αποστολή, εκδ. Περίπλους 2011). Έγραψε τη συλλογή διηγημάτων Ζακυθινά αγριολούλουδα. Δημοσίευσε μελέτες για τις γυναίκες στην ιταλική Αναγέννηση και για τον ιταλό ποιητή Τζάκομο Λεοπάρντι. Έγραψε θεατρικά έργα. Μετέφρασε Δάντη και Ούγκο Φόσκολο, γάλλους και άγγλους συγγραφείς. Διηύθυνε (1927-1935) το περιοδικό Ιόνιος Ανθολογία που εξέδιδε ο σύζυγός της ιστορικός Σπύρος Μινώτος, εξέδωσε μεταπολεμικά το λογοτεχνικό περιοδικό Επτανησιακά Γράμματα και αρθρογραφούσε για ποικίλα θέματα σε πολλές εφημερίδες και περιοδικά της εποχής: Πρωία, Καθημερινή, Διάπλασις των Παίδων, Ελληνική Επιθεώρησις, Λαογραφία, Νέα Εστία κ.ά.
Η αριστοκρατική καταγωγή της δεν την κράτησε μακριά από τον λαό. Ενδιαφέρθηκε με ζήλο για τη διάσωση και την καταγραφή τραγουδιών και λαϊκών παραμυθιών της Ζακύνθου (Λαϊκά παραμύθια της Ζακύνθου, ανθολόγηση-διασκευή Ζωή Νικητάκη, επιμέλεια Διονύσης Ν. Μουσμούτης, εκδ. Τρίμορφο, 2012) αλλά και των «ομιλιών», του λαϊκού επτανησιακού θεάτρου.
Το 1921 συμμετείχε στο πρώτο γυναικείο συνέδριο στην Ελλάδα. Το 1929 παρακολούθησε στην Αθήνα το Συνέδριο για την Ειρήνη και τον Μάιο του 1930 τις Δελφικές Εορτές. Σε δική της πρόταση οφείλουμε επίσης τη θέσπιση της Εβδομάδας Βιβλίου στην Αθήνα τον Ιούνιο του 1932.
Συν τοις άλλοις ήταν μαχητική δημοτικίστρια. «Μεγάλε Δάσκαλε, Σ' αυτόν τον τόπο που να γράφη κανείς δημοτικά λογαριάζεται για έγκλημα, βγάνω την Ιόνιο Ανθολογία με το σκοπό να δώσω μια ώθηση στη δημοτική στη Ζάκυνθο» γράφει σε επιστολή της στον Γιάννη Ψυχάρη στο Παρίσι τον Σεπτέμβριο του 1927, την οποία παραθέτει ο Διονύσης Μουσμούτης στον τόμο Η Μαριέττα Γιαννοπούλου-Μινώτου, ο Γιάννης Ψυχάρης και ο Ούγκο Φόσκολο (εκδ. Ευθύνη, 2012).

ΑΚΡΩΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ επιμέλεια δημοσίευσης Δημ.Φωκά

Η Ιερά Μητρόπολη, το Κέντρο UNESCO του Ιονίου και η Ένωση Χριστιανών Επιστημόνων Ν. Κερκύρας διοργανώνουν εκδήλωση διαλόγου με την Ιστορία, με αφορμή την επέτειο δολοφονίας του πρώτου κυβερνήτη της Ελλάδος Ιωάννη Καποδίστρια (27/9).

Η εκδήλωση θα διεξαχθεί την Δευτέρα 30 Σεπτεμβρίου 2013 και ώρα 8 το βράδυ στο Πνευματικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως (Ακαδημίας 2) και θέμα της θα είναι «Ο Ιωάννης Καποδίστριας απέναντι στην Αγγλική αποικιοποίηση των Ιονίων Νήσων και το χρέος αποκατάστασης της Ιστορίας της Ένωσης, ενόψει των 150 χρόνων από αυτήν». Εισηγητής θα είναι ο οικονομολόγος, κοινωνιολόγος και συγγραφέας κ. Γεώργιος Σκλαβούνος, ενώ θα ακολουθήσει συζήτηση με σχολιασμό της εισήγησης από τον Πρωτ. Θεμιστοκλή Μουρτζανό, Γενικό Αρχιερατικό Επίτροπο της Ιεράς Μητροπόλεως, και τον κ. Στέφανο Πουλημένο, διευθυντή της Εφημερίδας «Η Κέρκυρα Σήμερα». Τη συζήτηση θα συντονίσει ο κ. Γεώργιος Δονάτος, καθηγητής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

πηγή:http://www.corfupress.com

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ επιμέλεια Κ.Κιτσίκης

« Όπου και να σας βρίσκει το κακό, αδελφοί,
όπου και να θολώνει ο νους σας,
μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό…»

Ελύτης στο «Άξιον Εστί»

ΨΗΦΙΣΤΕ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΚΑΛΑΜΟΥ ΚΑΙ ΚΑΣΤΟΥ

Πείτε ΟΧΙ στην οικολογική και οικονομική καταστροφή Καλάμου και Καστού απο την ιχθυοκαλλιέργεια

Αυτό το ψήφισμα αναμένει έγκριση από το Avaaz: Ψηφίσματα Πολιτών
Πείτε ΟΧΙ στην οικολογική και οικονομική καταστροφή Καλάμου και Καστού απο την ιχθυοκαλλιέργεια
10,000
93
93 υπογραφές. Ας φτάσουμε 10,000

Γιατί είναι σημαντικό;

Αυτή την στιγμή η Ελληνική κυβέρνηση επιχειρεί με παράνομο και αντισυνταγματικό τρόπο μέσω μιας κοινής υπουργικής απόφασης(ΚΥΑ) 31722/4-11-2011 να επιβάλει την βιομηχανική ιχθυοκαλλιέργεια σε γιγάντια κλίμακα στις Ελληνικές θάλασσες κηρύσσοντας αυτές τις περιοχές ως οργανωμένης ανάπτυξης υδατοκαλλιεργειών (ΠΟΑΥ) χωρίς την παραμικρή ζήτηση άποψης από τοπικές κοινωνίες η μελέτη περιβαλλοντικων και άλλων επιπτώσεων προκείμενου να το δικαιολογήσει.

Οι κύριοι ωφελημένοι είναι οι μεγάλες εταιρίες βιομηχανικής ιχθυοκαλλιέργειας που επιστημονικά είναι αποδεδειγμένο ότι ληστεύουν και βλάπτουν ανεπανόρθωτα το οικοσύστημα. Η Ελληνική κυβέρνηση πιστεύει ότι στην περίπτωση των νησιών Καλάμου και Καστού, δυο στολίδια του ιονίου πελάγους με πανέμορφα νερά και με διάφορα απειλούμενα είδη όπως η μεσογειακή φώκια και ως κυρία πηγή βιοπορισμού των κάτοικων τον τουρισμό και τις παραδοσιακές μορφές αλιείας ότι η κυρία μορφή δραστηριοτητας που πρέπει να έχουμε ως κινητήριο δύναμη για την οικονομία μας για το μέλλον είναι η βιομηχανική ιχθυοκαλλιεργεια και γι αυτό συμπεριλαμβάνει όλα τα νερά γύρω από τα νησιά μας σε αυτήν. Σε αυτό αντιδρούμε δυναμικά σαν κάτοικοι και φίλοι του νησιού αλλά και υπερασπιστές βασικών συλλογικών δικαιωμάτων και φυσικά φίλοι του περιβάλλοντος.

Το πιο σημαντικό σημείο γενικά με το όλο ζήτημα είναι ότι σε μια χωρά υποτίθεται δημοκρατική και επίσημα μέλος της Ευρωπαϊκής ένωσης επιχειρείται χωροταξικός σχεδιασμός εν μια νυκτί παράνομα και σε εμφανή συνεννόηση με τα μεγάλα συμφέροντα εταιριών υδατοκαλλιέργειας. Αυτή την στιγμή 111 φορείς από όλη την Ελλάδα έχουν προσφύγει στο συμβούλιο της επικρατείας κατά της εν λόγω κοινής υπουργικής απόφασης (ΚΥΑ) με ημερομηνία εκδικασης την 6η Νοεμβρίου 2013 .

Είναι σημαντικό να καταλάβει κάνεις ότι αυτό το αντιλαϊκό, αντιδημοκρατικό και αντιπεριβαλοντικό μετρό δεν πρέπει να περάσει οχι μόνο για εμάς και για την παγκόσμια βιοποικιλοτητα μέρος της οποίας απειλείται άμεσα άλλα και γιατί κάτι τέτοιο είναι η αρχή για χειρότερους ανάλογους σχεδιασμούς οχι μόνο εκ μέρους της Ελληνικής άλλα και άλλων κυβερνήσεων άλλου στο μέλλον.

Ψηφιστε λοιπον κατα του χαρακτηρισμου των νερων των νησιων Καλαμου και Καστου ως περιοχες οργανωμένης ανάπτυξης υδατοκαλλιεργειων(ΠΟΑΥ) μεσώ της εν λόγω υπουργικής απόφασης και σταματήστε την παράφορη καταπάτηση βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως το καθαρό νερό και ο αέρας στο βωμό του κέρδους του μεγάλου κεφαλαίου και της διαφθοράς του κράτους και των πολίτικων του .
για να υπογράψτε!

Κυριακή, 22 Σεπτεμβρίου 2013

ΣΑΠΙΕΝΤΖΑ ΣΧΙΖΑ χαμένες στον χρόνο και στην μνήμη μας



''Μεσσηνιακές Οινούσσες'' λέγονται πλέον...
Παντού και επίσημα...
Δεν υπάρχει αναφορά στο Επτανησιακό παρελθόν τους...
Και όμως από αιώνες ανήκαν στο Ιόνιο Αρχιπέλαγος ακολουθώντας την ιστορική πορεία των νησιών.
Η Σχίζα είναι το μεγαλύτερο,μετά έρχεται η Σαπιέντζα και ακολουθεί το Βενέτικο,η Αγία Μαριανή και τα δύο αδέλφια οι βραχονησίδες Μπόμπα και Αυγό.
Στο παρελθόν η Σχίζα λεγόταν Καμπρέρα.
Η Σαπιέντζα χάριν του ονόματος της,δεν κρύβει την ιστορία της.Σημαίνει στα ιταλικά σοφία.
Από το 1209 έχουν περάσει υπό βενετικό έλεγχο.
Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας ανήκουν στον εθνικό κορμό,παρά τις λυσσώδεις προσπάθειες των άγγλων να τις υπαγάγουν στην επικράτεια του προτεκτοράτου που λέγεται κατ'ευφημισμό,ανεξάρτητο κράτος...Ιόνιος Πολιτεία.
Το ίδιο κάναν και με την Ελαφόνησο,αλλά τελικά απέτυχαν χάριν της πολιτικής, του τότε βασιλιά Οθωνα.
Δυστυχώς δεν υπήρχε Οθωνας,αλλά Γεώργιος Α' και Βενιζέλος όταν παραδόθηκε στην Αλβανία η Σάσωνα.
Ετσι χάθηκαν οριστικά από τον εθνικό κορμό η Σάσων και από τον Ιόνιο κορμό(πάλι καλά έμειναν στην Ελλάδα) η Ελαφόνησος, τα Κύθηρα/Αντικύθηρα και οι Οινούσσες μας!''

ΑΧΕΡΟΥ ΦΛΟΓΑ ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΙ ΑΧΕΡΟΥ ΜΑΥΡΗ ΣΤΑΧΤΗ

''Μην ξεχνάτε να κάνετε κλικ,πάνω στις δύο διαφημίσεις του ιστολογίου.Η μια κάτω από το άρθρο και η άλλη δεξιά κάτω από τον αριθμό των επισκεπτών.Απαραίτητο για την επιβίωση του ιστολογίου''

-Τελευταίος αρμοστής της Προστασίας πριν την ένωση είναι ο προαναφερόμενος
Sir Henry Storks από τον Φεβρουάριο 1859 μέχρι την Ενωση.
Η Ιόνιος Βουλή απορρίπτει προτάσεις του αρμοστή για μεταρρυθμίσεις.Εφτασε να αμφισβητεί
ακόμα και το δικαίωμα του να απευθύνεται στην Βουλή, με εναρκτήριο λόγο,γιατί 
ήταν αντιπρόσωπος ξένης χώρας,και όχι αναγνωρισμένος ανώτατος άρχοντας.
Ο αρχηγός των ριζοσπαστών Ηλίας Ζερβός Ιακωβάτος καταπονημένος από τις εξορίες,
κουρασμένος,ξαφνικά λυγίζει.Βρίσκει άκαιρη  την ένωση,βλέπει τραγική την κατάσταση 
στην Ελλάδα.
Η αλήθεια είναι ότι το βιοτικό επίπεδο εκεί, είναι χαμηλότερο απ'ότι στα νησιά.
Η δημόσια διοίκηση υστερεί.Στάσεις και ληστείες,ακρίβεια και μη μονιμότητα των 
δημοσίων υπαλλήλων.
Το νεοσύστατο ελληνικό κράτος είναι θλιβερή εικόνα αταξίας και αναρχίας,βρίσκεται σε
άθλια οικονομική κατάσταση,σε σε πολύ χαμηλή πολιτισμική στάθμη.
Ο λαός άρχισε να φοβάται την ένωση για την ανέχεια που έβλεπε στην Ελλάδα,την αναρχία,
τους ληστές και για την υποχρεωτική στράτευση ,που τότε δεν την ήξεραν στα Επτάνησα.
Στην Κορακιάνα-το χωριό που τελικά δεν ψήφισε την ένωση-λέγανε στ' αργαστήρια(καφενεία):
ΑΧΕΡΟΥ ΦΛΟΓΑ ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΙ ΑΧΕΡΟΥ ΜΑΥΡΗ ΣΤΑΧΤΗ
Την σημαία των ριζοσπαστών παίρνει ο Κων.Λομβάρδος.
Ο αγώνας συνεχίζεται. Ενωση και χωρίς ψωμί!

από το βιβλίο ''ΚΕΡΚΥΡΑ'' της Νινέττας Λάσκαρι